Film: 45 Years

Hoofdrollen: Charlotte Rampling en Tom Courtenay
regisseur: Andrew Haigh
Release: 2015

45-YEARS-NLDe film is opgedeeld in dagen en begint een week voordat een kinderloos echtpaar hun 45 jarig huwelijksfeest zal gaan vieren. De laatste dag is de dag van het huwelijksfeest. Hun 40 jarig huwelijksfeest (kennelijk een jubileum dat vaker gevierd wordt dan het 45 jarig huwelijksfeest)  hadden ze moeten overslaan doordat de man toen in het ziekenhuis lag voor een bypass. Afgesproken was om dan met vrienden en bekenden de dag te vieren dat ze 45 jaar geleden getrouwd waren.

Het is een enorm trage film (nooit heb ik in mijn leven een tragere film gezien!)
Close-ups blijven lang staan en er is weinig (géén) actie in. Een enorme acteerprestatie voor de hoofdrolspeelster, die het meest in beeld is en wier gezichtsuitdrukking ALLES moet zeggen én ook doet!
Ze kreeg een Oscar voor de beste actrice in 2016!

Het verhaal gaat over een kinderloos echtpaar die een goed leven samen leiden totdat er een brief uit Zwitserland arriveert. De man probeert hem te lezen, gaat een Engels-Duits woordenboek in een box in de schuur opzoeken*) om de brief goed te kunnen vertalen.
Het blijkt een brief te zijn van Zwitserse autoriteiten om hem te vertellen dat een vrouw die in de jaren zestig in de bergen verongelukt is, gevonden is.
De vrouw van het echtpaar wéét van deze vrouw, ene Katya, een vroegere, uit Berlijn afkomstige vriendin van haar man én haar bergongeluk af.

Door de brief gaat het verleden bij de man steeds meer leven.
De autoriteiten geven hem de mogelijkheid om naar Zwitserland te gaan. Hij wijst het niet meteen af. Iets dat zijn vrouw “vreemd” vindt. Gaandeweg de film komen wij kijkers én ook zijn vrouw erachter hoeveel deze Katya voor hem betekend heeft. Hij “bekent” ook dat ze tijdens de paar weken durende reis met haar door de bergen zich uitgegeven hebben voor man en vrouw. Vandaar ook dat de  Zwitserse autoriteiten hem van de vondst verwittigen. Het lichaam (uitgegleden en in een gletsjerspleet verdwenen) is door het ijs goed bewaard gebleven, maar is nog niet uit de bergen opgehaald. De man mijmert hardop : Zij is nog steeds een 25 jarig meisje en kijk mij nou.

Als kijker kon ik me in de man verplaatsen, die plotseling met zijn “vorige” leven werd geconfronteerd en daar in dreigde “weg te zakken”
Maar ook snapte ik de vrouw, die 45 jaar met deze man geleefd heeft en  hem  plotseling voelt “wegdrijven” terwijl zij druk is met de voorbereidingen van hun feest (jurk uitzoeken, zaaltje bespreken, muziek uitzoeken etc.)

Er komen in de film, vind ik, echt man/vrouw dingen voorbij.
Tegenwoordig moeten we allemaal gelijk zijn man en vrouw, maar dat ZIJN we natuurlijk niet.
Gelijke kansen, gelijke betaling: NATUURLIJK, maar vrouwen zijn ANDERS dan mannen, pakken dingen anders aan, voelen dingen anders.
In mijn ogen maken juist de verschillen het leven met elkaar zo bijzonder, de wisselwerking tussen de twee seksen is zo boeiend en verrassend.

In de film, als kijker heb je de nodige afstand, dacht ik meid laat je niet meeslepen, het is meer dan 45 jaar geleden gebeurd vóór hij jou zelfs kende”
Als ik mezelf in die situatie zou bevinden, zou ik, weet ik, hetzelfde doen als zij: ’s nachts wakker liggen, me dingen afvragen, “onredelijk” jaloers zijn.

Van de man ging ik enerzijds houden; geen macho maar een lieve man, die door zijn gevoelens ten aanzien van zijn vroegere vriendin wordt overspoeld. (Hij geeft ook toe dat als ze NIET was overleden, hij met haar getrouwd zou zijn)
Aan de andere kant zou ik hem door elkaar willen schudden en zeggen
Dat was TOEN, kijk wat je daarna hebt opgebouwd, zie de vrouw staan waarmee je oud bent geworden, waar je, tot een week geleden vóór de brief kwam, gelukkig mee was.

Ik schreef het al:  We zagen een bijzondere film, die ook hier thuis de nodige discussie opriep.

 

 

 

*) Speelt zich af in het pre-digitale tijdperk

Een gedachte over “Film: 45 Years

  1. De kreet :die voeg ik toe aan mijn lijstje is ook op deze film van toepassing,maar ik realiseer me dat mijn lijst alleen maar groter wordt en het zulllen gaan zien steeds minder realistischer wordt. Ik heb het geluk, dat jij Baars een voor mij heldere samenvatting geeft en mijn denken en beleven in gang zet.Dank, Johannes

    Like

Laat een reactie achter op J bikker Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s