Berenjacht

berenjact
De berenjacht is een initiatief om kinderen af te leiden van het Coronavirus en is geïnspireerd op het in 1989 verschenen Engelse prentenboek We’re going on a bear hunt  In het boek gaat een vader met zijn kinderen op berenjacht en……vinden ze een beer.

Het, op het boek geïnspireerde idee om een beer voor je raam te zetten en zo kinderen “iets te doen te geven”, een speurtocht langs beren te houden is in Australië begonnen en via België nu ook in Nederland gearriveerd.

Als ouders en kinderen “even” naar buiten gaan voor een frisse neus kunnen ze, onder het wandelen door, naar beren zoeken. Het initiatief gaat zover dat er op internet diploma’s en berenkaarten zijn te downloaden. Daarmee wordt het voor de kinderen helemaal echt.

Wat ik NIET wist is dat je ook (via internet) kunt aanmelden dát je een beer (of meer) hebt neergezet.
Als je dat gedaan hebt komt er een beer op de plek waar je woont op de kaart van Nederland bij.
Al meer dan 20.000 mensen schijnen dat gedaan te hebben.

berenjacht
Toen mijn lief en ik een stukje gingen fietsen zag ik bij toeval een beer voor het raam (niet eerder aan gedacht) We hebben toen samen “gezocht” naar meer beren en kwamen op 12 beren!We hadden er lol in. Thuis meteen een beer (sommige van de “bijzondere” knuffels van de kinderen heb ik bewaard) opgezocht en voor een bovenraam gezet. (Ons raam op de benedenverdieping is van de weg af niet te zien).

Inmiddels hebben we, tijdens het door de wijk wandelen, al vele beren gezien (record van ons staat op 35 beren ) We zien ze voor onder- en bovenramen staan, zelfs één hangend (zoals de tas van een geslaagde) aan een vlaggenmast.
grote beer

Kleine en grote!
ruitbeer

Niet alleen voor ouders met kinderen, leuk voor iedereen die “even” naar buiten kan/mag/gaat.
(Niet in groepen! Alleen of met huisgenoten)

corona

Oud krantenbericht :postduiven.

Eén van de “maffe” krantenberichten die ik bewaard had berichtte dat onbekenden op verschillende plaatsen in Veghel postduiven gestolen hebben en vervolgens ernstig verminkt.

krant postduifIn totaal blijken er 37 postduiven verdwenen, waarvan er 5 op eigen kracht naar huis gevlogen zijn.
Deze 5 vogels misten allemaal hun rechter pootje, het is vermoedelijk afgeknipt.
De politie staat voor een raadsel zegt de woordvoerster.
Dát lijkt me evident. Het zou  pas raar zijn als de woordvoerster had gezegd; we snappen dit helemaal.
Verder meldde het krantenbericht nog dat het ging om postduiven van zeer uiteenlopende kwaliteit.
Die kwaliteit uit zich in de waarde van de postduif: sommige waren een paar tientjes, anderen ruim 1500 gulden*)

Tot zover het maffe kranten bericht.
Waarom zou je een postduif zijn pootje afknippen? Dan ben je toch zelf verknipt?
En waar zijn die andere 32 duiven?Neergestort?Dierenarts?

Dan NU mijn (enige)  ervaring met een postduif.
We woonden ooit op een flat 5 hoog. Op een dag zat er op de balkonreling  een postduif die er NIET goed uit zag.
Ik wilde hem pakken maar hij hipte over de reling, naar waar ons balkon ophield en het buurbalkon begon. Voor één keer hield ik me niet aan de ongeschreven wet dat je je NIET op het balkon van de buren begeeft en stapte over het kleine schotje heen. De duif kon niet verder, dit was de laatste flat van de galerij. Ik pakte de duif, keek automatisch even bij de buren naar binnen.
Ik zag de buurman en zijn 3 jarig zoontje op de bank zitten tv te kijken: in dezelfde pyjama!
dekselmand
Ik had de duif, wat nu?
Mijn balkonduur stond open, ik nam de duif (had hem in beide handen) mee naar binnen en deed hem “even” in de wasmand
(deksel met gaten erin) Ik zocht en vond een dekselmandje.
Ik stopte de duif erin en mijn lief reed hem later naar de vogelopvang. Daar zeiden ze dat hij vermoedelijk vermoeid was, ze zouden hem een nachtje in een hok laten rusten en dan morgen weer loslaten zodat hij naar huis kon vliegen.Ik neem aan dat dat ook gebeurd is.

Bijkomend iets: Wat de buurman daarna ook aanhad, steeds zag ik hem in gedachten in die kinderpyjama!

 

 

 

*) Guldens: het krantenbericht dus minstens 18 jaar oud