Oud Loosdrecht

Ooit, in een ver verleden, woonden wij in Oud Loosdrecht (er is ook een Nieuw Loosdrecht)
Oud Loosdrecht is een lang gerekt dorp zonder echt hart met, door het vele water, een grote aantrekkingskracht voor watersporters.
De Eerste t/m de Vijfde plas zijn ontstaan door het afsteken van het laagveen ( turf)
Tegenwoordig is Loosdrecht ( Oud én Nieuw) een onderdeel van de gemeente Wijdemeren.

Gisteren waren we er weer even, meegenomen door familie om er uit eten te gaan.
Een eetcafé aan de Vuntusplas De Eend.
Zittend aan een tafel bij het raam, uitkijkend over de Vuntus, (de plas waaraan ooit mijn oom en tante restaurant de Funtushoeve dreven) genoten we van een drankje, het uitzicht en het gezelschap. Er werd een mandje brood op ons tafeltje neer gezet mét een schaaltje olijfolie.
We kregen er een kort verhaal bij:

Deze olijfolie komt uit het natuurgebied Parco Pollino (Italië) , een gebied met een gunstig klimaat en bodemgesteldheid voor olijventeelt.  De Farisana olijven ( groen, lage zuurgraad)  worden er in november geplukt en koud geperst onder toeziend oog van de eigenaren van de Eend.

Na een dergelijk verhaal MOET de olijfolie extra lekker smaken en dat doet ze ook. We dippen ons brood erin en genieten.
Onderwijl zien we vlak onder ons raam een moeder eend met 4 pulletjes zwemmen.
Schattig. Toch weerhoud het 3 van de 4 personen in ons gezelschap er niet van om eend te bestellen, het vierde lid kiest voor vis.
Het eten is lekker: we hebben elkaar veel te vertellen en we genieten van een heerlijke maaltijd.

funtushoeve
De Funtushoeve door mijn vader geschilderd .De Funtushoeve is in 1983 tot de grond toe afgebrand.