Jarig

Eerdaags ben ik jarig (ik ben een schorpioen)
Ik heb een aantal heel bijzondere verjaardagen meegemaakt.
Zo heb ik mijn moeder ooit op mijn verjaardag verhuisd naar een inleunwoning; zat ik op de dag en nacht vóór mijn verjaardag in het ziekenhuis naast het bed van mijn broer, die een zware operatie moest ondergaan en vloog ik op mijn verjaardag terug naar huis; reisden we als begeleiding met een vriendin naar Ghana ( heel bijzonder om op je herfstverjaardag in een heet*) land te zijn) en waren we  ooit met een camper op mijn verjaardag aan het trekken door Nieuw Zeeland.

Maar de eerste verjaardag die ik me herinner die bijzonder was, was al klein kind.
Ik was thuis en ziek. Het zal op een zondag geweest zijn, want mijn vader was thuis.
(Tot ca  1960 werkten mensen nog op zaterdag en gingen kinderen op zaterdagochtend nog naar school) Ik denk dat ik besmettelijk ziek was, want er kwam, in mijn herinnering, niemand op bezoek, terwijl een verjaardag in ons huisgezin meestal een “drukke” boel was.

In die tijd hadden de meeste woonkamers nog geen zitbank, alleen leun- en eetkamerstoelen.Wij hadden in ieder geval geen bank, divan of sofa, en ik geloof ook andere mensen in onze omgeving niet.
Dus “op de bank liggen ziek te wezen” kon niet: er was een stretcher in de huiskamer neergezet “een “wankel” opklapding, waar ook logées op konden slapen. Ik herinner dat een meisje van mijn broer eens ’s nachts met bed en al is ingeklapt!!

Waarom herinner ik me deze verjaardag zo specifiek en andere jeugdverjaardagen niet?
Ik was ziek, kan me alleen die ene keer herinneren dat ik ziek was en er “een gedoe”omheen was en mijn vader was  naast mijn geïmproviseerde bed “aan het werk”.
Hij was zondagsschilder, zo werd iemand genoemd die amateurschilder was en in zijn vrije tijd (alleen de zondag dus ) schilderde.
herfstasters
Zijn schildersezel, die normaal in het “bijkamertje ”stond werd in de buurt van mijn bed gezet en daar was hij aan het schilderen terwijl ik op de stretcher lag. Veel van zijn schilderijen waren (bloemen) stillevens. Ik dommelde wat, maar als ik mijn ogen opende was mijn vader  aan het schilderen; een vaas met bloemen.
Mijn vader is aan een hartaanval overleden toen ik 9 jaar was; dat maakt deze herinnering nog specialer. Zoveel herinneringen aan hem mét tastbare bewijzen heb ik niet.

Het schilderij heb ik  (hij kon geen afstand van zijn schilderijen doen en bij hoge uitzondering werd een schilderij “weggegeven ”)
Ook heb ik de koperen vaas nog die hij toen schilderde! En, als je een volwassen vrouw bent die in november jarig is, is  de kans héél groot dat je herfstasters op je verjaardag krijgt!

klein
Ooit zal ik voor hem geposeerd hebben, maar dát herinner ik me dan weer niet

 

*) geen warm land, maar een HEET land; in huis zitten met draaiende ventilatoren omdat het buiten té heet was; in november!

 

Een gedachte over “Jarig

  1. Dat zijn pas dagen, die waarvan je weet dat je jarig was, en waarvan je ook de details kunt terughalen, heel bijzonder. Maar je bent ook een bijzonder mens, l Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s