Dierproeven

Al in oktober vorig jaar schreef ik een blog over milieu en schoonheidsmiddelen waarbij ook dierproeven aan de orde kwamen.
Vandaag kreeg ik weer een foldertje in de bus van Yves Rocher, waarin deze firma mij duidelijk maakt hoe GOED ze met de natuur- en dierenwelzijn bezig zijn.
Dat geen van hun producten op dieren getest worden was ooit één van de redenen waarvoor ik  voor dit merk koos. Nu las ik dat Yves Rocher al gestopt is met het testen van hun eindproducten op dieren in 1989.
In 2004 werd dit pas door het Europees Parlement voor Europa verboden en in 2018 riep het Europees Parlement op om het testen van cosmeticaproducten op dieren wereldwijd te verbieden.

Ik wist dat er vreselijk dingen met dieren gebeurde om onze (door mensen gebruikte) producten op te testen. Het meest gruwelijke hoorde ik in Engeland, jaren geleden van de buurvrouw van mijn broer. Zij had een hondje “gered” uit de handen van een sigarettenfabrikant.  Ze vertelde dat ze daar hondjes een soort masker aanmeten waar ze een sigaret in stoppen die in hun geopende lippen komt te zitten. De hond kan die sigaret NIET lozen. Hij krijgt dus bijna 24 uur per dag de rook in zijn longen (alleen met eten mocht het masker even af) Zo kan de fabrikant de gezondheid van de hond monitoren en zien of de nicotine schadelijk is en zo ja, hoe erg!
Dit was héél veel jaren geleden toen nog niemand het “en plein public” had over de schadelijke effecten van roken.
Na een aantal jaren had zo’n hondje geen nut meer en kreeg het een spuitje.
De buurvrouw van mijn broer kende iemand die  bij een dergelijk bedrijf werkte en ze heeft hemel en aarde bewogen (én gedreigd naar de krant te stappen) om dat hondje te mogen hebben: Ze wilde het hondje een goede oude dag bezorgen. En dát heeft ze kunnen doen.

Een vreselijk verhaal. Ik heb nooit sigaretten van dat merk gerookt.
Boter op mijn hoofd, want waarschijnlijk deden andere fabrikanten ook iets dergelijks.
(Inmiddels rook ik al meer dan 10 jaar niet meer)

Dierproeven zijn niet in Nederland verboden maar wel aan strenge regels onderworpen. Wat wel in Nederland én Europa verboden is (wat ik in  de eerste alinea schreef) is het testen van make up op dieren.
Mensapen gebruiken voor dierproeven mag ook niet

Nog even over proeven met honden maar dan in Nederland : Honden worden hier vooral gebruikt bij medicijnonderzoek waarbij de hartschade bij verschillende doseringen wordt onderzocht.
In Nederland worden na afloop van dierproeven *) geen honden gedood: Van de 656 proeven die in Nederland zijn uitgevoerd, is in 271 gevallen het dier overleden tijdens of als gevolg van de proef. In 385 gevallen is de hond blijven leven.
Honden kunnen ook na de proef ingezet voor nieuw onderzoek.
Soms worden honden aangeboden ter adoptie.

Jaarlijks worden er nog steeds een half miljoen proefdieren gebruikt meldde Proefdiervrij in okt. 2018

 

hond en hart
Voor info zie: https://proefdiervrij.nl/project/honden-uit-hartonderzoek/

 

 

 

 

*) publicatie: Proefdiervrij okt.2018

 

Winterwortel

Wat ik leuk vond om te lezen is dat de winterpeen niet altijd oranje was!
Dát was het werk van de Hollanders! De peen, oorspronkelijk afkomstig uit Iran was wit en werd door leden van de Verenigde Oost Indische Compagnie meegenomen.
In Nederland is men deze plant gaan kruisen om uiteindelijk een oranje wortel te krijgen (17de eeuw) Men vermoedt dat dit gedaan werd voor het Huis van Oranje, met name voor Willem.

winterwortelDe winterwortel is lang houdbaar, maar niet in de koelkast (wel op een koele plek): 4 tot 6 weken
(waspeen kan wél in de koelkast bewaard worden; ca.4  dagen, worteltjes in de groentenla, ook 4 dagen, zonder loof!)

In wortels zit veel bétacaroteen. Ons lichaam zet dit caroteen om in vitamine A, een antioxidant die het weefsel beschermt tegen schade en veroudering! Ook goed voor je ogen!*)

Een bekend  Hollands gerecht mét winterwortels, aardappels en uien is HUTSPOT.
Het wordt oa. gegeten bij de viering van het Leidens Ontzet.
Volgens de overlevering liep een dertienjarige jongen genaamd Cornelis Joppenszoon, op 3 oktober  1574 van Leiden naar de Lammenschans (een kilometer ten zuiden van de stadswallen) Daar hadden eerder de Spanjaarden gebivakkeerd, maar uit angst voor het oprukkende water en de opstomende watergeuzen waren ze hals over kop vertrokken zonder hun kookpot met wortelen, uien, vlees en pastinaken mee te hebben genomen.
Dié kookpot schijnt Cornelis meegenomen te hebben en de inhoud daarvan werd later bekend als HUTSPOT. In Leiden wordt nog, bij de viering van Leidens Ontzet (3 okt) vaak HUTSPOT gegeten.

En opmerkzame lezer(es) zal in bovenstaand stukje gelezen hebben dat er toen geen aardappels in hutspot voorkwamen maar in plaats daarvan pastinaken.
De aardappel  was toen als voedsel nog geen gemeengoed in Nederland, noch in Spanje.
De Inca’s (Zuid-Amerika) teelden wél al aardappels (sinds de 2de eeuw van onze jaartelling!)

Toen in de 16de eeuw de Spanjaarden Zuid Amerika ontdekten namen ze vermoedelijk aardappelplanten mee: in de hoftuin van koning Filips II, schijnt de plant  toen waargenomen en beschreven te zijn: als een botanische curiositeit, nog niet als een voedselplant, dat kwam later pas. De pastinaak in de hutspot werd dus later vervangen door de aardappel en zó werd het de hutspot die we heden ten dage nog kennen; eigenlijk dus met Spaanse roots!

 

 

 

*) een halve wortel per dag wordt aanbevolen.
in 100 gram winterwortel zit ook 3 mg vitamine C