Waar jekkeren toe kan leiden.

Vanmorgen belden onze nieuwe buren aan, ze waarschuwden ons dat ze vandaag gingen jekkeren.
Ik had het woord nog nooit gehoord, maar begreep dat het herrie maakte.
En dat deed het; steenstrips verwijderen met een kango.
Wij kozen eieren voor ons geld oftewel we pakten de fiets voor een tochtje
Mijn lief was daarvoor nog enorm slim: hij bood ze ook onze kango aan: Dan zou de klus dubbel zo snel gaan. Ze accepteerden het aanbod met graagte!

We hadden gelezen dat de Tafelberg in Blaricum  in opdracht van het Goois Natuurreservaat (GNR) zou zijn opgeknapt, dus dát werd ons fietsdoel.
Déze tafelberg ligt op 39,2 meter boven NAP en is de hoogste heuvel  (deel van de Utrechtse Heuvelrug) van het Gooi. Ooit was het baken voor schepen op de Zuiderzee. Vandaar dat de naam Kooltjesberg vroeger gold voor déze Tafelberg, verwijzend naar de kolen die er nodig waren om het vuur brandend te houden als baken voor de scheepvaart.

Vroeger lag de berg aan de postkoetsroute van Naarden naar Blaricum.
In 1921 werd besloten een waterreservoir bovenop de Tafelberg te plaatsen met daar bovenop een voor het publiek toegankelijke uitzichttoren.
Er is een oude ansichtkaart van hoe deze Tafelberg er vroeger uitzag.
tafelberg vroeger

tafelbergNu is de Tafelberg opgeknapt en las ik dat zowel Huizen als Blaricum vroeger claimden dat de berg (zo noemt men deze opgeworpen heuvel) op hun grondgebied lag.
In 1815 is de grens over de berg vastgelegd. Die grens is nu zichtbaar gemaakt door metaalkleurige noppen die exact over het midden lopen.
Het ziet er nu netjes uit, maar ademt (vind ik) niet meer de sfeer van vroeger.

Het fenomeen tafelberg wordt voor het eerst vermeld in de 10e eeuw. Deze heuvels werden om opgeworpen  met een afgeplatte bovenkant (de tafel) waarop religieuze feesten gehouden konden worden.

vlag kaapstadDe bekendste Tafelberg is ongetwijfeld de Tafelberg in Kaapstad, platte bovenkant, beeldbepalend, 1.085 m hoog en 3 km breed en ook een toeristische attractie.
Hij staat (gestileerd) op de vlag van Kaapstad.

Na het bezichtigen van de “tafel”  fietsen we nog een stuk door vóór we terug naar huis gaan (we willen niet te vroeg terugkomen en horen dat er nog gejekkerd wordt en in deze tijd is onderweg op een terrasje zitten er niet bij)
We komen langs wandelende mensen met sjaals voor hun mond en mensen die op het fietspad lopen en ver de (Tafelberg)hei in lopen als ze fietsers zien aankomen. Er loopt een gezin met 4 kleine kinderen, waarvan 2 peuters op loopfietsjes op het fietspad. Mijn lief fietst met een boog om ze heen, waarop een van die kleintjes zegt : “Dag lieve meneer”
We rijden langs een school, waar op een ruit groot geschreven staat:
Kinderen, we missen jullie, eromheen zijn rode hartjes op het raam geplakt.
We komen langs een verzorgingshuis met een spandoek ervoor: Team, jullie zijn geweldig!
Het is fris, maar de zon schijnt.
Met rode wangen en extra energie van natuur en inspanning (wij fietsen met beenkracht en zonder elektrisch motortje) komen we thuis, waar helaas nog wel gejekkerd wordt.
Nog een uurtje roepen de nieuwe buren ons ongevraagd toe.
We denken dat het hele leuke buren gaan worden; leuke mensen zijn het al.