De corona stilte

Eerder schreef ik al over het fietsen in de natuur.
Omdat we veel binnen zitten en ons willen houden aan de RIVM-regels én omdat we de vorige keer in de polder weinig mensen zagen fietsen we weer de polder in. Ons doel: een (andere) vogelkijkhut.

We zien in de weilanden 2 auto’s staan, bij de een is een man een hek aan het repareren. De ander staat bij een schuurtje waar 2 paarden in staan. Verder nog een scooter met 2 tienermeisjes die een meegenomen colafles gevuld met water in een paardendrinkbak gooien en verder………………niks, stilte

De laatste tijd zijn er ook weinig vliegtuigen in de lucht merken we, dus ook daar…..stilte

We klimmen over het hek en…… stapten zo de drassigheid in, zompig!
Het pad naar de vogelhut

Om en om stonden er geknotte en ongeknotte wilgen op het dijkje.Ik zag een dode eend liggen, een skeletje van een kleiner vogeltje en 2 zwemvliezen met stukje poot. Er was hier een rover bezig geweest, een otter, een vos? Macaber gezicht.

We openen de luikjes in de hut: het grote niets wacht ons.  Een klotsend Gooimeer met heel in de verte  rustig dobberende vogels.
Gooimeer

Na “even” kijkend naar het water, zoekend naar……naar iets levends, dat we niet zien, aanvaarden we de terugtocht. Als we weer in het droge-voeten-gebied zijn aangeland komt er één man met een verrekijker onze kant op!  Iets levends!
De eerste wandelaar vandaag.

We lopen netjes met een boog om elkaar heen.
Nu, met de fiets terug, windje in de rug, het lijkt bijna warm! We zien een roofvogel die op een paaltje landt. Door de verrekijker kunnen we hem dichtbij halen en…zien dat het een buizerd is
lammetjesEr zijn lammetjes in de wei, ze zijn wat schrikachtig en vluchtten voor ons weg.
In het ooievaarsnest ligt een ooievaar. Te broeden? Majestueus komt de andere ooievaar aanvliegen en landt naast de ander.
ooievaarpaal
Hier is leven.Hier komt nieuw leven!

We moeten een snelweg oversteken om thuis te komen. Het verkeer “raast” minder, ook hier minder herrie als anders .
Het leven is stiller geworden door de Corona

Een gedachte over “De corona stilte

  1. Het dorp Almere en mijn huis: stilte. Ja kennelijk hadden we een Coronavirus nodig om te leren wat stilte is. Dat wisten we al, alleen we waren het vergeten. En wat een rustgevende gedachte voor mij is: God straft niet, de rest is duidelijk. Jullie hebben de fiets en de stilte genomen en ontvangen en keerden kalm en rustig huiswaarts, Johannes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s