Sommige coronaregels…..

coronavoorschBIEB: Een vrijwilliger van een één dezer dagen opengaande bibliotheek vertelde over de regels daar:
Klanten (liefs handen op de rug) mogen geen boeken uit de schappen meer halen en terugzetten. Boek gepakt is boek mee naar huis nemen.
Liever heeft de BIEB geen ter plekke boeken uitzoekende mensen, maar klanten die de bieb een mail sturen met de door hen gewenste boeken, zodat de gevraagde boeken klaargelegd kunnen worden.
Als de boeken teruggebracht worden moeten ze op een bepaalde tafel gelegd worden, daar blijven ze 22 uur liggen (veilige marge virus) daarná worden de boeken ontsmet!

Misschien zie ik iets over het hoofd maar kunnen ze niet met handschoenen aan meteen in een ontsmettingsinstallatie gestopt worden?
Hoe  zou zo’n boekontsmettingsapparaat eruit zien?
Boeken met water of stoom reinigen kan niet,  wat dan gas?

Scheidingsstation: Een vriend zijn koffieapparaat begeeft het. Hij koopt een nieuw. Woont op een flat, dus liefst meteen de oude wegdoen. Hij gaat met de fiets, koffieapparaat in fietstas, naar een afvalscheidingsstation. Daar staan mannen in gele jasjes verkeer te regelen. Hij loopt met zijn fiets naar zo’n man en vertelt dat hij een koffiezetapparaat wil wegbrengen.
“Achter de laatste auto aansluiten meneer”
De rij lijkt eindeloos, hij fietst naar huis mét koffiezetapparaat.
Een paar dagen later gaat hij lopen mét koffiezetapparaat in boodschappentas.
Het zelfde verhaal: ”Aansluiten achter de laatste auto”
Dit keer zijn het 4 auto’s. Vriend wacht, sluit aan bij laatste auto en zet koffiezetapparaat in de daarvoor bestemde container en loopt het terrein af (mét lege boodschappentas)

coronaregelsInstellingscoronaregels: Een familielid met een verstandelijke beperking woont in een flatje op het terrein van een instelling.
Normaal kan hij gaan en staan waar hij wil. Hij heeft een gemeenschappelijke huiskamer, waar alle bewoners van zijn verdieping kunnen koffie drinken en maaltijden gebruiken en waar (meestal) een verzorgende aanwezig is om iets aan te vragen of  voor assistentie
Nu, in Coronatijd, zijn er 6 Coronapatiënten in de instelling. (Niet in zijn gebouw, of daar zelfs dichtbij, wél op het terrein!) Voorzichtigheid is dus geboden.
Ons familielid mag NIET meer naar zijn familie; zijn familie mag NIET naar hem toe. Boodschappen moeten bij de benedenflatdeur neergelegd worden, pas als de ouders weg zijn, mag hij de boodschappen daar ophalen.
Nu versoepelen de regels iets. Hij mag 1x per 2 weken naar zijn ouders. Alleen naar HEN en er mag daar dan niemand verder aanwezig zijn!
Hij mag wel weer alleen boodschappen doen.
Als straks de terrasjes weer opengaan mag hij NIET op een terrasje zitten

Ik snap dat voorzichtigheid geboden is, maar deze regels : wél naar AH, niet naar je ouders, nou ja wel naar je ouders maar één keer per 14 dagen. Vind ik vreemd en inconsequent!

Pedicure: Pedicures mocht niet werken tijdens de Coronacrisis.
Logisch,  het is een contactberoep.
Ook daar zijn de regels nu versoepeld en mogen ze nu, mét aanpassingen, weer hun werk doen.

De vaste pedicure van een familielid hoestte en voelde zich niet zo lekker.
Ze liet zich testen. Géén Corona: thuis uitzieken.
Ze was aldoor zo moe en had koorts.
Weer naar de arts, die stuurde haar door naar het ziekenhuis: test.
Uitslag: geen Corona. Ze ging niet werken, voelde zich niet echt lekker
De 3de keer testen, niet alleen wattenstaafje met slijm, maar ook bloed.
Uitslag: Corona.

Een testuitslag is dus niet bindend, dát vind ik angstig.
Je niet zo lekker voelen, testen; geen Corona, en aan het werk gaan en wél Corona hebben (en dus anderen besmetten) is niet wat je wilt. Bij twijfel niet inhalen.

TESTEN: Een kennis heeft koorts en is alsmaar moe. Hij heeft geen (para) medisch beroep dus wordt NIET getest.
Wel of geen Corona? Niet bekend. Zijn baas wil hem NIET op het werk zien; Eerst beter zijn! Geen risico nemen. Slimme baas!
Misschien zou baas een test kunnen regelen? Maar ja, net verhaal gehoord dat test niet 100% goede uitslag hoeft te geven, dus……………….

 

 

Nesten in vóór- en achtertuin.

nestkastjeIn ons mezenkastje in de voortuin broedde een koolmees, we zagen hem en/of haar heen en weer vliegen met rupsen en vliegjes.
NIET zo vaak als volgens een vogelgidsje zou moeten.
En de berichten dat er veel jonge vogeltjes stierven door een te weinig aangeleverd voedsel (droogte), maakte wel dat we met gemengde gevoelens naar dit nestkastje keken. Het zou toch niet fout gaan?
We stonden vaak onder de hazelaar te luisteren naar het gepiep dat uit het huisje kwam: een goed teken,  ze leefden nog.
Op een dag kwamen we thuis (om naar de voordeur te gaan moeten we langs de hazelaar waar het nestkastje in hangt) en zagen een kopje uit het gaatje mét snaveltje open; een jonge koolmees.
Vertedert bleven we kijken; foto’s maken lukte niet: te laat, de kleintjes zaten weer onderin: het vogelgepiep klonk weer vanuit de buik van het nestkastje.

Een dag later: geen enkel geluid én geen ouder het nestkastje in of uit.
Zouden ze uitgevlogen zijn? We hoopten het van harte.
Dagen er na, af en toe luisteren onder de hazelaar: geen geluid.
We hadden toch een knoop in onze maag; het nestkastje moest, als het verlaten werd, schoongemaakt worden; zouden we dan lijkjes vinden?

In de voortuin  waren geen kleine koolmezen te zien.
Zouden ze, als ze uitgevlogen waren, niet een tijdje moeten rondhangen op de plek waar ze geboren waren?
Mijn moedige lief pakte een ladder en een spiegeltje en keek, na enige aarzeling, in het nest: LEEG.
Onze opluchting was mega groot! Ze waren toch uitgevlogen, de wijde wereld in!

duifOndertussen in de achtertuin: Tussen de wingerd, tussen de beide slaapkamerramen, waren duiven een nest aan het  maken.
Vanaf de tuin zie je het nest niet.
Vanachter het slaapkamerraam kan mijn lief,  gebogen in een vreemde kronkel, de duivenmama zien.
Ik heb ook geprobeerd haar te zien, maar ik zie niets (mijn “kronkel”werkt niet!)
Ik wacht het live -verslag van mijn eega wel af.
Laatst was de duivenma even weg en meldde mijn lief dat er 3 eitjes in het nest lagen.

Toen was het dus spannend wanneer ze uit zouden komen en hoe (en óf?) de duivenmoeder voor haar jongen kan zorgen.
De overbuurman (vogelkenner) gaf ons niet veel hoop “Duiven maken snelklaarnesten die vaak uit elkaar vallen, soms met de eieren erin, soms met de kleintjes erin. Reken maar nergens op”|
Eindelijk hebben we nestjes in de tuin en dan dit!
De spanning, stress, onzekerheid!
Mijn lief ziet dons en denkt 3 kleintjes te zien.
We horen geen babyduivengepiep!  We hebben al tijden dát slaapamerraam niet open, willen het jonge gezinnetje niet verstoren.
Vooralsnog zit ma duif op haar nest, rapporteert mijn lief.
So far so good! Maar wie voed ma en kids? Nog niets gezien.

Omdat de foto van het (niet te ziene) duivennest wat magertjes is, hieronder een foto toegift; mijn lief maakte deze foto in een sloot nabij ons huis. We zagen een pa en ma zwaan en 6 kleintjes; of liever 4 kleintjes eerst en daarna op de zwanenrug van pa of ma, én tussen de vleugels, op de rug : 2 jonge zwanenbaby’s.
zwaan met kleintje