Stinkende plant

st.nieskruid
In het gemeenteplantsoen hier in de buurt staat een groene plant die me fascineert.
Hij heeft “bloemen” maar die zijn ook groen met een beetje roodbruin randje.
Laatst hoorde ik van iemand dat die plant nieskruid heet.

kerstroosNu ik dat weet kon ik het opzoeken en blijkt dat deze plant een Helleborus is.
Tor dat geslacht behoort ook de kerstroos, die veel bekender is.
(Wij hebben ook kerstrozen in de tuin, die soms al, terwijl er nog sneeuw ligt, bloeien*)
Het zijn wel giftige planten: De naam Helleborus komt van de Griekse woorden hellein wat dodelijk betekent en borus het Griekse woord voor voedsel: Helleborus is dus dodelijk voedsel

Ooit ben ik naar  de Opendagen van een Helleboruskwekerij  in Ede geweest  In de kas kregen we toen aanschouwelijk onderwijs van hoe de kweker met de hand (en kwastje) planten bestoof,daardoor kon hij weer nieuwe kleuren planten laten ontstaan. Ook vertelde deze kweker dat je Helleborusplanten moest kopen met de kopjes hangend. Er worden namelijk een speciaal soort gekweekt die dat niet doet en waar je zo in het hartje kan kijken(dat willen de mensen graag!).
Als je die planten in de tuin zet komt er regenwater op de meeldraden en stampers en gaat de plant rotten. (Wij heb toen maar meteen bij déze kweker de juiste Helleborussen gekocht. Ze staan al jaren in de tuin, rotten niet en geven elk jaar meér bloemen)

nieskruid2De groene plant (waarvan ik dus NIET wist dat hij tot de Helleborussoort behoort) heet stinkend nieskruid.
De Nederlandse naam, stinkend nieskruid, komt door de geur die de bloemen afgeven wanneer ze worden aangeraakt.Ik las dat dat de bladeren van de plant een  irriterende stof bevatten, dus dat je ze beter niet kunt aanraken of fijnwrijven.

Vroeger werden de wortels tot poeder vermalen en werd het gezien als een geneeskrachtig kruid. Je ging, als je het poeder opsnoof ervan niezen en dat werd gezien als “helend” Het werd toen  als een geneesmiddel tegen verkoudheid én andere kwalen gebruikt.
De wortels bevatten giftige stoffen, zo las ik, dus ik blijf van de plant af.
Een rijmpje uit de 16e eeuw was: “Van drie druppels nieskruid word je rood,
van 10 druppels ga je dood.”

Daarentegen werd in het oude Griekenland verteld dat iedereen die de wortel van nieskruid bij zich had, nooit ziek werd en erg oud.
Varkens werden vroeger van varkenspest genezen door een bloem van de kerstroos in het varkensoor te steken.

Omdat de wortel giftig was smeerden men vroeger de punt van hun zwaard met dit poeder in. Het vlees van het dier dat zo mét het zwaard mét het giftige nieskruid werd gedood, zou malser zijn.**)
Het poeder op zweren aanbrengen, leidt tot onmiddellijke genezing, zo werd vroeger verteld, men behandelde er zelfs de builen van de builenpest mee (niet succesvol begreep ik)

 

*) het is wetenschappelijk bewezen (onderzoek 2010) dat de plant warmer (ca 6 graden) is dan zijn omgeving; hij kan daardoor zelfs met ijs en sneeuw blijven bloeien.
**) het stuk  vlees van de doodssteek mocht niet gegeten worden; het bevatte teveel gif!

 

 

 

Een gedachte over “Stinkende plant

  1. wij leven in onze natuur met de kennis en ervaringen van vroeger. Eens komt de tijd dat we leven vanuit het mu, Tolle heeft daar veel over verteld en geschreven. Het verleden blijft interressant, dat heb je wel aangetoond met het stuk van vandaag, Baars,ohannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s