Wie schrijft die blijft!

Het valt me op dat er NU zoveel meer teksten als anders staan; rode vlaggen met de tekst Met elkaar, voor elkaar, teksten op spandoeken op scholen, op kerken,  op verzorgingshuizen en soms gewoon op huiskamerramen.
Men wil elkaar laten weten wat men vindt, solidariteit betonen met ouderen en zieken die binnen moeten blijven of  dank overbrengen aan mensen in de zorg.

Ik heb oog voor deze teksten, lees altijd  al alles wat ik tegenkom.
Vandaag zag ik, behalve de tekst “Bedankt team voor de goede zorg” tegen de muur van een instelling ook een sticker op een raam “Elk kakje in een zakje” met een plaatje van een hond erbij.
hondenbordjeOok de “gewone” dingen gaan door: poepende honden! (Er staat ook steeds meer van die NO- prikpennen met een poepende hond in tuinen en plantsoenen.)
Ik kan me niet voorstellen dat het helpt! Net zo min als in een grote stad een sticker met “geen fietsen tegen het raam aub” helpt. Meestal staan er fietsen tegen zo’n sticker.

Ook zag ik het woord GESLAAGD  in plakletters op een raam mét een uithangende vlag met daaraan een schooltas. schooltasDát symbool van geslaagd zijn had ik dit jaar nog niet veel gezien. Ondergesneeuwd tussen de “solidariteitsvlaggen”? Of minder als vorige jaren? Het voelt vermoedelijk “anders”, als je schoolresultaten bepalen of je je examen gehaald hebt of dat je echt examen moet doen.

Persoonlijk heb ik niets met die witte T-shirts met een rood hart erop voor het raam, als steun voor de zorg.
Iedereen hoort blij te zijn met de goede gezondheidszorg die we in Nederland hebben, NIET alleen nu er een pandemie is, maar altijd.
Geef de mensen in de zorg een beter salaris, maar een t-shirt met hart voor je raam………..pfft

Bijna alle winkels hebben de, voor hun branche geldende, speciale Corona maatregelen op de ruit geplakt,;de kapper in het winkelcentrum heeft er een briefje erbij dat, omdat er Coronamaatregelen in de zaak getroffen zijn, de kappersbezoeken NU € 2,50 duurder zijn. Ik ben benieuwd of die “toeslag” als de pandemie over is, weer gaat verdwijnen!

raambeerAl eerder blogde ik over de beren die voor de ramen gezet worden om kinderen en volwassenen iets te doen te geven als ze een wandelingetje maken: namelijk TELLEN.
Nu zag ik een raam met een vel papier met daarop in rood geschreven BEER. Waarschijnlijk iemand die mee wilde doen maar geen speelgoedbeer in huis had.

IK heb deze BEER meegeteld!

De Hilversumse mart

Geboren en getogen in Hilversum, een dorp dat zich Mediastad noemt, hadden wij, Hilversummers het over “naar de mart gaan”. (dan gingen we naar de markt)

Toen ik trouwde ging ik Hilversum uit, iets dat me tóen best pijn deed. We komen er nog wel eens omdat zoon en vrienden er wonen, maar dan is het parkeren voor de deur, op bezoek gaan en weer in de auto naar huis.

Vandaag gingen we “naar de mart”. De mart is nog steeds op dezelfde plek aan het Langgewenst (vroeger vond ik dat een sprookjesachtige naam) maar er  is verder mega veel veranderd.
Een groot gebouw waarop Vue staat, is gezichtsbepalend voor het marktgebied: een bioscoop.
Aan de andere kant een Foodhall, waar vroeger Casino was, een “feestzaal” waar vroeger de meesters en juffies van onze school één keer per jaar optraden voor de leerlingen. Later werd het de Eurobioscoop, waar ik menig keer een film zag.
Nu is er veel van het oude gebouw, dat in verval was geraakt, weer hersteld in de Art Nouveau stijl waarin het in 1912 gebouwd was ( dat vermeldt de reclame van de foodhall)
We drinken een biertje op het terras, leuke bediening lekker bier.

Dan lopen we over de mart. Door de Corona is er een looprichting en kunnen we niet over de mart “zwerven”.
Op de plek waar ik vroeger met mijn vader vis ging halen (ik dacht dat dié visboer toen uit Bunschoten of Spakenburg kwam) staat nog steeds een viskraam. Nu is het een Volendammer; we kopen er een dorade, die vakkundig gefileerd wordt.

 

De kraam van Sjouwerman, bestaat al 100 jaar, dáár koop ik ook deze keer groente en fruit (toch een beetje vertrouwd)

Mijn geboorte dorp was nu  “anders “, maar toch een beetje vertrouwd.
 Lopen op de mart, pure nostalgie!