Hollandse regeltjes

Ooit, in de begin tijd van de personal computers kregen wij er één van een Universiteit mét inbelverbinding. In ruil daarvoor moest ons gezin (voornamelijk ik) meedoen aan onderzoeken met maatschappelijke relevantie.

Ik heb daar veel van geleerd, ben daardoor vaak ook onderwezen.

euEen van die onderzoeken ging toen over een eventueel op te richten Europese Unie
De eerste vraag bent u voor of tegen één Europa?
Ik was vóór.

Daarna kwam er een uitleg.
Bijvoorbeeld over de voorschriften die wij hier in Nederland hebben vóór dat geneesmiddel in de handel mag komen. Strenge voorschriften.
Andere Europese landen waren daar makkelijker in.
Als we één Europa zouden worden moest er “gemiddeld” worden.
Dus zouden de regels voor Nederland  (in dit geval) versoepeld en zou een geneesmiddel eerder op de markt gebracht kunnen worden (met minder testen vooraf)
Gevraagd werd na de uitleg:
Wilt u dat?

Ik niet, safety fitst.

Ander aspect: Nederland heeft strenge voorschriften op het gebied van bv. Speelgoed: loodvrije verf, touwtje aan trekbeesten voorschrift maximale lengte (zodat het te kort is voor het kleutertje om het om zijn/haar nekje te krijgen)
Andere landen hebben die voorschriften NIET, daar wordt bijvoorbeeld nog giftige verf gebruikt. Middelen betekent minder strenge voorschriften.*)
En weer de vraag na de uitleg:
Wilt U dat?
Ik niet, safety first.

Zo kwam er nog uitleg op allerlei gebied; landbouw, giftige stoffen ,etc.
Aan het einde van het onderzoek bleek dat ik (helemaal) NIET voor één Europa was; ik wilde de (strenge) voorschriften  in Nederland eigenlijk houden zoals het was: Veilig!

Dalkon Shield IUDVerschillende dingen zijn in Nederland keigoed geregeld.
Ik ken een voorbeeld van een ander land met andere regels.
Engeland in dit geval.
Begin jaren ‘70 kon voor geboortebeperking een Dalkonschildje bij een vrouw ingebracht worden. Het schildje werd gemaakt door een Amerikaanse firma.
Het schildje bleek NIET goed te werken, er kwamen veel klachten, verkleefde eierstokken, blijvende onvruchtbaarheid en doodgeboren en mismaakte kindjes ter wereld.

Toen e.e.a. bekend werd, werd  in Nederland gestopt met het inbrengen van de schildjes.(Er waren toen ook al Nederlandse vrouwen met problemen: Ca 2000 Hollandse  vrouwen hebben  in 1986 een schadeclaim bij Amerikaanse fabrikant ingediend)
In Engeland ging men, ondanks dat ook dáár in medische kringen bekend was dat er blijvende schade van kwam, ermee door.
Mijn Engelse nichtje kreeg het (pas toen) ingebracht; er werd haar niets verteld over de eventuele risico’s. Later bleek dat ze er  blijvend onvruchtbaar door was geworden.

Er is een groot proces in Amerika geweest waar alle vrouwen, die zich vooraf hadden aangemeld en waarbij bewezen was dat hun medische toestand aan het schildje te wijten was,  voor een rechtbank konden worden gehoord.
Mijn nichtje is naar Amerika gegaan en is in de rechtbank gehoord.
Daar zaten ook vertegenwoordigers van de Amerikaanse fabrikant. Het ging haar niet zo zeer om de schadevergoeding (daarmee kreeg ze haar vruchtbaarheid niet terug) als wel  dat de fabrikant zou WETEN hoe hij haar leven en dat van haar man had verruïneerd.
Die genoegdoening heeft ze gehad.(Dagen gewacht voor de rechtbank totdat ze aan de beurt was, maar ze hield vol)

Als dit Dalkonschildje ook in Engeland onmiddellijk, nadat de fatale gevolgen bekend waren geworden, uit de handel was genomen had háár onvruchtbaarheid NIET hoeven te gebeuren.

Terug naar de enquête: Nederland had (heeft?) strenge regels, die misschien niet altijd prettig zijn, maar wel nare dingen kunnen voorkomen.

genfoodAnder voorbeeld: Verleden jaar was er een Hollandse boer op t.v., die in een ander land boerde (welk land ben ik vergeten).Zijn vee werd ziek en ging dood. Na onderzoek bleek dat het kwam door een genetisch gemodificeerde ingrediënt dat als grondstof voor veevoeder was gebruikt. In dat land mocht zulk veevoer wél verhandeld en aan vee gevoerd worden.
Hij was meer dan de helft van zijn vee kwijt en vertelde dat hem dát in Nederland niet gebeurd zou zijn. Daar mag dit voer NIET worden verhandeld.(Tegelijkertijd vertelde dat hij naar dát land was gegaan omdat daar zoveel méér kon!)

We leven in een land vol met regeltjes en naar sommigen zeggen (met name boeren en ondernemers) té veel aan regeltjes.
Dat kan zo zijn. Maar als het regels zijn die voor de veiligheid van mens en dier gelden, ben ik persoonlijk daar WEL blij mee.

[Eind 1993 kwam de Europese Unie er, 27 Europese landen sloten een Statenverbond, maar er zijn nog steeds verschillende regels, bv wat betreft vuurwerk, wat in het ene land verboden is kan in het andere Europese land het hele jaar door “makkelijk” verkrijgbaar zijn;  aan het transport van gevaarlijke stoffen zijn in Nederland strengere regels verbonden dan in andere Europese landen.
Conclusie: misschien valt het wel mee dat “middelen” waarvan eerst gesproken werd en gaat veel nog “op de oude voet verder”

*) dit speelde allemaal dus vóór 1993)