Monet en meer

Vervolg van mijn blog gisteren waarin we, na enige “hindernissen” konden vertrekken naar Den Haag om de vijverschilderwerken van Monet te gaan zien

netkoustram
We halen onze “derde man” op en rijden naar het Kunstmuseum. We zien bij de parkeerplek waar we hebben afgesproken de “netkous tram” een tram in de lucht!

We moeten bij het museum, ondanks onze museumjaarkaart een toeslag betalen voor deze bijzondere tentoonstelling*)

Er zijn 40 werken van Monet te zien, bijna allemaal  van de vijvers in Giverny.
claude2

wisteriamonet
misschien is het witte haaltje een glasscherf geweest??

De meeste van zijn vijverschilderijen, geschilderd in zijn (zelf ontworpen) tuin in Giverny  waren vroeger niet “hot”  Ze hebben (na zijn dood)  25 jaar opgeslagen gelegen in zijn atelier en zijn zelfs beschadigd doordat een bomexplosie in de Tweede Wereld Oorlog het glazen dakraam verbrijzelde en er metaal- en glassplinters door zijn werk heen kwamen

In 1952 was eerder in Den Haag een Monet retrospectief geweest. Díe tentoonstelling markeerde volgens het museum „een kentering” in de waardering van de waterlelieschilderijen. Niet langer werden ze gezien als ouderwets en rommelig, maar ontstond er wereldwijde waardering voor de „haast abstracte kleurexplosies” ervan.

claudeIk was een beetje teleurgesteld omdat ik in sommige van zijn werken  ‘te abstract en rommelig”(niet alleen mijn woorden) vond. Met name de “Blauweregen schilderijen” vielen me tegen. Dit is natuurlijk een persoonlijke mening, maar ook mijn 2 metgezellen waren niet onder de indruk van de vijver/blauweregen schilderijen.

 

De schilderijen van het Japanse bruggetje(1899) en het bootje (1874) waarop hij zat als hij schilderde en de Quai du Louvre( 1867) lieten wél mijn hartje sneller kloppen.
Ik voel dus duidelijk meer voor zijn werk vóór 1900!

 

quai du louvre
Quai du Louvre (1867)

Behalve de Monet tentoonstelling waren er meer exposities in het Kunstmuseum. Op één waren vooraf al attent gemaakt om toch ook “even” te bekijken: Let’s Dance – Dansmode van tutu tot pattas.**)

Ik ben niet echt gek op kleren en houdt niet zo van dansen of ballet, maar deze tentoonstelling was zéér de moeite waard. De manier waarop  wordt tentoongesteld is verfrissend, intrigerend, uitdagend; kortom bijzonder. Blij dat we dan even “meegepakt” hebben.

In de hal dronken we koffie en aten we een broodje en toen was het “opeens” 5 uur en moeten we het gebouw verlaten.
tentoonstellingshal.jpg

 

 

*) In Kunstmuseum Den Haag t/m 2 februari 2020
**) In Kunstmuseum t/m 12 januari 2020