Doop in Brabant

Zaterdag gigantische regenbuien op sportvelden in Zeist.
Pinksterzondag een heerlijk zonnetje in Noord Brabant.

We hebben de reistijd voor de af te leggen 100+ kilometer ruim genomen en komen DUS te vroeg bij de kerk aan.
Gelukkig is het Brabant, DUS een kroeg (bijna naast de kerk) die open is én een terrasje heeft!
Het terrasje heeft twee tafeltjes, aan één tafeltje zitten 6 mannen en één vrouw nogal luidruchtig  te praten: “Als je allebei dood bent, kunnen je kinderen je hypotheek overnemen ” is de stelling, maar er zijn een paar mannen het daar NIET mee eens.
Wij kiezen het andere tafeltje. Heerlijk in het zonnetje met een lekker koel drankje én met zicht op de kerk. We zien de doopborgen*) op de fiets aankomen; Het feest gaat beginnen!
doopkerkDe St.Jozefkerk is in 1968 ingewijd en is een moderne, lichte kerk.
Voor niet-katholieken, wat mijn lief en ik zijn, is het fijn dat er liturgie wordt rondgedeeld mét voorop een leuke foto van de 500 dagen oude dopeling.
Zo zijn we een beetje voorbereid  van wat er zal gaan gebeuren.
De doopborgen (in dit geval 2 peters) zijn getuigen bij de doop én zorgen in het verdere leven van de dopeling mét de ouders voor de katholieke opvoeding van de dopeling.

De doop is het teken dat de dopeling wordt opgenomen in de christelijke kerk; er bestaat geen aparte remonstrantse doop, evangelische doop of rooms-katholieke doop; kerken erkennen elkaars doop.
De vorm waarin de
 doop gegoten wordt is wel anders dan een protestante doop die ik wél eerder heb meegemaakt, er wordt bijvoorbeeld helemaal niet gezongen

doop2
Er is een ( rituele?) handeling met kaarsen. De peters, geassisteerd door een kleuter, steken 7 kaarsen aan en er wordt gezegd;
In ieder van ons branden 7 vlammetjes:
1e vlam is van de taal,
2de vlam is van de zon,
3de vlam is van de liefde,
4de vlam is van de honger en dorst, (wanneer je zelf vervelende dingen meemaakt, dan kun je meevoelen met andere mensen en zo kun je hun warmte geven)
5de vlam is van muziek,
6de vlam is van hoop,
7de vlam is GOD, die zijn vonken uitstraalt in al wat leeft – dus ook in je hart- waardoor je kunt stralen voor anderen

Er wordt gebeden, er wordt zout**) aan het kind gegeven, een beetje op zijn lipjes (Jezus zei: “Wees het zout der aarde“) en het doopwater wordt gezegend

Onder al deze handelingen en het gepraat van de pastor zit de dreumes bij papa, mama, opa of oma; hij laat alles over zich komen.

De ouders en peters beloven  goed voor de dopeling te zorgen en hem een christelijke opvoeding te geven en dan komt er daadwerkelijk water op zijn hoofdje.
Er is in deze kerk geen doopvont (althans het werd niet gebruikt) Het water, uit een soort lampetkan, wordt in een schaal gegoten en komt dan via de hand van de pastor op het hoofdje van de dopeling; hij doorstaat het manmoedig. (thuis geoefend?)
Dan wordt hij gezalfd met chrisma*** (olijfolie en balsem) een beetje op zijn  voorhoofdje (symboliseert dat hij nu daadwerkelijk een Christen is)
Een mooi moment vond ik dat de ouders en de peters hun rechterhand uitstrekten en boven het hoofdje van het kind hielden en zij allen een gebed uitspraken.

De pastor zegt  de woorden:
Ik doop jou
In de naam van de vader
en de zoon
en de heilige geest.

De pastor, de peters en de ouders met de dopeling gaan “even” naar het Maria altaar, daar speelt “iets” (gebed) buiten ons zicht af.
En zo is de dopeling nu een Christen.
Hij blijft zichzelf, blij dat hij weer “vrij” kan rondlopen.

We vieren zijn feestje nog na bij hem thuis, lekker in de tuin. Dáár kan hij zijn vriendje van dichtbij zien, zijn bretels af doen,cadeautjes ontvangen, zelf rondlopen én lekkere dingen eten.Net als wij.
Het was een mooie Pinksterdag

*) peetouders
**) zout staat voor smaak geven en pit hebben. ( het was vroeger kostbaarder dan goud)
***) chrisma is in de Katholieke kerk één van de 3 heiligen oliën

2 gedachten over “Doop in Brabant

  1. Wat heb je Brabant goed weergegeven, Baars, het is zoals ik me herinner, behalve de uitlatingen van de jeugd tegenover ons protestaantse jongeren, Godslasterend zou ik het willen benoemen. Een andere beleving: een groep katholieke jongeren tijdens de bietencampagne in Breda, mijn geboortestad, waar een heuse suikerfabriek was (is ?). Er vielen wel is suikerbieten van de kar en de jongelui wilden ze oprapen om te eten, maar het merendeel verbood dat omdat, bleek mij later, ze net gebiecht hadden ! Johannes
    NB.
    Het 7-de Kaarsje spreekt mij enorm aan, omdat het de waarheid is

    Like

  2. Mooi geschreven, leuk om te lezen! We hadden niet geoefend met het water 😄 het verrassingselement werkte blijkbaar het beste. We vonden het heel leuk dat jullie erbij waren.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s