Pietermannen

Wij stoppen bij een ons onbekende visboer in Den Haag en willen een visje voor het avondeten.
Op een bord staat: Pietermannen in de aanbieding.
We hebben allebei nog nooit gehoord van een Pietermanvis, dus ik vraag wat dat zijn.
pietermanHij wordt ons aangewezen. (gewoon; een vis, niks bijzonders, denken we dan nog)
– Hij smaakt een beetje als tong – zegt de dame die aan het vis schoonmaken is.
Een jongere werknemer zegt: : “Echt heel lekker, gegarandeerd komt u terug voor meer”.
We hebben geen idee hoe we een Pieterman klaar moeten maken.
Nu wordt het grove geschut in stelling gebracht: de baas van de zaak neemt het over
“Niks is makkelijker dan een Pieterman klaarmaken, beetje peper en zout erop, bakken in boter, huidkant onder, je ziet dat hij gaar wordt dan heel even omdraaien en klaar is de vis”
Oké we kopen Pietermannen. We wijzen er 3 aan. Dát vindt “ de baas” geen goed plan:
“Met zijn tweeën? Dan zeker 6”
We gaan met 6 stukken Pieterman naar huis.
Thuis kijkt mijn lief het toch nog even na op internet.

* Pas op voor de giftigste vis uit de Noordzee
* Wat kan ik doen na een steek van een giftige kleine Pieterman?
*Giftige Pieterman plaagt badgasten in de Noordzee.

Wouw, heftige berichten
De vis heeft een gifklier en een paar stekels op de rug en behoort tot de giftigste dieren van Europa. Ze graven zich in het zand in ondiep water in volgens wikipedia.
Op zo’n vis staan zorgt voor pijn, die je kunt bestrijden door je getroffen lichaamsdeel in zo heet mogelijk water te houden, dat schijnt het gif te neutraliseren.

We hebben een “gevaarlijk” visje gekocht, echter zonder gifstekels, die waren al verwijderd (de vis schoonmakende dame zag er gezond uit)
Hij werd ooit Pieterman genoemd omdat vroeger de duivel een Pieterman genoemd werd, en een duivelsvisje is het!

’s Avonds maakte mijn lief de Pietermannen voor ons klaar op de wijze zoals de visboer gezegd had. Heerlijk! Een aanrader. (volgende keer Den Haag, dan weer naar de Fahrenheitstraat)

Haags verkeergedrag

Hoewel ik al lang in een dorp van nét 10.000 inwoners woon, ken ik wel (een beetje) het leven in een grote stad; meer dan een jaar dagelijks in Utrecht en meer dan 10 jaar één dag in de week in Amsterdam gewerkt. Dan ken je het verkeersgedrag van inwoners en forenzen wel zo’n beetje.

Nu ben ik weer eens een tijdje in Den Haag en wéér verbaas ik me over het verkeersgedrag van Hagenaars en Hagenezen.

Iedere dag loop ik in een stukje in de periferie van het centrum en moet een aantal
(brede) straten oversteken. Als ik bij een zebrapad kom, stopt de (eindeloze) stroom auto’s en wordt er gewacht tot ik oversteek! Verbijsterend! Nergens anders meegemaakt.
Staat hier de doodstraf op doorrijden bij een zebra als er iemand WIL oversteken?

Ter vergelijk: in Amsterdam en volgens mij vroeger in Utrecht ook, rijden automobilisten zelfs als je al OP het zebrapad loopt nog het liefst vóór of achter je langs en in Amsterdam stopt een automobilist ZEKER niet (zonder stoplicht) als je nog op de stoep bij een zebra staat!
Elke ochtend verbaas ik me hierover in het Haagse verkeer.
Naast de drukke straten ligt een fietspad. De fietsers zijn iets minder coulant, sommige rijden “gewoon” door, maar ook daar vaak een handgebaar van “toe maar, ga maar voor”.

Heel bijzonder