Oorlogsverhalen: hele en halve waarheden.

Mijn moeder is geboren in Brussel uit een Franse moeder en een Duitse vader.

ru en aimaHaar vader, haar broertje en zij (haar moeder was toen al aan tbc overleden) zijn in de Eerste Wereld Oorlog uit België naar het neutrale Nederland gevlucht waar de ouders van haar vader al woonden.
Ze werd altijd nogal fel als we het hadden over haar Duitse vader “Hij was geen Duitser, geboren in de Elzas dat soms Frans, soms Duits was” zei ze dan.

Pas na haar dood ontdekte ik dat hij, met een Duits paspoort, in 1925 de Nederlandse nationaliteit heeft aangevraagd én gekregen.

Mijn moeder had veel meegemaakt. Over sommige zaken sprak ze wel eens.
Zoals over de Tweede Wereld Oorlog toen ze, zelf verloofd, haar collega (mijn vader) soms met zijn zieke vrouw en de kinderen hielp.

Eén van de mooie oorlogsverhalen was het verhaal dat er (Zweedse) wittebroden “uit vliegtuigen werd gegooid” in de Hongerwinter van 1945 en over de smaak ervan die na, honger, bloembollen en andere, amper eetbare dingen, nergens mee te vergelijken was.

voedseldropping
Foto: Onbekend – Derived from Beeldbank Rijswijk, Publiek domein

Oók na haar dood, las ik dat het Zweedse wittebrood niet uit vliegtuigen werd geworpen maar uit het neutrale Zweden als meel in drie vrachtschepen werd aangevoerd (aankomst in de haven van Delfzijl, van daaruit werd het meel over Nederland verdeeld; Nederlandse bakkers bakten  het witte brood)
Wat er wel was geweest en wat ze waarschijnlijk gezien heeft, waren voedseldroppings.

Op 29 april 1945 werd 535 ton aan voedsel door de RAF uit vliegtuigen gegooid.

Soms “herinner” je je dingen anders dan ze werkelijk gebeurd zijn. Dat kun je alleen voorkomen door feiten te checken. In dit digitale tijdperk is dat gemakkelijk. Hoewel het scheiden van fictie en waarheid op internet een kunst op zich is.
Verder kun je aan mensen in je omgeving vragen hoe zij zich die dingen herinnerden. Maar dat gaat moeilijk als zoveel mensen al dood zijn als je met je vragen komt.

Zelf ben ik de enige nog levende uit een gezin van 4 kinderen. Van het oorspronkelijke gezin leeft niemand meer; wel 2 schoonzusjes die pas na de oorlog “in de familie kwamen” en waarvan er één een Engelse is, die nog steeds in Engeland woont.
Haar oorlogsverhalen geven een beeld hoe van de  Engelse kant de Tweede Wereld Oorlog beleefd werd

Ik zal het moeten doen met (oorlogs) verhalen die ik me nog herinneren kan van mijn  moeder en oudste broer (vader is overleden toen ik nog jong was).
Dat zullen niet allemaal hele waarheden zijn, zoals ik nu, na steeds meer te onderzoeken ontdek. Het zullen (wél) de waarheden  zijn, zoals de verteller  het toen beleefde.

 

 

Een gedachte over “Oorlogsverhalen: hele en halve waarheden.

  1. Dag Baars, deze corona tijd heeft een parallel gekregen met de tijd die jij beschrijft: de oorlogen. Een van mijn kennissen meldde, dat de handhaving voor de deur stond, op aangeven van een der buren. Zij werd beschuldigd van opzetten tegen de corona regels, tewijl het vriendschaps bijeenkomsten waren in haar eigen tuin, het moet niet gekker worden. Het herinnerde mij onmiddelllijk aan jouw blog en maakte me verdrietig. tijden veranderen, maar mensen blijkbaar moeilijk,Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s