De glasvezel zit in de grond

Vrijdag: Om even over 6 pak ik mijn fiets uit de garage en rijd hem om naar de achtertuin om ervan verzekerd te zijn dat ik straks nog weg kan, als de oprit openligt.

Inderdaad, om exact 7 uur beginnen de straatgeluiden weer en “zie” (het is nog schemer) ik de oranje  geheste mannen weer aan het werk gaan.

Ik had het zo mooi voorbereid, de fiets in de achtertuin om weg te kunnen, maar wat bleek om kwart over 7? Aangezien alle auto’s vóór verplaatst moesten worden, stond de parkeerplaats achter vol met auto’s, zo dicht op elkaar dat ik amper achteruit de poort kon.Ik ben niet voor één gat te vangen en kon, door héél voorzichtig te manoeuvreren met mijn stuur schuin tussen de geparkeerde auto’s naar mijn supermarkt fietsen.

Het was heerlijk stil in de supermarkt (de houtvezels kon ik omruilen voor geld, zie blog Plusbestelling 19/2) Ik had nooit gedacht dat ik dit ooit nog zeggen zou maar ik was blij weer zelf boodschappen te kunnen doen. Thuisbezorgen mag dan wel “gemak” zijn, maar ik maak liever in nature mijn aanschafkeuzes.

Teruggekomen waren een aantal auto’s op de parkeerplaats achter ons huis weg (naar werk?) en kon ik de fiets wat makkelijker door de poort krijgen. Inderdaad lag nu voor “alles” open én hadden we een groot gat bij de voordeur.

We aten weer verse broodjes, het drukke geluid van de werkende stratenmakers op de achtergrond.
Toen ik later even buiten was en met een van de mannen communiceerde “vertelde” hij  in heel gebrekkig Nederlands dat hij uit Turkije kwam en dat hij nu collega’s had uit Bulgarije en Polen. Ik vroeg welke taal ze onderling spraken, hij lachte “Niederlands”  
Ik maakte hem complimenten dat ze zo hard werkte, hij stak zijn duim op en ging snel weer aan het werk.



Het was vrijdagmiddag, het ene moment lag alles nog open, het andere moment reden er witte busjes af en aan om alle, nu overbodige spullen, weg te brengen. Om half 3 was bijna alles weg en werd er druk geveegd, alleen…… het gat bij onze voordeur was er nog.

Voor de zekerheid vroeg ik toch maar even of dat gat nog dichtkomt
Gat? Alles was dicht!


De man loopt met me mee, ziet het gat en zegt ”Ik gooi dicht, NU”
Terwijl ik boven was hoorde ik stampen en bonken bij onze voordeur.
Mijn lief ging vragen hoe het kwam dat er een kabel in “ons” gat lag, maar dat ons tuinpad er nog “ongerept” bij lag (daar waren we nieuwsgierig naar)
Het communiceren ging gebrekkig maar we begrepen dat de kabel “onderdoor geschoten” was en dat daarom het gat groter was gemaakt, omdat de kabel dáár boven bleek te komen.
Om 5 voor drie, keek ik naar buiten; het gat was dicht, de mannen weg, alles aangeveegd.
Alleen een heel klein groen slangetje bij de voordeur herinnert aan die paar dagen met super hard werkende buitenlandse ZZPers in onze straat

Mijn petje gaat voor ze af!

Een gedachte over “De glasvezel zit in de grond

  1. Hoi Baars, Ondanks de goede werk mentaliteit geeft het altijd een soort van overlast: zal je niet controleren en het gat voor de deur niet zien, in dit geval jij dus wel, maar zij niet, dan kunnen er rare dingen gebeuren. Komen ze nu later de kabel aansluiten ? Succes, Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s