Feest van het Licht

Lang voordat de Christenen de geboorte van Jezus gingen vieren, vierden de Germanen al het midwinterfeest (rond 21 dec. vandaar de naam) een Feest van Licht.
Ná de langste nacht van het jaar als op het noordelijk halfrond de winterzonnewende plaatsvindt, gaan we weer lichtere tijden tegemoet.

Dát stukje ” licht vieren” is in deze tijd weer prachtig te zien. Overal hebben mensen nu in tuinen, voor het raam en in heggen (elektr. en batterij)  lichtjes opgehangen. We zoeken allemaal in deze donkere tijd warmte, licht, gezelligheid.

Rond lopend zie ik vaak, ook overdag, op veel plekken lichtjes in tuinen aan, in de vorm van sterren, rendieren, slingers, kerstmannen en kerstbomen.

Natuurlijk zijn er ook Christelijke uitingen, zoals stalletjes en de 3 koningen, maar die zijn toch vooral binnen (uitgezonderd de kerststalroute)

Onlangs fietsten we over een pad waar “opeens” een soort van stalletje/kapelletje stond.
Boven de rivieren is Nederland grotendeels Protestant en kapelletjes zoals in Brabant en Zuid Limburg heb ik hier nog niet veel gezien.
Deze stond op een bospad

Natuurlijk met een Maria erin, en waxinelichtjes (zowel een echte als één op batterijen) maar ook andere zaken zoals een suikerzakje en een verfrommeld pakje sigaretten.
Mijn verbeelding sloeg (weer) meteen op hol: Iemand die Maria had gevraagd hem/haar van het roken af te helpen? Iemand die wilde gaan diëten en Maria had gevraagd om hulp?
Of…..?

Na een eerder tochtje langs rendieren en kerstmannen die met ladders tegen huizen op klommen, nu een stilleven in de vrije natuur. Geen huis in de omgeving te bekennen, toch had iemand hier een stalletje/kapelletje getimmerd en neergezet. Een moment van bezinning.

Dat zou je bijna vergeten met al dat geglitter en uiterlijk vertoon; even stil zijn van binnen.
Of je, als gelovige, aan de geboorte denkt, of als niet-gelovige, aan het feit dat de dagen straks weer langer gaan worden of het feest van het Licht viert, laten we niet vergeten “even” stil te staan vóór we weer verder “jagen” op kerstkoopjes, boodschappen doen voor het kerstmenu, of in de rij gaan staan voor de kerstzegels.

Laten we ook “even” bij onszelf naar binnen gaan en ons afvragen waar het werkelijk om gaat!

Kerststalroute 2020

Voor de 25 ste keer werd dit jaar de tuinkerststalroute in Baarn georganiseerd.
In 257 tuinen staan kersttafrelen opgesteld (niet alleen kerststallen)
We hebben een stukje van de route gelopen. We kwamen wel her en der wat mensen (lopend) tegen, maar stonden maar op één plek “met elkaar” ( toen doorgelopen) dus 1,5 meter afstand was makkelijk te hanteren!

Het stuk van de route dat wij gelopen hebben liep gedeeltelijk door een “villawijk” met prachtige grote huizen en tuinen, maar ook een stuk door smalle straatjes met veel geparkeerde auto’s. 
Er reden weinig auto’s door die straten dus het lopen op de straat en oversteken was best relaxed (soms aan beide kanten van de straat iets te zien)

Ik heb wat foto’s gemaakt, maar eigenlijk is bijna alles leuk om te kieken.
Alles draait hier om Jezus en zijn familie. En aangezien niemand  hen ooit gezien heeft, is elke beeltenis mogelijk.

Qua stallen vond ik de, op elkaar staande stoofjes ( stoof=een houten kistje, dat aan één kant open is, met gaten aan de bovenkant, erin een test van aardewerk of metaal waarin gloeiende kooltjes werden gelegd; voetjes erop, zo hielden mensen vroeger hun voeten lekker warm) heel apart.
In elk stoof een kerstgroep (waarvan ik er máár 1 gefotografeerd heb)

Ook een kerstgroep in een kijkdoos is een “aparte stal”

We lopen een straat in waarin een klein meisje met roze bodywarmer op een roze stepje aankomt
“ Jullie gaan naar onze stal kijken! Wij wonen op…” Ze noemt haar adres en vertelt erbij waar we speciaal naar moeten kijken” Jozef ligt op de grond, ga maar kijken”
En inderdaad bij de opgegeven stal zien we een Mexicaanse Jozef op zijn rug liggen met zijn sombrero op zijn buik; even tukkie te doen!

In een smalle straat staan verschillende stalletjes in kleinere tuinen. Voor de één staat een container (stal bijna uit het zicht) en ergens anders staat een busje voor voor een lange smalle vitrine met schaduwknipwerk geparkeerd.

Niet iedere bewoner is waarschijnlijk enthousiast over de displays van de heilige familie: bij hen staat dan een kerstman voor het raam, of hangt een kerstster, of staat een zeer gedateerd kaarstrapje!

Elders staan kerststallen met een enorme knipoog: van lego gemaakt, met een kaboutergezin of een Nijntjegezin, waarbij de koningen fabeltjeskrantfiguren zijn.

Er zijn nogal wat stalletjes die zelfgemaakt zijn, unieke exemplaren.

Ook zelf kun je, als kijker, meewerken aan een kerstuiting in deze route. Papier, pen en punaise liggen klaar om een papieren figuur van een kerstwens te voorzien en die op een grote kerstengel te prikken. Toen wij er aankwamen was er een heer lang en uitgebreid aan het schrijven, dus heb ik de foto is een beetje “om hem heen” gemaakt. De sneeuwpop met (kinder?) tekst vond ik aandoenlijk!

Nog een doe-het-zelf-activiteit: een bord met afbeelding waar je je zelf als Jozef of als dier kan laten fotograferen!

Het was soms ook een “levendige” buurt met spelende kinderen en in een vitrine een” Wie is het?” spel geënt op de kerststal dat “gewoon” te spelen was

Ook de plekken wáár de stalletjes staan zijn soms bijzonder.
(vermoedelijk) In een kleine kerk, (deur was dicht, aankondiging stal was er wel) bij een watertoren, en bij een huis waar verbouwd werd.

Kerstgroepen stonden niet alleen in kerststalletjes, maar ook  afgebeeld op glas, op een bord, op een hek en op kerstballen.

Variatie ook qua kerstgroep, soms een kameel erbij, maar ook wel een haas, óf een traditionele kersgroep met op het dak van de stal een kerstman met caravan!

Veel variatie.
Heel drukke, volle kerststallen met bling bling én sobere stallen van alleen hout of met weinig figuren

Ook nog een leerzaam moment bij een stal uit Spanje. Het schijnt dat er daar bij de kerststal altijd een extra figuurtje staat: het Poepertje! (weer wat geleerd)

Deze route is nog te bezichtigen tot 6 januari 2021
Er is een routekaart uit te draaien: https://parochienet.nl/kerststallenroute/
Wij waren overdag, de stallen zijn (bijna?) allemaal verlicht, dus ook een avondbezichtiging is mogelijk. Ik raad dan wel aan een zaklantaarn mee te nemen, want soms moet er van stoepen af, om geparkeerde auto’s heen en langs heggen (met of zonder doornen)