De dag ná Monet

Mijn lief heeft pijn in zijn knie en weinig geslapen, dus ik maak een afspraak voor hem bij de huisarts.
De loodgieterscentrale belt of de loodgieters ook eerder mogen komen. (De meervoudsvorm verontrust me een Natuurlijk mag dat.
Het tandenpoetsen zonder kraan, de toiletgang, het poedelen ipv wassen, we zijn het na amper een dag al zat.

Mijn lief komt terug van de dokter: Vanmiddag rontgenfoto’s laten maken.
De loodgieter belt op vanuit de auto: over minder dan een uur zijn ze hier (wéér de meervoudsvorm Ik vrees dat we niet 2 voor de prijs van één krijgen en dat we flink voor de reparatie  moeten dokken)

Na de koffie ( het koffie apparaat zat nog vol water) komen er inderdaad 2 loodgieters, dat moet altijd, legt er één me uit ”Eén in de kruipruimte, de andere geeft aan en haalt uit de auto, anders duurt het nog langer!”k knik; het klinkt logisch, maar onze portemonnee begint al te huilen.

De loodgieters zijn aardig, (de één vertelt dat hij de 33 jaar geleden de eerste Turk in Wateringen was)  ze vernieuwen de kapotte pijp en zetten hem meteen zó dat, mocht mijn man (of iemand anders) ooit nog in het gat vallen, de leiding gemist wordt; ze zetten er een nieuw kraantje aan en draaien en passant ook nog ons buitenkraantje dicht.(nu mag het vriezen. Liever niet, maar de leidingen lopen geen bevriesgevaar meer)

Dan komt het uur van de waarheid; héél erg veel geld, waarbij de ene loodgieter zegt ”Iedereen is altijd blij als we komen. Als de klus geklaard is, zijn ze niet meer blij. Dan gaat het van: Was dit nou nodig en kon het niet sneller en zo.”
Ik snap het. Ik ben nog steeds blij, maar (meer dan) 500 euro is erg veel geld.
De rekening moet ter plekke voldaan worden, mijn lief maakt het geld ter plekke over, maar………..
De telefoon van de loodgieter geeft NIET aan dat het betaald is.
Mijn lief maakt een screenshot van de overboeking. De loodgieter gaat akkoord en zet VOLDAAN op de rekening. We nemen afscheid. Het water is weer bruikbaar !!

Even later gaat de telefoon. Ik vermoed dat de loodgieter met zijn baas gebeld heeft. Het geld is “er nog steeds niet” en dat moet écht wel. Mijn man antwoordt dat het van zijn rekening is afgeschreven en dat hij meer niet kan doen en legt de telefoon neer.
Ik vind het erg naar en bel onze bank.
Meteen een aardige dame aan de lijn die na verificatie dat ik ben wie ik ben, zegt dat het geld er ECHT af is, naar de goede rekening overgemaakt, maar dat het soms van de ene bank naar de andere bank “even” duurt. Uiterlijk eind van de middag is het op de loodgietersrekening bijgeschreven.

Ik bel  de loodgieter. Ik hoor hem zuchten als ik vertel dat ik de bank gebeld heb en dat het geld ECHT overgemaakt is; hij heeft het nog niet! Ik zeg dat ik het erg rot voor hem vindt, maar het is er bij ons echt af en het komt vandaag, dát verzekerde de bank me.
Hij zucht weer, hij denkt vast aan wat zijn baas straks zeggen zal.
Als ik de telefoon heb neergelegd, stofzuig ik de gang, zet de sjoelbak weer in de meterkast en gooi de meeste spullen uit de rampentas weg (de radio die op batterijen én elektra kan, gaat naar  vintage giving van Unicef) Daarna ga ik lekker lang mijn handen wassen met zeep: we hebben weer water!

’s Middags vertrekken we naar het ziekenhuis voor een kniefoto. We hoeven maar even te wachten, dan wordt mijn lief opgeroepen. Hij is ook razendsnel weer terug en moet even wachten totdat degene die de foto heeft genomen deze aan een arts, die de foto beoordeelt, heeft kunnen laten zien.
Ook dat duurt maar heel even. De arts kan niets “fouts” ontdekken, alles ziet er goed uit.
Als de pijn “lang” blijft kan mijn lief nog eens naar de huisarts gaan
Een pak van ons hart, geen enge scheurtjes, waarschijnlijk verrekt en dát heeft tijd nodig.

Deze dag heeft ons (veel) geld gekost, maar zeg nou zelf we hebben toch ook wel mazzel.
De val in het gat, waarbij mijn lief’s been wel  heel raar terecht kwam, blijkt geen blijvende schade te hebben aangericht; de loodgieters (meervoud!) kwamen eerder dan afgesproken; ze hadden al het benodigde materiaal bij zich in hun auto,  mijn lief hoeft zich deze winter niet meer in rare kronkels te buigen om ergens onder de grond een waterkraan dicht te draaien; we hebben AMPER hoeven wachten in het ziekenhuis op het maken van de foto én op uitslag; Hoeveel mazzel kan een mens hebben!

 

 

Een gedachte over “De dag ná Monet

  1. Meer als jullie hebben gehad is overdone, zegt de Engelsman (of de Amerikaan), maar de val van je lief is echt goed afgelopen en het geld is geïnvesteerd in water, hetwelk node werd gemist, Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s