W.c.rollen schaarste

w.c.rol

In de supermarkten hele schappen leeg; geen w.c.-papier meer.
Wat bezielt de mensen om juist dát artikel te gaan hamsteren?
Straks zijn mijn blikken doperwtjes op, maar wat geeft het, als ik mijn billen maar kan afvegen? Zoiets?
Ik snap er helemaal niets van.
Mensen schijnen méér dan de kostprijs voor een rol w.c. papier te willen betalen (ik las op internet € 500,- (maar dat geloof ik niet)
Wie ik wél geloof is expert consumentengedrag  Roham Miller (University of Sidney): We zijn niet gewend aan tekorten en schaarste. We zijn gewend om te kopen wát we willen en wanneer we dat willen. De run op toiletpapier is een voorbeeld van kuddegedrag om die luxe te behouden.’

De Amsterdamse hoogleraar gedragsbeïnvloeding Frenk van Harreveld verwoordt het zo:“ Door onze kar vol te laden willen we controle krijgen over de thuissituatie. Laat dat virus maar woekeren, met mijn voorraadkast vol rijst en pasta zingen wij het wel uit, is de gedachte. Maar daarnaast speelt ook de zogenaamde descriptieve norm een rol.
We zien de lege schappen die de hamsterende medemens heeft achtergelaten, dus denken we: hamsteren zal wel verstandig zijn, laat ik ook wat extra pakken wc-papier nemen. Terwijl we óók weten dat juist daardoor de schappen leeg raken.

Dat laatste werkt zo, weet ik uit ervaring.  Toen ik van de week boodschappen ging doen lag er op een dag 1 pak met 4 rollen w.c. papier in het schap. Tot mijn latere schaamte kocht ik het pak, precies (op dát moment)  om de reden die van Harreveld schetste. Het werkt dus kennelijk zo!

Ik  las over gerecycled w.c. papier, over w.c. papier op de zwarte markt, wc-papier op Marktplaats én over de methode die zeelui vroeger gebruikt schijnen te hebben om je billen af te vegen met een oud touw of  ankerlijn gedrenkt in zout water.
Romeinen
in vroegere dagen gebruikten een spons op een stok en Amerikaanse kolonisten gebruikten vroeger het binnenste van maiskolven.

We moeten in deze crisis inventief worden. Oude kranten? Verzin eens iets nieuws!
En als je het écht niet meer weet, dat idee van dat touw met zout water lijkt me moeilijk als je niet aan zee woont en wáár haal je in deze tijd maiskolven vandaan? (En wat doe je er mee vóór  de maiskolven gebruiksklaar zijn voor je billen?)
Zelf geen ideeën? En lees je de krant op je e-reader? Dan lijkt me een spons op een stok de enige bruikbare (niet erg hygiënische) oplossing.

*)  bron Volkskrant