Strandtent

De zon schijnt (een beetje) dus op de fiets naar het duingebied. Daar begint het te miezeren, maar we rijden door tot aan de zee. Daar begint het te waaien en een zeemist onttrekt de horizon aan onze ogen. We  zetten de fietsen op slot en lopen een klein uurtje langs het strand. Het waait behoorlijk. Op een klein afstandje kun je elkaar al niet verstaan. We zien dus ook verschillende honden die verdwaasd kijken naar waar het baasje is. ( honden schijnen geen kleur te kunnen onderscheiden, dus mijn baasje heeft een  felroze trainingsjack aan, zit er niet er niet in, het fluitje of de roep én de ogen daar komt het op aan)

We stoppen bij een grote strandtent, nog geen tekenen van afbraak voor de winter bij deze tent.
De chocolademelk met slagroom is zalig. We raken aan de praat met een dame die daar werkt.
Ze gaan pas 28 oktober weg. De meeste strandtenten zijn al aan het afbreken. Half september kun je “bijboeken” om ook nog na oktober te staan (ze vertelt er niet bij hoeveel dat hen kost)
Wat ze wel vertelt is dat de strandtent naast hen voor een
miljoen te koop staat!

Wij zijn benieuwd hoe dit allemaal afgebroken gaat worden en zijn verbaasd als ze verteld dat in 4 dagen de hele strandtent weg is. Het meeste werk is het inpakken van de glazen, borden, bestek  én het terras, want de banken en stoelen zijn loodzwaar.

De strandtent zelf is opgebouwd uit segmenten, zo’n 12. Het zijn eigenlijk containers die met een hijskraan op een wagen worden geladen. De vloer en de plafonds blijven er gewoon in. Ze wijst onze de “ogen” bovenin aan, waar de kabels van de hijskraan in kunnen.
De strandtentopslagruimte is nog geen 10 minuten rijden van hun huidige standplaats vandaan. Dáár staan alle containers van alle strandtenthouders opgeslagen.

Het is altijd moeilijk om te besluiten wannéér je gaat. Gisteren had ze 3 klanten, vandaag (nu half 2) al 12! Als het stil is gaat ze de bijtent, de ruimte die ze verhuren voor partijen, presentaties en vergaderingen, vast ontmantelen “Dat scheelt straks weer”.

Zelf gaat ze na de 4 dagen afbreken( heel hard werken)  met het vliegtuig naar Zuid Afrika waar ze geboren is en ook haar vader nog woont; even uitrusten. In januari komt ze dan weer terug om dingen te regelen: personeel, menu herzien, reparaties etc. En in maart komen de voorbereidingen om alles weer hier neer te zetten; altijd op dezelfde plaats!

We wensen haar sterkte, nog een maandje én dan vakantie.
Strandtenthouder, it’s a way of life.

WIJ lopen weer terug naar onze fiets. De zeemist is opgetrokken, we zien boten in de verte. Ook de wind is inmiddels wat gaan liggen. We fietsen terug, maar eerst even een visje eten bij Simonis, die de lekkerste vis van Zuid Holland verkoopt!

 

 

Simonis

Burendag (28 sept)*

burendagSinds 2006 wordt in Nederland **) Burendag georganiseerd, het is oorspronkelijk een initiatief van Douwe Egberts.
Sinds 2008 medegeorganiseerd door het Oranjefonds:
Als we er allemaal voor elkaar zijn, staat niemand er alleen voor”.
Buren.
Omdat wij indertijd in een nieuwbouwwijk kwamen wonen, verhuisden de meeste mensen in onze straat omstreeks dezelfde tijd. Dat schept wel (een beetje) een band.
Van de 25 woningen in de straat zijn er nog 7 bewoond door dezelfde bewoners als toen. Onlangs is onze naaste buurman (ook eentje van het eerste uur) vertrokken.
Onze straat is een “beetje” een doodlopend straatje, je zou er uit kunnen, maar zo toont het optisch niet en behalve de bewoner die in een straat woont achter de onze, rijdt niemand door het “slurfje” ;onbekenden draaien  altijd aan “het eind”

In het begin hebben we ooit een pleinfeest met de hele straat georganiseerd; tent gehuurd met zijn allen opgezet en afgebroken; ieder eigen (tuin) stoelen mee; geld betaald voor barbecuevlees en salades en zelf drank meegenomen.
Het was een succes. Een paar jaar later wilde een aantal buurtbewoners dat wel weer, maar de organisatie van toen wilde het niet meer doen en niemand wierp zich op om het dan wél te doen; het is een  behoorlijke klus om het iedereen naar de zin te maken!

Een paar jaar geleden wilde een nieuwe buurvrouw het straat-wij-gevoel weer opnieuw leven in blazen en hebben wij samen een briefje in de bussen gedaan met de vraag of er belangstelling  was voor een samenkomst; we kregen 3 reacties.
We besloten het dan “klein” te doen ( bij de buurvrouw thuis)
Toen de datum bekend werd haakte 1 stel af, ze hadden op die dag een huwelijksfeest.
Op de dag zelf kwam slechts één stel, van het andere, zich opgegeven stel hoorden we niets (later bleek dat zij dezelfde dag in het ziekenhuis was opgenomen)
We hadden een genoeglijke avond met zijn vijven, maar een echt buurtfeest was het niet.

Er is niet veel sociale cohesie meer in onze straat. We zeggen elkaar gedag en maken soms een praatje bij het vuilnis buiten zetten. That’s all.
De BURENDAGEN zijn er om een buurt weer “leven” in te blazen of de band te verstevigen, maar hoe dan ook  iemand moet het initiatief nemen.

 

 

 

 

*) Altijd gehouden op de 4e zaterdag in september
**) Er bestaat ook een European Neighbours’day georganiseerd door The European Federation of Local Solidarity:  The aim of this day is to promote better community communication and cohesion.Deze Europese dag werd dit jaar gehouden op 24 mei