Paarden toen en nu

Zo’n 55 tot 60 miljoen jaar geleden leefden de oudste voorouders van het huidige paard op de vlaktes van Noord Amerika dat “paard” was toen niet veel groter dan de huidige vos!

5000 jr v. Chr begonnen Mongoolse boogschutters op pony’s (klein paardenras) te rijden.

4.000 jr geleden dienden paarden als voedsel én werden ze voor de ploeg gespannen. Pas in de 7e eeuw na Chr, toen het halster zoals we dat nú kennen, ontwikkeld werd, kreeg een boer écht profijt van het paard.
Tot 1950 waren paarden dé hulp op de velden, daarna nam de tractor het over.

Ook heel vroeger werd het paard voor boodschappen gebruikt, een soort estafette koeriersdienst; een ruiter te paard bracht een boodschap een eind verder, waar een volgende ruiter de boodschap overnam en weer een etappe reed, waarna de volgende..

…tot de boodschap op de plaats van bestemming was.

Paarden trokken en trekken (gouden) koetsen en karren. Ze werden en worden gebruikt voor sport,  onder andere dressuur, springen, mennen




De wetenschappelijke naam voor paard” Equus Caballus” werd in 1758 gepubliceerd door de Zweedse botanicus Carl Linnaeus (1707-1778)
Vertaling: een gedomesticeerd hoefdier.


Een werkpaard

Het gebruik van een paard  om te vechten gaat ver terug in de geschiedenis. Reeds de Oude Egyptenaren, Assyriërs en Meden  kenden militaire ruiterij.

De Cavalerie is de naam voor de eenheid waarbij de soldaat zich te paard voortbewegen.
Het legeronderdeel cavalerie bestaat heden ten dage  nog wel, maar de paarden zijn vervangen door tanks, pantservoertuigen en ander gemotoriseerd materieel.

Tegenwoordig wordt er in het leger nagenoeg geen gebruik meer gemaakt van paarden om mensen of materieel te verplaatsen, wél voor ceremoniële doeleinden

Er zijn zo’n 350 paardenrassen.
Paarden worden gemiddeld zo’n 20 tot 25 jaar oud (een pony meestal iets ouder)
Paarden hebben, net als mensen ca. 205 botten in hun paardenlijf (maar géén sleutelbeen)
Paarden zijn kudde- en prooidieren (de wolf en de bergleeuw vielen wilde paarden aan)

De combinatie van kudde- en prooidier maakt paarden gevoelig voor non-verbale signalen*)
Zowel bij kinderen als bij volwassenen wordt bij therapie soms een paard ingezet: paardentherapie.



Een paard helpt in het proces van bewustwording, maakt het “makkelijker” omdat er niet bij gepraat hoeft te worden



Paardentherapie kan goed zijn voor mensen die moeilijk bij hun gevoel kunnen komen; kinderen vinden paardentherapie vaak prettiger dan gesprekstherapie. **)


Bijna ieder kind, ook al wonen ze in een (grote) stad kent minstens één paard; het paard van Sinterklaas is. Een wit paard omdat in vroeger tijden alleen hooggeplaatsten zoals vorsten een wit paard konden bezitten! Vandaar dat de Sint (een hooggeplaatste geestelijke) op een wit paard rijdt.


Ondanks hun verschil in grootte kunnen kleine kinderen en paarden een hele goede combinatie vormen

*) 90% van de info die mensen uitwisselen is non-verbaal ( dát percentage is discutabel omdat beweerd wordt dat dit getal slechts voor inconsistente communicatie geldt)

**) Als een paard gaapt, betekent dat vaak dat er spanning wordt losgelaten; bij therapie met kinderen is het dan ook vaak zo, dat een kind zich bij een gapend paard ontspant.