Beschermkap voedersilo

Al eerder blogde ik dat wij de laatste tijd zoveel grote vogels in de tuin hebben: houtduiven, Vlaamse gaaien, eksters, kauwen en Turkse tortels.

Op zich is dat prima, hoe meer vogels hoe beter, maar het is wel zo dat de kleine vogels steeds meer onze achtertuin mijden en dáár zijn we dan weer niet zo blij mee. In de achtertuin zien we geen mezen, roodborstje en winterkoninkje meer.
We hebben (gelukkig) nog wel grote hoeveelheden mussen in de achtertuin.
Daar hangt een vogelpindakaaspot (al een half jaar), ik strooi brood (soms) en er hangt birdfeedereen birdfeeder met  de mogelijkheid voor 4 vogels om tegelijk te eten. Iedere ochtend vul ik die birdfeeder (in Engeland gekocht in een Poundshop)

Er “valt” heel wat voer uit. Ik schrijf valt tussen haakjes omdat ik de mussen ervan verdenk dat ze er specifieke zaadjes uitgooien!
Onder de birdfeeder groeit gras (van de graszaadjes) dat ik van tijd tot tijd weghaal.
Mét mij ruimen ook de hout- en tortelduiven  (met hun snavels) die zaadjes op!

Nu zag ik verleden week bij een vriendin, een vogelvoederding met een plaat er onder die het uitgevallen zaad opving. Ook zat er een soort kooi omheen.
Dát, vertelde de man van mijn vriendin, was om alleen de kleine vogeltjes (die er doorheen kunnen) de kans te geven bij de zaadjes te komen. Het leek mij ook wel iets voor in onze tuin, dus ik riep mijn creatieve man erbij. Hij zou wel zo iets maken!

Toen we thuis kwamen ging hij even naar de Praxis om een stuk ruitjesijzer (gaas) te halen. Hij kwam terug met lege handen. Het spul kon je alleen per rol kopen (duur) géén klein stukje
Op internet kijkend kwam ik er achter dat zo’n “kooi” een beschermkap van een voedersilo heet en voor  44,95 (met silo) besteld kan worden. In geen 44 jaar!
Het was dus zaak om aan goedkoop (groen) gaas te komen. Voor de onderkant zou mijn lief een plastic plantenwatervanger gebruiken en die hadden we nog wel in de schuur staan.

Deze zondag was er formuleraces op t.v. Dan zit mijn lief voor de buis.
Ik ging, na een tijdje in de tuin werken, “even” een brief op de bus doen.
Met mijn fietsje op weg naar de brievenbus zag ik op een stoep een gigantische hoeveelheid takken, struiken, houtwerk en….. groen gaas met grote gaten liggen. Ik stapte af. Bij het huis was een schutting weggehaald, er zat een vrouw in de tuin kon ik zien.
Ik leunde wat naar voren zodat ze me kon zien.
“Mag ik iets vragen?”
– Natuurlijk-
“Zijn die groene spullen op de stoep van U?”
– Ja van ons en de buren, het wordt volgende week weggehaald maar……..-
“Daar zeg ik het niet om, ik vroeg me af of ik wat van dat groene gaas mag hebben?”
De vrouw kijkt zichtbaar opgelucht  – Pakt u maar wat u nodig heeft hoor –
“ Dank u wel. Dan haal ik even een tangetje”
Ik fietste naar huis en pakte een tang uit de schuur. (Ik wilde  dit zonder mijn lief doen  hem verrassen: onverwacht met het groene gaas voor zijn neus staan!)

Dat knippen ging nog niet zo makkelijk  (vermoedelijk had ik een té klein tangetje gepakt)Maar het lukte uiteindelijk wel; ik legde het (vermoedelijk té grote) stuk op mijn fiets en liep ermee naar huis.
Het was mijn lief NIET opgevallen dat ik wat langer weg was gebleven, hij zat gebiologeerd naar het scherm te staren. Hij zag wél dat ik iets meedroeg!
“Waar heb je dat nou vandaan?”

Toen het racen was afgelopen dook hij mét  gereedschap de tuin in.
En voilá; zonder kosten een voedersilo voor kleine vogels!
Nu afwachten of het werkt voor de  kleine vogels.
beschermkap