Vanuit de huismuis gezien.

Ik kan maximaal 30 maanden oud worden, maar dan moet ook alles meezitten.huismuis
Dus ik moet mijn leven goed benutten.
Ik leef onder de buitenvlonder van een huis van een MENSCH.
Nou ja het zijn er misschien wel meer; ik heb er ooit 2 tegelijk gezien, dus er wonen er minimaal 2 in het huis bij mijn vlonder.
Ze geven vogels en vissen (vijver) te eten, dus ik heb meestal genoeg te eten; ze knoeien namelijk behoorlijk met visseneten en dat vind ik best lekker.
Ik ben een alleseter, maar zaden, wormen en vissenvoer vind ik het lekkerst.
In mijn karigste dagen heb ik, in hun schuur, ook wel karton van doosjes gegeten; het smaakt naar niks, maar het voedt wel.

Ik leef celibatair en alleen.Ik ben onvruchtbaar, hoe dat kan weet ik ook niet; misschien iets verkeerds gegeten? Ik ben er niet trots op of blij mee, het IS zoals het IS.
Soms vind ik het jammer dat ik niet kan communiceren met de MENSCH.
Dan hoor ik MIJN MENSCH weer zeggen “Zien we nou de hele tijd dezelfde of zouden er meer zijn?”
En dan denk ik; je gaat toch geen gif kopen of zoiets? Ik leef alleen én maar dertig maanden, láát me nou maar gaan, maar ja dat kan ik de MENSCH niet laten weten, dus ik houd me gedeisd.
Ze zien me misschien 1x per week (als ze geluk hebben)
Ik heb een goed leven.
Van mij mag het 30 maanden duren.


Nawoord van de MENSCH: mens 
                                                                             Af en toe zie ik een muis onder de birdfeeder.
Muizen kunnen een plaag worden, maar ik heb het gevoel dat het er maar één is en dan is het géén plaag. Ik vind het eigenlijk wel schattig, zo’n rondscharrelend muisje in de tuin.
Op de website van het RIVM wordt dat de huismuis niet genoemd als ziektekiemverspreider.
Dus we laten hem  zijn (of zou het een haar zijn?) gangetje gaan.