Het paasverhaal

Toen ik jong was deed ik aan een paasspel in de Protestante kerk mee.
Ik herinner me lang los haar (normaal in vlechten) een witte jurk met een touw om mijn middel, zwaaiend met palmtakken van achterin de kerk door het middenpad lopend.
In mijn beleving zat Jezus op een ezeltje, maar of dat een echt ezeltje was of 2 kinderen  1 met een ezelskop en  1met een ezelstaart, dát weet ik niet meer.

Toen ik nog jonger was zaten wij met Pasen op de zolder van de kerk (op kleine melkkrukjes) en las een juf het paasverhaal voor uit een boek met platen, terwijl mijn ouders beneden de Paasdienst bijwoonden

Tegenwoordig (sinds 2011)  is er de Passion op t.v. De laatste jaren kijk ik daar wel naar: alleen. Voor mijn lief hoeft het niet.
Ik ben er erg dubbel in. De interviews onderweg met de kruisdragende mensen vind ik VRESELIJK. Het lopen én een, vaak emotioneel, verhaal vertellen aan iemand die amper luistert en na een gevoelig verhaal afsluit met zinnen als “ga maar weer gauw terug in de stoet” zijn tenenkrommend.
Ik hoop dat ze dit onderdeel laten vallen of  de interviews eerder opnemen, én een interviewer  kiezen die ECHT geïnteresseerd is en niet alleen maar luistert naar zijn oortje!!

De locaties zijn vaak heel bijzonder, ik herinner me ooit het arrestatiemoment van Jezus in een parkeergarage: indrukwekkend. Soms zijn er, juist door de locaties, ontroerende, of bijzondere momenten: zoals dit jaar aan het eind; Jezus’ geest op de kerktoren en een spijthebbende Judas in een hoge boom.
Lang niet alle liedjesteksten vind ik passend in de Passion, maar dat is peroonlijk, anderen vinden dat misschien toepasselijk.

jezus
“Golgotha” geschilderd door mijn vader

 

 

Pasen is wat je er zelf van maakt, gelovig of niet gelovig.

 

Brievenbussen.

Paleis_Soestdijk_De enige groene  officiële  groene brievenbus in Nederland staat tegenover paleis Siestdijk.
Mij is verteld dat koningin Wilhelmina zich ergerde als ze uit het raam keek en de rode brievenbus zag en daarom de posterijen verzocht om die in een onopvallende kleur te schilderen.
Ik ben ooit in Paleis Soestdijk geweest en volgens mij heb je een verrekijker nodig om die brievenbus te zien, maar het is een mooi verhaal.

brievenbus bronkhorstg
In het kleinste stadje van Nederland ( ca.157 inwoners) zag ik een mij onbekende brievenbus, waarop staat administratie der posterijen.Ik weet niet heel zeker of dit wel een officiële brievenbus was.

brievenbusIn een  in aanbouw zijnde wijk bij ons in de buurt hebben ze een hele lage (rolstoel – en kindervriendelijke ) brievenbus geplaatst.

Omdat de buslegers steeds vaker bij een bus komen waar bijna geen brieven inzitten wordt gekozen voor locaties waar veel mensen bijeen komen, zoals een station en een winkelcentrum. Er worden momenteel  brievenbussen óf weggehaald óf verplaatst
Wilt u weten waar de dichtstbijzijnde brievenbus voor u is, kijk dan op ; https://www.postnl.nl/locatiewijzer.

De eerste openbare brievenbus werd in 1850 door het Ministerie van Financiën in order gegeven bij IJzergieterij van Enthoven

The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society (film uit 2018)

Regie: Mike Newell
Hoofdrolspelers: Lily James ,Michel Huisman* ,Glen Powell, Jessica Brown Findlay, Matthew Goode, Katherine Parkinson, Penelope Wilton, Tom Courtenay

Een bijzondere, naoorlogse film, die in flashbacks de Tweede Wereldoorlog op het Engelse eiland Guernsey laat zien.
Het gaat over een vrouw  die niet tegen onrecht kan en die, zo blijkt,  in de oorlog door de Duitsers naar het vaste land is afgevoerd en nooit is teruggekeerd.
Het verhaal wordt geopenbaard door een journaliste uit Londen die op het eiland terecht komt door dat een lid van de literaire club op het eiland een boek in handen krijgt met haar adres binnenin geschreven.
Het is een oorlogsverhaal én liefdesverhaal over twee paren, maar ook een liefdesverklaring aan het eiland Guernsey dat prachtig in beeld wordt gebracht.
Ook heeft het levenslessen in zich :

* volg je hart;
* materialisme is NIET zaligmakend;
* ergens zul jij je thuis voelen als je het nog niet gevonden hebt blijf zoeken, het bestaat;
* als iets niet goed voor je voelt, dan IS het ook niet goed voor je;
* je kunt mensen niet aan je binden met bloemen of diamanten;
* boeken kunnen, zeker in moeilijke tijden, een enorme troost zijn en de mogelijkheid      geven om te “vluchten” uit het werkelijke leven;
* niet elke oorlogsvijand is een slecht mens;
* er zijn mensen die, als je ze voor het eerst ziet, al vertrouwd voelen;
* liefde laat zich niet sturen door verstand;
* goede vrienden zijn heel belangrijk.

Een aanrader

 

 

*) Nederlands acteur

De uitzendslager

67% van de Nederlanders is flexitariër, d.w.z dat je minstens 1 dag in de week geen vlees eet.
Wij doen dat vanuit milieuoogpunt, het dierenwelzijn perspectief maar ook voor onze gezondheid; meestal 2 dagen in de week vegetarisch en één dag vis.
Maar, eerlijk is eerlijk we zijn ook dol op een stukje vlees, dat haal ik in de supermarkt, waar een echte slager staat, die behalve een lekker stukje vlees ook advies geeft én aanbiedingen heeft die  behalve lekker zijn ook goed zijn voor onze portemonnee.
Ook de visvitrine valt onder zijn beheer en ook daarvoor krijg ik van hem tips; zoals laatst dat er weer skrei (winterkabeljauw) was.
(die vis is maar een beperkte tijd in het jaar leverbaar)

De slager is er, behalve dinsdags,* altijd.
Hij heeft een vleesassistente, een dame zonder slagersdiploma die hem assisteert.
Een aantal handelingen mag alleen een gediplomeerd slager doen, dus als de slager er niet is, wat dan? Maandags werkt hij voor dinsdag vooruit en kan de dame de rest op die dinsdag bijvullen.
Maar als hij nou ziek is? vroeg ik me af.

Vandaag vroeg ik het hem. Het antwoord: de uitzendslager, die valt bij zijn vakanties en eventuele ziektes  in (de slager is in 7 jaar tijd maar 1 x ziek  geweest)
De uitzendslager blijkt een slager te zijn die bij een grote horecaslagerij werkt en die bij vakantie of ziekte bij de supermarkt kan invallen

Weer een zorg minder; er is altijd aandacht en zorg voor mijn vlees ( ook als ik het niet afneem)

 

*) en zondags , maar dan doe ik nooit boodschappen en werkt hij dus zaterdags vooruit.

 

Musea

Wij gaan nogal eens naar een museum, vandaar dat we al heel lang de museumjaar kaart hebben.
We kregen bericht dat deze m.i.v. 1 oktober € 5,- duurder is geworden. Duurdere museumprijzen, mede door afnemende subsidies zijn daar de oorzaak van, zo schrijft Siebe Weide van de Stichting Museumkaart.
De museumjaarkaart is al meer dan 35 jaar uniek in de wereld.

mjkEr zijn nogal wat musea in Nederland. Sommige tellingen zeggen 1100 andere (zoals CBS) tellen er 680.  Het aantal hangt af van de definitie van een museum.
Horen molens er bijvoorbeeld  bij? En een museum dat alleen op afspraak te bezoeken is telt dat mee?

Een feit is dat je met de museumjaarkaart (MJK) meer dan 400 musea kan bezoeken, soms gratis, soms moet je nog een kleine  toeslag betalen.
Als wij ergens door een stadje of dorp lopen en we zien een museum dat ons interesseert lopen we er naar binnen. Valt het tegen, is het te overweldigend of te groot voor de tijd die we beschikbaar hebben, lopen we er na een tijdje weer uit en nemen ons voor een keer terug te komen. Als je veel entreegeld voor een bezoek moet betalen ga je óf niet naar binnen ( te duur, te kort tijd) of wél naar binnen en heb je spijt ( niet interessant te groot)
Zo zijn wij al in verschillende musea geweest waar we zonder MJK nooit waren in  geweest en hebben we veel interessante en mooie dingen gezien.

In 2017 brachten 1,3 miljoen MJK houders 8,7 miljoen bezoeken aan ruim 400 musea. Van dat aantal zijn 130.000 kinderen ( t/m 12 jaar)De gemiddelde MJK houder  bezoekt zo’n 6,6 musea per jaar.

Mijn ervaring is dat je, als je als kind met je ouders naar musea gegaan bent, je er later als volwassene ook makkelijker naar toe gaat.
Nu zijn er tegenwoordig  ook veel echte familie( kinder) tentoonstellingen, zoals bijvoorbeeld momenteel “De Fabeltjeskrant en de natuur” in Kasteel Groeneveld in Baarn, gegarandeerd leuk voor kleintjes.

Onze zonen gaan ook naar musea (één heeft zelfs een tijd in een museum  gewerkt) en ook mijn kleinkind is al meerdere keren mee  naar een museum geweest.

Museumbezoek is een verrijking.

Oud Loosdrecht

Ooit, in een ver verleden, woonden wij in Oud Loosdrecht (er is ook een Nieuw Loosdrecht)
Oud Loosdrecht is een lang gerekt dorp zonder echt hart met, door het vele water, een grote aantrekkingskracht voor watersporters.
De Eerste t/m de Vijfde plas zijn ontstaan door het afsteken van het laagveen ( turf)
Tegenwoordig is Loosdrecht ( Oud én Nieuw) een onderdeel van de gemeente Wijdemeren.

Gisteren waren we er weer even, meegenomen door familie om er uit eten te gaan.
Een eetcafé aan de Vuntusplas De Eend.
Zittend aan een tafel bij het raam, uitkijkend over de Vuntus, (de plas waaraan ooit mijn oom en tante restaurant de Funtushoeve dreven) genoten we van een drankje, het uitzicht en het gezelschap. Er werd een mandje brood op ons tafeltje neer gezet mét een schaaltje olijfolie.
We kregen er een kort verhaal bij:

Deze olijfolie komt uit het natuurgebied Parco Pollino (Italië) , een gebied met een gunstig klimaat en bodemgesteldheid voor olijventeelt.  De Farisana olijven ( groen, lage zuurgraad)  worden er in november geplukt en koud geperst onder toeziend oog van de eigenaren van de Eend.

Na een dergelijk verhaal MOET de olijfolie extra lekker smaken en dat doet ze ook. We dippen ons brood erin en genieten.
Onderwijl zien we vlak onder ons raam een moeder eend met 4 pulletjes zwemmen.
Schattig. Toch weerhoud het 3 van de 4 personen in ons gezelschap er niet van om eend te bestellen, het vierde lid kiest voor vis.
Het eten is lekker: we hebben elkaar veel te vertellen en we genieten van een heerlijke maaltijd.

funtushoeve
De Funtushoeve door mijn vader geschilderd .De Funtushoeve is in 1983 tot de grond toe afgebrand.

 

 

Oudhollandse tuimelaar

Vandaag was mijn blokkendier een Oudhollandse tuimelaar.
Het leek niet op een dolfijn, helemaal niet.
Dan is de logische gevolgtrekking: het is ook geen dolfijn!
Het lijkt op een vogel. Zou het ook een vogel zijn?
Opgezocht op internet en inderdaad het is een vogel.
Het is een DUIF: Dit duivenras werd vroeger gehouden op de Amsterdamse duivenplatten en -kasten als vliegduif. Men noemden ze ruigpoten in tegenstelling tot de Nederlandse hoogvliegers die kaalpoten werden genoemd.

duif
De duivenwereld is er één die mij totaal onbekend is en eerlijk gezegd wil ik dat ook verder  zo houden. Een man op een platje met een blikje rammelend die klokkende geluiden maakt is niet een beeld waar ik wat mee heb.
Wél vind ik het fascinerend dat een, in mijn ogen stomme vogel, zo iets “slims” doen kan als berichten overbrengen 
Waarom vind ik een duif een stomme vogel?
Neem een grote conifeer met een duivennest, pa of ma duif komt aanvliegen en gaat als een kamikazepiloot de boom in, gefladder en gedoe.
Ook in een loofboom vliegt een duif zelden  aan zoals een “normale” vogel. (alleen in de herfst, zonder bladeren aan de bomen kan zo’n beest een beetje uitmikken hoe hij goed op een tak terecht komt.)

Ik las: Postduiven hebben een fenomenaal oriëntatie vermogen. Duiven die ver van huis worden gebracht, tot honderden kilometers ver, weten vaak feilloos hun thuis terug te vinden. Daarom werden zij in het verleden gebruikt om berichten over te brengen; zo ontstond ook een sport, de duivensport, waarbij het erom gaat welke duif het snelst thuis is nadat een aantal gezamenlijk is gelost.
Nergens kan ik vinden hoe men erachter kwam dat juist een DUIF dat oriëntatie vermogen heeft. Heeft men het eerst met een ekster of een andere vogel  geprobeerd?Net zo lang tot een duif er het beste uit kwam?

Al vóór het jaar 1000 schijnen geleerden in Bagdad hun berekeningen ten aanzien van maanverduistering aan de hand van vliegende postduiven te hebben gemaakt!!

Ook vond ik een berichtje over de snelheid van een postduif: In december 1870 werd een microfilm in nauwelijks tien uur van Perpignan naar Brussel (1.160 km) gevlogen.

Duiven: We hebben er nog nooit zoveel gezien als dit jaar. In de tuin hebben we behalve houtduiven ook Turkse tortels. Iedere dag wel een paar, terwijl in het verleden het een unicum was als we er één zagen.
Nog nooit een tuimelaarduif gezien!

Vuurwants – Pyrrhocoris apterus

Op de grond in een park zag ik,  vlak  bij mijn voeten een klein rood kevertje. Een stukje verder zag ik er weer één. Toch maar even een fotootje maken.
wants 2
Het lijkt wel of het beestje een gezichtje op zijn rug heeft. Rood met zwart; zwarte “wenkbrauwtjes, twee oogjes, een driehoeksneusje en twee streepjes als mond ( je moet wat fantasie hebben om het te zien)
Ik zag er steeds meer, het leek wel een “kudde” .
Ik nam een paar foto’s, maar de zon scheen op mijn schermpje, dus ik zag amper wat ik deed.

Thuis keek ik of ik een foto had waarop ik kon laten zien wat voor torretje het was, gelukkig waren er een paar gelukt.

Op internet ontdekte ik dat ik vuurwantsen had gezien en dat deze inderdaad in groepen leven.
Op de site (huis en tuin) werd benadrukt dat de vuurwants niet tot de schadelijke insecten behoren. In tegendeel het zijn opruimers; afgevallen bladeren en dode insecten worden door vuurwantsen “geruimd” Met hun zuigsnuit zuigen ze de sappen uit bladeren en dode dieren, daardoor “stinken” ze.  Ze zijn, door de chemische processen in hun lijfje onaantrekkelijk  als voedsel voor de meeste vogels.
vuurwantsZe overwinteren onder bladeren en stenen en rond mei  komen ze weer tot leven,

Omdat dit een erg zonnige dag was, vermoed ik dat ze eerder (het is nog geen half april) wakker zijn geworden en daarom zo actief! In het park viel héél wat op te ruimen aan dode bladeren, vandaar waarschijnlijk de bedrijvigheid van zoveel vuurwantsen;  na een lange winter: werk aan de winkel!

 

 

 

Lentemarkt impressie

boerenpaardenkalfjes

De boerenpaarden en de kalfjes zijn het bekijken zeker waard.
Leuke paasstukjes en slingers die door de hulpboeren gemaakt zijn, kunnen gekocht worden. En er kan een ritje door het boerendorp Blaricum gemaakt worden in een huifkar, getrokken  door een boerenpaard en met de boer op de bok

boerenkarzw witlam 2

Boerenkar en  zwart/witte lammetjes die een beetje op kalfjes lijken
en kippen en kuikens

kippenhokkuikens
Maar ook ijs, vers gebakken brood en frites voor de inwendige mens

biggetjesvarken

En schattige varkentjes (Tamworth? zien er wel zo uit, maar vergeten te vragen)
om te aaien.

De lentemarkt bij Zorgboerderij ’t Werckpaert in Blaricum is er ook morgen
14 april nog van 12.00 tot 17.00 uur

 

 

 

Vogelevenementen

Een tijdje geleden schreef ik een blog over de gewonde houtsnip die in onze tuin strandde. Een paar dagen later kreeg ik een filmpje van een familielid, die met zijn telefoon een roofvogel die achter een vogeltje aanzat gefilmd had. Helaas “won” de sperwer (want dat denk ik dat het was) en legde het meesje het loodje.
Een ander familielid vertelde dat een KWAK, een paar dagen om zijn huis had rondgescharreld had.Een kwak is in Nederland uiterst zeldzaam. Bijzonder om die van dichtbij te zien.
Het ene vogelverhaal lokt het andere vogelverhaal uit!
Voor mensen die zelf, met anderen vogels willen zien , worden evenementen georganiseerd.

logo vogel

Er blijkt in Nederland jaarlijks een Nationale Vogelweek georganiseerd te worden, die dit jaar plaats vindt van 11 t/m 19 mei. Vogelkenners laten dan aan belangstellenden hun favoriete vogelkijkplekken zien. [https://www.vogelweek.nl/]

In mei is er ook het Wadden Vogel Festival op Texel nl. 11 en 12 mei:
Op de fiets langs de vogelkijkpunten kun je wel ruim 180 verschillende vogels ontdekken
[http://www.beleefdewaddennatuur.nl/agenda/vogelfestival-texel]