Dieren”taal”

Laatst was ik ergens waar de radio aanstond. Er was een interessant programma aan de gang over taal en dieren. De biologe die aan het woord was vertelde dat dieren wél communiceren met elkaar maar alleen in het HIER en NU , ze hebben geen verleden of toekomstige tijd in hun communicatie.

Ze vertelde van een onderzoek dat gedaan is met apen. Biologen hebben een paar apen gebarentaal geleerd. Dat ging best goed. De apen konden bepaalde gebaren onthouden en begrepen waar ze voor stonden. Het waren korte ‘zinnetjes” zoals : aap eet banaan” De symbolen waren aangeleerd, de volgorde lukte niet. De ene keer “zei” de aap ”banaan eet aap ”: de andere keer “ eet banaan aap”
Wij mensen hebben taal, en daarin ook  de volgorde afgesproken van waarin de woorden moeten staan. Banaan eet aap betekent iets anders dan aap eet banaan.
Bij de apen dus niet!

Wat ik ook interessant vond was dat de biologe vertelde dat je met taal kunt fantaseren en kunt liegen en dat dieren dat niet kunnen, dus bij dieren “spreken” we niet van taal.
Ze haalde het voorbeeld aan van bijen, die communiceren d.m.v een “dansje in de lucht” met andere bijen waar bloemen met nectar te vinden zijn. D.m.v. hun bewegingen kunnen ze andere bijen “vertellen” waar dat is, zoveel meter naar links, dan naar rechts achter de boom…..etc.
Een bij kan niet een fout dansje doen, dus “vertellen” waar de honing is, die daar dan NIET is, jokken dus. (Ik vraag me  wel af hoe ze dat hebben kunnen  constateren: dat bijen  altijd de waarheid “dansen”)

De dame vertelde ook dat zebravinken, die altijd in groepen leven, in verschillende gebieden, verschillende “liedjes” voortbrengen. Je zou hier dus, áls je van “dierentaal” zou kunnen spreken  hier kunnen spreken van een “dialect”.

Helaas kon ik het programma verder niet horen. Thuis heb ik nog wel opgezocht waarom onderzoekers van taal bij dieren met zebravinken werken.
Ik las dat alleen de mannetjes zebravinken zingen en dat leren aan hun kinderen; hun gezang heeft een bepaalde structuur, dat lijkt op taal, ook al heeft de structuur geen betekenis zoals taal bij ons wel heeft.

Wéér wat wijzer geworden: bij dieren spreek je  niet van taal, maar van onderling communiceren want bij taal kun je fantaseren, jokken en in toekomstige en verleden tijd praten en dat kunnen dieren niet.

Een gedachte over “Dieren”taal”

  1. Boeiend Baars, en ik ben onder de indruk van de communicatie bij de walvissen en dolfijnen, over afstanden, die ik niet voor mogelijk hield. De communicatie betreft overigens tussen dieren van dezelfde soort. Mijn (slechte) gedachten hierover: kunnen dieren van verschillende makelij elkaars communicatie verstaan en zo de bedreiging gaan vormen voor de ander ? Of is dat ook iets wat mensen elkaar aandoen ?
    Maar de communicatie tussen de beesten in de zee is indrukwekkend,
    liefs Johannes

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s