Gekocht: een illusie

Mijn jarige neef kreeg een ei.
Geen gewoon ei.
Een wonderei.
Je moest het in water leggen en afwachten wat er zou gebeuren.
Wij, familie, leefden mee.
Wat zou er uit het ei komen?

wonderschelpHet deed me denken aan de Oosterse wonderschelpen die onze zoon ooit kreeg.
De schelp moest in een glas water worden gelegd, na een tijdje ging de schelp open en kwam er een bloem aan een draadje te voorschijn.
Ook daarbij werd met spanning uitgekeken naar het moment dat er “iets” te voorschijn zou komen.
Nu dus een “moderne” vorm daarvan.
En ja hoor, eindelijk kreeg ik de foto reportage van het ei: er kwam een lief uitziend Dinootje uit.

Met het beestje kun je net zo min iets mee als met een papieren bloem uit een schelp. Eigenlijk koop je mét de wonderschelp én het ei een illusie!
“Even” ben je in afwachting van wat eruit komt: dat roept een soort spanning op.
En dan is het er en dan……………Klaar.

In tegenstelling tot een echt ei waar een kuikentje uitkomt (in mijn ogen een veel groter wonder dan deze kunststof dino of papieren bloem) HOEF je  met een papieren bloem of plastic dino niets. Het kan nog even in de vensterbank staan en dan weg.
Komt er een echt kuikentje uit een ei, dan moet je het voeden, ervoor zorgen.
Mét dat kuikentje komt VERANTWOORDING.
ei kuiken

De schelp en het ei geven een illusie: er gaat iets gebeuren.
En als het gebeurd is, dan is het klaar; geen verantwoording, geen zorgen voor.
Het is klaar!