(Nog) geen totale lockdown

Het persmoment is geweest (niet te verwarren met de persconferentie, die komt volgende week!) Deze keer andere locatie én geen blauwe achtergrond. Wat was de boodschap dáár van?
Als het serieuze moment daar is maken we er (wéér) iets officieels van?

Dat het nu al serieus is daarvan zijn de meeste van ons zich wel bewust.
Het nare is dat mensen “Coronamoe” worden en regels aan hun laars gaan lappen, waardoor het virus zich verder verspreiden kan.
Begrijpelijk van mensen (we zijn het allemaal ZAT) maar zeker niet verstandig; eerder DOM!

Waren we eerst nog geschokt (april) door de omvang van dit virus, NU grijpt het veel meer om ons heen. Wie kent er nu NIEMAND die Corona heeft? Iedereen heeft wel een broer, collega, tante, vriend of buurman die HET heeft.
We zijn (nog) niet in lockdown maar al heel wat mensen zijn “ vrijwillig” in quarantaine omdat ze in de buurt van iemand waren die NU het virus heeft. Erg verstandig, maar ook ingrijpend voor die mensen, hun naasten en hun werkgevers.
Ik ken een alleenstaande moeder die nu al haar vakantiedagen heeft opgemaakt aan “thuisblijven omdat een kind ernstig verkouden was”; een pasgeboren baby die al in en uit ziekenhuis is geweest omdat het Corona had en weer terugkreeg; een stel wat samen in quarantaine is omdat ZIJ een collega had die Corona blijkt te hebben; een kledingverkoopster die mét mondkapje voor, toch ook Corona heeft gekregen; een verpleegster die maar niet echt beter worden kan.

Er gebeuren verontrustende dingen in de hoofden ván (en soms ook door daden van) mensen die “het niet meer aankunnen”; mensen die HET ontkennen (complottheorie) en mensen die hun eigen zin doen (om wat voor reden dan ook)
De media meten dat breed uit, wat naar mijn mening, NIET helpt, misschien zelfs wel het tegenovergestelde.
Er zijn ook mensen die economisch gezien het water NU AL aan de lippen staat en doodsbang zijn voor meer maatregelen, ondernemers die net in 2020 een zaak begonnen waren; die nét behoorlijk geïnvesteerd hadden en ondernemers die het in 2019 nét redden en nu dus NIET meer

Het rare is dat vaak niet het VIRUS de schuld krijgt maar de regering (en). De maatregelen zijn te veel, te laat, te vroeg, verkeerd er is van alles mis mee, maar waarom realiseren mensen niet zich dat  de regering HET OOK NIET WEET, dat alles gebaseerd is op prognoses ? Dat ze maatregelen nemen op basis van wat ze WETEN, én dat ze veel NIET weten. Links of rechts, politici weten het niet, laten zich adviseren, maar er MOETEN NU maatregelen genomen worden. Welke?
Achteraf zal het allemaal te beredeneren zijn, we hadden dit en moesten eigenlijk dát; Ja achteraf!

Maar we zitten in het NU!

We zitten erin, we komen eruit, maar WANNEER?
Laten we doen wat verstandig is afstand houden, niet te veel mensen bij elkaar, mondkapjes *) dragen als 1,5 meter niet haalbaar is en thuisblijven als we klachten hebben.
Bescherm elkaar, bescherm jezelf.

*) Ze zijn NIET afdoend wordt er geschreven: ze helpen máár 50% voor de drager en 40% voor de naasten. Stel dat dát zo is (geleerden zijn het er NIET over eens) dan nog; BETER dan NIETS! Het helpt wel IETS, plus het feit dat door het dragen van zo’n (on)ding je bewust bent van de situatie!

Lambertikerk – Zelhem

In Zelhem, een Gelderse plaats in de gemeente Bronckhorst staat de protestantse, in de 15e eeuw gebouwde Lambertikerk, genoemd naar de katholieke patroonheilige van de textielarbeiders: Lambertus van Maastricht. (Lambertus was de bisschop van Maastricht van 670 tot aan zijn dood in 705)

De kerk staat midden in Zelhem, op de plek waar rond het jaar 800 door Ludger (een Friese missionaris)  een kapel is gesticht.


Het is een open kerk, letterlijk: de kerkdeur staat open en is vrij toegankelijk.




Nu wij er zijn, eind oktober, guur en koud staat de kerkdeur ook uitnodigend open.
Er staat kunst in de kerk die we graag even willen zien.
Helaas is het licht in de kerk NIET aan en hoewel er door de prachtige ramen wel  licht valt op het middenschip*) van de kerk, zijn de zijkanten behoorlijk donker.
En dát is nu net waar de beelden staan in het halfdonker

We gaan niet naar het kerkse lichtknopje zoeken, de kerk is verder verlaten en straalt een serene rust uit, dát laten we zo!
De beelden zijn zeer apart en ik probeer er wat foto’s te maken, die bijna geheel zwart zijn (thuis kan ik er nog een paar een beetje oppeppen)
Er is gewerkt met “gewone” voorwerpen, zo herken ik een kaasschaaf en vorken.
Apart, aansprekende kunst, waar we helaas geen folder van vinden, zodat de maker van deze vogel, vissen en insect voor ons onbekend blijven.





*) de “lichte” interieurfoto is niet van mij en dus ook niet TOEN gemaakt.