Den Treek Henschoten

Al jaren gaan mijn lief en ik op Natuurwerkdag een stuk natuur “opschonen” (struikjes en boompjes verwijderen) zodat een ven een ven blijft of een stuk hei een stuk hei.
natuurwerktreek
Dat doen we al jaren op Landgoed Den Treek- Henschoten.

slagboomNu we door de Coronacrisis mensen uit de weg moeten gaan besloten we hier in MEI eens gaan te wandelen. Het familielandgoed (nazaten van de stichter W.H.de Beaufort) beslaat bijna 2200 hectaren bos-hei en landbouwgrond en is bijna geheel toegankelijk voor wandelaars.
Het is één van de grootste particuliere landgoederen van Nederland (560 eigenaren allen familie)

bikes
We kwamen fietsers én mountainbikers tegen en maar één wandelend gezin (vader, moeder en twee kinderen) Dus rustig was het!

 

hertenbord
We zagen op een boom een waarschuwingsbord. Er worden in deze tijd reekalfjes geboren, dus houdt de hond aangelijnd en als je een reekalfje ziet liggen kom er niet aan, de moeder is bijna altijd in de buurt en kan het reekalfje verstoten als het door mensenhanden is aangeraakt!

We zien jammer genoeg géén reekalfje mét of zonder moeder. Wél horen én zien we een hoofdpijnvogel (bonte specht) en schieten er tot 3x toe hagedissen voor mijn voeten weg. (helaas té snel om een foto te maken)

De parkeerplaatsen in de buurt zijn veelal afgezet met rood/wit lint.  De familie wil  het kennelijk natuurliefhebbers NU niet te makkelijk maken om hier te recreëren.

Wij hebben geparkeerd op het terrein van Pannenkoekenhuis Bergzicht (Woudenberg) aan de N227 en zijn vanuit daar overgestoken en hebben een pad gevolgd, dat af en toe doorsneden werd door een ruiterpad ( geen paard gezien) of een mountainbikepad (veel felgekleurde shirts en helmen op terreinfietsen)

rookworstWe hadden het al gezien op het parkeer terrein: KEES verkocht broodjes rookworst.
We willen de lokale ondernemers steunen én hadden wel zin in een broodje rookworst, dus ben ik netjes in de rij gaan staan (strepen op de grond geplakt en wachten bij een loketje)
Ik had géén portemonnee bij me, maar wel het altijd aanwezige tientje in mijn jaszak! Toen ik aan de buurt was bleek dat GELD niet werd aangenomen, er mocht alleen pinbetaald worden.
“Sorry mevrouw, ik heb hier ook geen wisselgeld”.
Gelukkig had mijn lief, verderop staand, wél zijn pinpas bij zich, dus  was er een wisseling van de wacht: ik deed de bestelling en liep weg en mijn lief betaalde (prima regeling, vond ik zelf)

Fijne wandeling, mooi bos, weinig mensen, kortom aanrader!