Poes; roof- én huisdier

Als ik in de tuin ben hoor ik manlief binnen “NEEE!” roepen.
Als ik bij de achterdeur kom, roept hij “Naar buiten, allemaal”
Mijn lief verheft zijn stem niet vaak.
Links en rechts schieten katten om me heen naar buiten.

Wat bleek: Eén van de katten had een vogeltje in zijn bek.
Mijn lief heeft de kat ( in keuken) in nekvel gegrepen en geschud.
Gelukkig liet hij vogeltje los, die piepend wegvluchtte.

Met de (3) katten buiten en de deuren dicht gaan we op zoek naar het vogeltje.
Mijn lief kijkt hoog en ik laag. De binnendeuren stonden open dus OVERAL was mogelijk, zelfs boven is een mogelijkheid. We kijken en zoeken, maar vinden… ho maar.
Goede raad is duur.
We zouden weggaan, maar doen dat NIET zolang dit niet opgelost is.
Waar kan dat kleintje zitten, want klein was ze, zei mijn lief!

Dan zie ik op de deurmat vóór de voordeur in een hoekje een klein vogeltje zitten. Het is een groenling. Ik pak het op, het fladdert een beetje (ik krijg hoop op een goede afloop)
Het hartje gaat in de holte van mijn handen vreselijk te keer.
Wat nu?
Buiten zitten 3 (niet hongerige, ze krijgen genoeg) katten.
Met het kloppende vogelhartje in mijn handen opent mijn lief de voordeur; de katten zitten achter.
Ik zit op de bank voor het huis, in de hoop dat het vogeltje rustiger wordt.

Mijn lief wijst op een begroeid dakje van een hokje.
Dáár bovenop zet ik het vogeltje neer. Ik kan hem van daar niet zien, het is boven mijn macht.
Zijn hartje klopte, hij had geen zichtbare gebreken, dus we hopen dat ze kan vliegen en het overleeft!


We halen de poezen binnen en vertrekken.
Ik wil even geen poes meer zien!

Wie was de dader?


(Als we thuiskomen is de groenling weg, mogen de poezen weer naar buiten en is mijn woede (en verdriet) geslonken. Ik kan zelfs weer lief doen tegen de oppaspoezen

Katten(roof-), poezen (huisdieren)

Iedereen die mij (een beetje) kent weet dat ik een hondenmens ben en géén kattenmens.
Thuis háát ik katten die in onze tuin komen. Ze spelen met de kikkers tot de dood erop volgt (van de kikkers) ze proberen onze vissen te verschalken (wat helaas wel eens lukt) en ze jagen op vogeltjes, die ze niet opeten maar “spelen” ermee tot de dood erop volgt….
Enfin het plaatje is duidelijk.

Dit jaar, het Coronajaar, géén vakantie naar het buitenland, maar in eigen land.
Voor ons betekende dat 1 weekje naar een camping,

1 week oppassen op kippen ,vissen, vogels én 3 katten

En 1 week oppassen op 5 koi’s en 3 katten

Zo’n week met 3 katten is zéér verhelderend. Niet elke poes is een standaardkat (geen één eigenlijk) ze hebben eigen karaktertjes. Ik wist al dat ze NIET te dresseren zijn, hun eigen gang gaan en NIET binnenkomen als JIJ dat wil (ook niet naar buitengaan als JIJ dat wil, overigens) maar is meer eigenzinnig gedrag

Ook de poezen waar we nu oppassen zijn bijzonder.

Poes 1 ( ik heb beloofd hun namen niet prijs te geven, de dames zijn zéér op hun privacy gesteld)
is als piepklein wildkatje bij deze eigenaars gekomen, doodsbang, niet aanraakbaar. Ze is nu, járen later, nog steeds een poes die niet veel van mensen moet hebben. Het is een enorme eer als ze bij je op de bank komt en over je benen heen loopt. Probeer NIET (herhaal NIET) te aaien of aan te raken want dan is ze weg.

Poes 2, woonde eerst ergens anders; dat eigenaarsstel ging scheiden en de kat kon niet met de man noch met de vrouw mee. De huidige eigenaren van kat 1 en 3 hebben haar liefdevol in huis genomen. Ze is een aanhalige poes, die ieder mens leuk vindt, maar ze is héél graag buiten, dus zoveel zie je haar niet.


Poes 3, is een apart verhaal, ze kwam onder de carport van DIT huis met 5 kittens (om de beurt) de bewoner had geen idee wat hij met haar en de kittens onder de carport moest en belde de dierenbescherming. Die wilde de kittens wel ophalen als ze oud genoeg waren, maar dan moesten ze wel in een hok aangeleverd worden. Dat is een klus van weken geweest; uiteindelijk is het gelukt. De kleintjes werden herplaatst, de moederpoes werd, gesteriliseerd, teruggebracht bij de carport. Zij moest zelf haar weg terug naar haar oorspronkelijke eigenaars maar vinden.
De dierenbescherming had een hoekje van haar oor afgeknipt, zodat het duidelijk zichtbaar was dat ze gesteriliseerd is.

De kat ging NIET opzoek naar eerdere eigenaars, bleef bij dit huis en werd (gedeeltelijk) gedomesticeerd door de eigenaar van het huis, Ze hadden een goede verstandhouding die bestond uit: MAN geeft eten en laat me met RUST, KAT geeft liefde en zit op schoot ALS zij er zin in heeft. Verder Regel 1 t/m 10 SLUIT nooit de buitendeur, dan kan de poes er niet uit en wordt ze GEK!
De regels 1 t/m 10 werden in acht genomen en ze leefden samen jaren gelukkig.
Totdat………….de eigenaar dood ging. Wat moest er gebeuren met de poes? Herplaatsen  was eigenlijk niet mogelijk.
De nieuwe eigenaars van het huis, hadden kat 1 en 2 al; kat 3 kon er wel bij. Met enorm veel liefde en geduld is poes 3 nu getransformeerd tot een ontzettend gezellige huispoes.

De katten vormen samen met het stel nu een gezin. De hiërarchie is duidelijk.
Poes 2 heeft niets te vertellen; als ze aan het eten is en een van de andere katten komt erbij, schuift ze op zodat ze samen haar bak kunnen leegeten. Daarna mauwt ze omdat ze te weinig heeft gegeten.

Poes 3 laat duidelijk blijken dat dit háár huis is, loopt rond met een air en vindt ons goede oppassers MITS we doen wat ze wil: stilzitten zodat ZIJ op schoot kan zitten, niet teveel bewegen anders zet ze “even” haar nageltjes in je benen!

Kat 1 is bijna onzichtbaar, ligt op plekjes die we óf niet kennen óf die we wel kennen maar dan ligt ze toch verdekt opgesteld .Ze vindt mensen niet bijzonder en eigenlijk katten ook niet. Een haal of een blaas wordt aan de andere 2 katten gegeven als er te dichtbij gekomen wordt, maar als een van de andere zo nodig haar bakje leeg wil eten? Geen punt, dan snackt zij wel uit de bak van een ander.

Met een hond kun je het druk hebben, uitlaten, borstelen (zeker zo’n harig geval als wij hadden), opletten voor andere honden (er zitten vechtjassen bij die loslopen) én uitkijken dat ze geen haal van een kat krijgen.
Bij katten hoef je, behalve eten geven en zorgen dat ze erin en eruit kunnen niks te doen. Schoonhouden, zich vermaken, toiletteren, zich verdedigen én uitlaten, dát doen ze allemaal zelf

Hoe de roodborst aan zijn naam kwam

Al eerder schreef ik een blog over wetens(w)aardigheidjes van een roodborstje
Die “wijsheden” had ik onder andere van de vogelbescherming.
Juiste informatie dus.
Ik “weet” ook een paar niet-wetenschappelijke dingetjes over een roodborst.
Ik weet niet waar ik  die “wijsheid” heb opgedaan, ik weet ze al jaren en deel ze nu met u.

Een roodborstje was ooit, zo gaat het verhaal, een saai grijs vogeltje om te zien.
Wel een heel lief vogeltje.
In het jaar 33 na Chr.*) vonden er in en om Golgotha**) een paar events plaats.
Jezus werd gekruisigd én er was een aardbeving.

Toen Jezus aan het kruis hing had hij een doornenkroon op.
Het verhaal gaat dat een klein grijsvogeltje de doornen die in Jezus zijn hoofdhuid drukten met zijn snaveltje verwijderde. Bij dit “werk” viel een druppeltje van Jezus bloed op zijn borstje. Die druppel is bij hem en al zijn nageslacht voor iedereen duidelijk zichtbaar gebleven, zodat iedereen kon zien wat een menslievend vogeltje een roodborstje (zo werd hij van die tijd af genoemd) is.
En nog steeds is een roodborstje een mensenvriend.

Wij ervoeren het zelf: mijn lief was aan het scheppen in de voortuin, toen hij even stopte kwam er een roodborstje vlakbij hem op zijn schep zitten. En ooit op een camping in Engeland kwam zowel bij mij als bij mijn lief een roodborstje op onze schoen zitten (niet dezelfde!)

Het andere “verhaal” over het roodborstje is zijn liedje.
Voor deze gelegenheid heb ik het even helemaal opgezocht (ik kende alleen het refrein)



Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

‘t Meisje deed open, het beestje kwam snel
Binnen was ‘t beter, dat wist ie wel
Bij ‘t meisje had hij het goed naar zijn zin
Ging toen het bos niet meer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in
Zij nam hem bij haar en had in haar schoot
Korreltjes haver en kruimeltjes brood
Maar toen de lente weer kwam, tin, tin, tin
Vloog hij het bos toch weer in

Roodborstje tikt tegen ‘t raam, tik, tik, tik
Laat mij erin, laat mij erin
‘t Is hier te guur en te koud naar mijn zin
Laat mij er in, ja er in

*) In 2014 werd er een wetenschappelijk onderzoek gepubliceerd over de exacte datum van de kruisiging van Jezus.  In het vakblad International Geology Review  bundelden onderzoekers geologische, astronomische verslagen en oude teksten en kwamen op 3 april in het jaar 33 uit.
In het evangelie van Matheus staat immers dat de aarde beefde toen Jezus aan het kruis hing. Er was toen een aardbeving in die regio.

**)Golgotha betekent schedelplaats

Erinaceus europaeus (egel)

Vanmorgen werd ik omstreeks half zes wakker van een vreemd geluid.
Ik kon het niet thuisbrengen en bleef een tijdje liggen luisteren.
Omdat ik toch niet meer kon slapen én nieuwsgierig was wie of wat dit geluid voortbracht stapte ik uit bed, waste me, kleedde me aan en liep de tuin in.
Twee kleine kraaloogjes keken me aan.

In een bladvormige schaal die ik in de tuin had liggen lag een egel. Niet opgerold maar met het spitse snoetje en de 2 donkere kraaloogjes kijkend naar me.
Het geluid kwam niet van haar maar, zo bleek van mijn andere stenen “blad” dat normaal met schelpen en mos artistiek ligt te wezen. De schelpen lagen naast de schaal en er in zat een dikke egel die een snuivend geluid maakte, best hard!

egel alleenIk heb geen verstand van egels, maar ik schat in dat dit een paartje is, dat “ergens” in onze tuin domicilie heeft. Onze buurman heeft, dit jaar, al meerdere egels in zijn tuin gezien.
Wij hebben een gat onder onze stukje schutting gemaakt zodat ze (als ze dat willen)door kunnen lopen van tuin naar tuin

Ik maakte een paar foto’s en stuurde die naar een, ook vroeg opstaande vriendin. Ik kreeg meteen een berichtje terug : kattenvoer neerzetten.
Ik heb geen kattenvoer in huis, ik wil geen katten in de tuin vanwege de vijver, vissen, kikkers én onlangs weer gezien; salamander!
Allemaal potentieel voedsel voor een kat.
Dus NEEN, geen katten én geen kattenvoer. Ik denk dat deze egels zelf hun voedsel wel kunnen vinden, want we hebben (helaas voor de planten) nogal wat slakken. Naakte en met huisjes:  dus gaan jullie je gang maar,  egels!

Ik las dat Carl Linnaeus Zweeds arts, zoöloog, geoloog en plantkundige in 1758 voor het eerst de wetenschappelijke naam Erinaceidae publiceerde. Daarvoor liep dit insectenetende zoogdier waarschijnlijk al wel op deze aarde rond, maar had nog geen naam (of was nog niet door mensen gezien?)
Deze West-Europese egel heeft ook nog familie in Oost Europa, de Erinaceus roumanicus.*)

Ik vond deze twee West-Europese (geen reden om aan te nemen dat het paar uit Oost Europa kwam) vanmorgen een natuurcadeautje!

*) De Oost Europese egel heeft ca.6500 stekels, de West Europese tussen de 5 en 8 duizend stekels!

Bijentelling 2020

bij actieWaarschijnlijk omdat ik ieder jaar met de vogeltelling meedoe, kreeg ik dit jaar ook een uitnodiging voor de bijentelling : Elke BIJ telt, jij ook?

Leuk om mee te doen maar ik weet (wist) niks van bijen. Gelukkig stuurden ze een bijengidsje mee met plaatjes van de meest, in Nederland voorkomende, bijen.
Ik wist niet dat er zo’n 350 soorten bijen waren en dat de meeste bijen solitaire dieren zijn.
Slechts een enkele soort zoals de hommel en de honingbij  leven in volken.
Ook de verschillen tussen bijen en bijvliegen waren mij niet bekend (ik noemde alles “bij”)
Nu leerde ik dat de beharing, de lengte van de voelsprieten en het aantal vleugels het verschil maken. En het verschil tussen wesp en bij (dát wist ik wel!):  een honingbij haalt haar voeding uit een bloem; een wesp voedt met dierlijk voedsel.
Conclusie: een insect met een prooi is nooit een BIJ!
Leerzaam!

Ik heb een half uurtje in mijn achtertuin gezeten en geteld en mijn lief heeft nog een mooie en ik  een onscherpe foto van deze bijzondere diertjes gemaakt.
hommelbijtel
Verrassend was het om te zien dat de bijvlieg in en uit ons insectenhotel vloog; nooit eerder gezien.
bijvliegWe hebben  namelijk een cd- rekje in de tuin klemgezet onder het dak van het schuurtje en erin, holle bamboepijpjes,  stukje boomstronk met gaatjes, dennenappels, houtwol, zaagsel en stukjes schors en het zo tot insectenhotel gebombardeerd.cd.tellingSpinnen en een enkel torretje 
zagen we er al eerder in, maar nú zag ik duidelijk dat er door een bijvlieg (vaak verward met een honingbij) gebruik werd gemaakt van de holle bamboe.

De  Nationale Bijentelling  is een initiatief van LandschappenNL,  Naturalis, het IVN en Natuur en Milieu.
Ik heb mijn telling zaterdag doorgegeven. En zag toen dat er op dat moment 689 mensen 10.884 bijen hadden geteld; de honingbij stond op 1!
Maar ook zondag kan er nog geteld worden, dus dát kan nog veranderen.

Een superieure blik

Als je een huisdier hebt en daarvoor zorgt moet je altijd een back-up persoon hebben voor als je eens weg moet.

 

Vroeger thuis waren wij het back-upgezin voor de oppas van een papegaai. Hij kwam logeren in kooi.
Er werd een soort barricade gebouwd; achter de bank: een hoog tafeltje waar de kooi op kon staan, zodat de hond niet bij de papegaai kon én de papegaai niet bij de hond.De papegaai kon praten. Een beperkte woordenschat.

“Ga liggen, af” zat in zijn repertoire.(Hij had ook een hond, maar die logeerde dan elders)

De eigenaresse van de papegaai had ons bij de eerste keer oppassen al gewaarschuwd geen vingers in de kooi, hij bijt.
De papegaai en ik werden goede maatjes.
Er kwam een moment waarop IK dacht dat hij MIJ niet zou bijten.
Een geluksgevoel overviel me toen hij mijn vinger voorzichtig met zijn klauwtje pakte: we waren echte vriendjes!
Totdat ik na een tijdje mijn vinger weer zelf wilde. Hij wilde dat niet. Zijn haaksnavel hakte in mijn vinger, die prompt  (erg) begon te bloeden.
Het deed ook pijn.

Pijn en bloed is voor mij géén goede combinatie.
Ik kwam bij in de keuken, op de vloer met overal bloed. Erg verdund want ik had door mijn val de hondenwaterbak omgegooid. Actie was vereist en gelukkig had ik het in me! ( als ik het bloed maar niet zag en de pijn dragelijk kon ik handelen) Strakke theedoek erom en het zou uiteindelijk  wel ophouden met bloeden.

Ik had mijn lesje geleerd en bleef voortaan met mijn vingers UIT de tralies.
Het zal wel verbeelding zijn geweest maar het léék alsof de papegaai daarna “anders” naar me keek: met een soort van superieure blik!

 

Ooit, jaren later met mijn vriendje in een dierentuin zette een oppasser een kaketoe op mijn schouder. Mijn vriendje nam een foto. Als je daarop mijn blik ziet…..Pure angst.
Ik voelde weer de snavel van de papegaai. Nu vond deze papegaaiachtige het leuk op mijn schouder maar straks misschien niet meer en dan…………
“Wilt u hem eraf halen, alstublieft?”
Ik herkende de superieure blik in de ogen van de kaketoe.

 

 

 

Dierenliefde

Toen ik een jaar of 11 was en aan het buitenspelen was, kwam de buurpoedel op me af en besprong me. Ik viel, hij zat bovenop me en beet.
Opeens was er een enorm glasgerinkel, de poedel rende weg en ik was “vrij”.
Als mijn lichaam pijn ervaart óf mijn ogen veel bloed zien, schakelt mijn lijf uit.
Ik kwam dus weer bij op straat met mijn moeder en buren om me heen (niet de buren van de hond!)
Er was commotie, ik bloedde en werd naar binnen gebracht.

Wat was er gebeurd?  Onze hond had het tafereel vanuit zijn strategische positie op zijn stoel vóór het raam gezien en was dwars door het raam gesprongen om me te redden.

Toen ik binnen was gebracht en iedereen druk met mij was, zag de buurman een bloedspoor dat onder de tafel leidde. Daar zat onze hond met een erg bloedende snuit.
De buurman was een doortastend type en zag onmiddellijk dat de hond er veel ernstiger aan toe was dan ik. Hij regisseerde de verdere gebeurtenissen.
Mijn moeder mét handdoek om de hondensnuit achterin zijn auto naar de dierenarts; zijn vrouw haalde een andere buurman (alleen buurmannen hadden in die tijd een auto) en met haar en hem ging ik naar de huisarts, die mijn (been)wond hechtte.
De huisarts zag mijn wond en vroeg meteen “poedel”?

De dierenarts vertelde dat onze hond niet veel later bij hem gebracht had moeten worden, er was een slagader geraakt en de hond had al behoorlijk wat bloed verloren. Ook de hond werd gehecht.
Mét de hond en mij kwam het goed.

Ik  ben altijd gek op honden gebleven, alleen poedels…..

Eekhoorn discriminatie

In Engeland las ik in een blad een artikel over eekhoorns. De rode eekhoorn is  native to Britain.
De schrijfster wijt de teruggang van de rode eekhoorn to the Victorians.
Zij introduceerden uit Noord Amerika de grijze eekhoorn. Dit soort eekhoorns draagt soms een pokkenvirus met zich mee, waar ZIJ niet aan doodgaan, met hun rode familieleden kunnen dat  wél.

Van de rode eekhoorn die, zo wordt hier beschreven, 20 cm lang is met een staart van 18 cm en een witte onderbuik heeft leven er nog 130.000 in Engeland, in gebieden als Wales, Schotland, het eiland Wight en in het noorden van Engeland.

De grijze
eekhoorn is groter, ongeveer 30 cm lang met een staart van 25 cm.
Er zijn ook nog zwarte eekhoorns, dat zijn mutaties van de grijze eekhoorn. Daarvan zijn er zo’n 25.000 in de UK (ze zijn 90 jaar geleden “ontdekt”)

De rode eekhoorns houden van groene eikels, maar de grijzen ook en vaak eten de grijze eekhoorns ze op, zodat er voor de rode eekhoorns niets overblijft.”
Een aparte constatering vind ik.

De adviezen om het leven van de rode eekhoorn  in Engeland makkelijker te maken: Er wordt gevraagd om voedsel voor het teruglopende aantal rode eekhoorns neer te zetten: zonnebloempitten, noten, appels en worteltjes, maar……….niet als er ook grijze eekhoorns in de buurt zijn, want als je voer gaat ophangen of neerleggen komen dan óók de grijze eekhoorns (die verspreiden het pokkenvirus.)
Ook moet je geen voedsel verstrekken als er tussen jouw huis en het nest van een rode eekhoorn een weg loopt, dan kunnen de rode eekhoorns overreden worden.
Er wordt ook geadviseerd om bessenstruiken te planten, daar komen eekhoorns op af.
Maar dan wel alleen voor de rode eekhoorns.

Een uiterst apart artikel, er wordt nog nét niet geschreven: kill the grey ones!

 

Hondenaanschafmogelijkheden

Als je een hond wil aanschaffen kun je er een bij een particulier kopen of naar een dierenasiel gaan of naar een fokker van een bepaald ras of bij een stichting of organisatie die zwerfhonden ter adoptie aanbiedt.
Ook las ik dat je een hond kan kopen op Marktplaats
Er zijn ook mensen die een pup willen opleiden als hulphond; zij “krijgen” dan een pup voor ongeveer een jaar om hem te socialiseren en om mee naar cursus te gaan kortom  om hem of haar “klaar” te maken om naar een hulphondenschool te gaan voor the finishing touch vóór  de teef of reu volwassen is en haar/zijn werk kan gaan doen.
Na ongeveer een jaar moet de hond dan ” ingeleverd” worden bij de school.
Daarna kun je dan besluiten om weer een jaar een pup op te leiden of om ermee te stoppen.

Zelf hebben wij vroeger thuis eerst een hondje gekregen dat op de markt  was gekocht*) Hij bleek té jong bij de moeder te zijn weggehaald, een maand nadat wij hem kregen is hij aan hondenziekte overleden.
Een tijd daarna is mijn moeder naar het dierenasiel gegaan om daar een hond te halen.

hond bZelf hebben mijn man en ik een “test” gedaan welke hond het beste bij ons zou passen, qua gezinssamenstelling, grootte van huis en tuin, uitlaatmogelijkheden etc. Daar kwamen 3 rassen uit. Eén daarvan hebben we gekozen en die rashondenvereniging gebeld om een adres van een fokker te vragen.(Met die fokker hebben we nog steeds contact, ondanks dat onze hond al geruime tijd geleden overleden is)

hondGEén van mijn vriendinnen heeft een hulphondenpup in opleiding (daar heb ik al eens meer een blog over geschreven) Soms mogen we op zo’n pup passen, we genieten daar enorm van.
Stuk voor stuk ontzettend leuke honden.

Een vriendin van mijn schoonzus was ooit op vakantie in Frankrijk en zag daar enorm veel zwerfhonden. Eén daarvan heeft ze “geadopteerd” dat wil zeggen illegaal in de auto meegesmokkeld naar Nederland, daar alle benodigde injecties laten geven en er jaren een schat van een huishond aan gehad.

Nu kennen we iemand die een hond geadopteerd heeft uit Cyprus. Er schijnt een organisatie te zijn die daar zwerfhonden vandaan haalt en hier in Nederland een goed tehuis voor ze zoekt. Zo’n hondje hebben kennissen van ons verleden week van Schiphol opgehaald. Het hondje was behoorlijk van slag toen hij aankwam, een reis in een  hok in een vliegtuig is niet niks als je (zwerf) hond bent.
Hij is nu aan het wennen aan zijn nieuwe baas en bazinnetje.
Mooi als je zo’n hondje een goed leven bieden kan.

 

 

*) dat kon toen nog.

Artis de partis

artis de partis
Met mijn artisblokken heb ik vandaag artis de partis gemaakt.
Ook van hem had ik nog nooit gehoord. (Het is ook vele jaren geleden dat ik in Artis ben geweest)

Het blijkt dat dit een speelgoeddier is, die ooit in Artis is gevonden en nooit opgehaald en toen de mascotte van Artis is geworden.
Artis de partis heeft geen stem en is een sokpop voor jongens én meisjes.
Het idee om een mascotte te maken van een achtergebleven knuffel vind ik lief.

Toevallig liep ik gisteren langs een raam van een eetgelegenheid en viel mijn oog op een, voor het raam vastgeplakte, “witte” (duidelijk gebruikte) knuffel.
Erbij stond een briefje “Ik wil naar huis. Kom je me halen?”
Aandoenlijk.