Een beetje “me too”.

Soms triggert iets dat je leest of hoort een gebeurtenis uit je eigen leven waar je al lang niet meer aan gedacht had. Ik had het laatst met een molen die dezelfde naam had als een hotel van mijn tante vroeger; even was ik weer terug in die tijd.

Deze week zag ik een film over het waargebeurde verhaal van het schandaal bij FOX News. Een vrouw klaagde Roger Ailes voor seksuele intimidatie aan.
Daarna maakten meer dan 20 andere vrouwen openbaar dat hij bij hen ongeveer hetzelfde had gedaan. Dit werd het einde van het Hoofd van Fox Nieuws.

Automatisch gingen mijn gedachten na het zien van deze film terug naar mijn tijd als jong meisje werkend bij een Omroep.
Geen intimidatie, wel seksuele “toespelingen”.
Eén van mijn eerste dagen werd me door een mannelijke medewerker gevraagd “Wanneer gaan we samen naar bed?”*)
Mijn antwoord “Nooit” begreep hij meteen.
Nooit heeft hij op wat voor manier dan ook meer toenadering gezocht.
Het was een andere tijd en ik (jong meisje)was behoorlijk geschokt door zo’n directe vraag.

De andere keer was lichamelijker van aard en stond ik in een rij in het restaurant te wachten toen ik plotseling in mijn billen geknepen werd. Ik reageerde heel primair, draaide me om en gaf de man achter me een klap in het gezicht.
Het was hard, ik schrok er zelf van. Het kletste nog al, zodat veel mensen keken.
Het was een veel oudere man.
Vanuit de rij klonk een mannenstem “Nou X**) deze is er kennelijk niet van gediend”
De hele rij ( mannen) moest verschrikkelijk lachen, ik droop met een rood hoofd (je slaat geen oudere mensen was me geleerd) af naar mijn afdeling.
Mijn baas zag mijn rode gezicht en vroeg wat er gebeurd was. Ik vertelde dat ik me schaamde, ik had een oudere man in zijn gezicht geslagen.
Zijn commentaar:” Goed gedaan, hij had verdiend” en daarmee was de kous af.

Je wordt ouder en wijzer en straalt niet meer de onervarenheid van jong meisje uit. Behalve wat dubbelzinnige opmerkingen is mij niets dergelijks meer overkomen.

schminkTotdat ik (al moeder) ooit als Zwarte Piet op een school ging spelen. Ik was door de Sint (een buurman) gevraagd op een lagere school in een andere plaats dan waar ik woonde samen met hem Sint en Piet te spelen.

Ik heb het een aantal jaren (met dezelfde Sint) gedaan.
Eén van die jaren vroeg hij of ik na de school nog mee wilde gaan naar een cliënt van hem. Deze had een kantoor en wilde zijn werknemers verrassen met een echte Sinterklaas mét Piet.
Na de school gingen we naar het kantoor, waar pakjes klaarstonden met gedichten erbij. Ik gaf ze één voor één aan de Sint, die ze uitdeelde, de mensen persoonlijk kende en opmerkingen maakte;  er heerste een “jolige” sfeer.
Daarna gingen we naar buiten en werd er een groepsfoto gemaakt. Het personeel en Sint en Piet, dicht bij elkaar om op de foto te kunnen.
Opeens werd ik van achteraf bij mijn borsten gegrepen. Ik  schrok en zag, toen ik me omdraaide dat het “de baas” was, de cliënt van de Sint.
Ik  liep weg en deed niets.
Ik wilde de Sint niet in moeilijkheden brengen, het was zijn cliënt! Ik zou er toch nooit meer komen!

Van die keer heb ik nog steeds spijt dat ik, cliënt of niet, hem ook niet een mep heb gegeven.
Ik heb wel (later) tegen Sint gezegd dat ik alleen maar voor scholen Zwarte Piet zou spelen.

Eén keer heb ik daarop nog een uitzondering gemaakt.
Ik ben met hem meegegaan naar een tehuis met demente bejaarden.
Maar dat is een ander verhaal.

 

 

*) hij zei het iets anders, maar ik wil mijn blog “netjes”houden.
**) X is niet zijn werkelijke naam

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s