Op weg naar Monet

Op 7 november blogde ik over de lezing van De tuinen van Monet.
Vandaag was het zo ver: we zouden we naar Den Haag gaan.
Sinds september van dit jaar heet het Gemeentemuseum Den Haag  het
Kunstmuseum Den Haag”.
De reden van de naamswijziging was dat het Gemeentemuseum vaak werd aangezien voor het gemeentehuis; er kwamen mensen die daar hun paspoort  wilden verlengen en zo.  Dus werd er voor een naamsverandering gekozen!

We gingen met zijn drieën naar de tentoonstelling. Onze derde man moest tot 3 uur werken, dus spraken we af om op die tijd  samen naar de tentoonstelling te gaan.

Vóór die tijd ( ’s morgens)  zagen we dat de autoruit bevroren was en ook het water in het vogelwaterbakje had een dun ijslaagje. Hoog tijd om de buitenkranen voor de vorst af te sluiten.
Achter de voordeur onder de mat zit een luik, onder dat luik zit een diep gat waarin de kraan die afgesloten moet worden. Mijn lief zou dat even doen, als ik dan de buitenkranen even één voor één open wilde zetten. Hij haalde het luik weg en ging even de looplamp in de garage halen om goed “beneden” te kunnen rondkijken. Zijn gedachten waren kennelijk “even ”ergens anders, want hij stapte mét de looplamp de deur binnen en viel prompt in het gat. Dat was mega schrikken.
Hij was woest op zichzelf (ik zal niet herhalen hoe hij zichzelf noemde) Gelukkig kon hij uit het gat komen, wel  met een  pijnlijke  knie. Toen hij uit het gat was, zagen wij dat hij terechtgekomen was op de waterleiding, die had zijn gewicht niet kunnen dragen en er spoot water uit. Gauw de hoofdkraan waterleiding dichtdraaien dus.
Dat moet gebeuren in de meterkast waar eerst de sjoelbak uit moest (én  waar ook de spullen voor als er een ramp plaatsvindt, staan. Daar was je ooit als burger min of meer  toe verplicht;  een radio om overheids boodschappen te horen, een fles water, tandenborstel, w.c.papier, lucifers e.d..)

Na een tijdje spuit de waterleiding niet meer, hij drupt en daar kan ik (op mijn buik liggend) een bakje onder zetten. Ik bel een loodgieter, mijn lief legt een ijszak op zijn knie. De loodgieterservice zegt binnen een kwartier terug te bellen en doet dat ook.
Een lokale loodgieter kan er vanmiddag zijn, dan willen we eigenlijk weg nu het water niet meer  spuit. Dán kan hij morgen tussen de middag komen. Daar stemmen we mee in.

ton
Gelukkig heb ik alle buitenplanten op zolder staan mét 2 grote flessen water om ze te voeden. Die flessen haal ik beneden voor het handen wassen en één op de toilet.

Mijn lief is mega praktisch en haalt 2 grote tonnen met deksel uit de schuur.
Die gaan we straks in Den Haag, bij onze derde man, met water vullen.
Zó komen we de nacht en de ochtend dan wel door.

                                                   

                                                                                  Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s