Haagse markt

marktEen markt vind ik altijd leuk, maar de Haagse markt is voor mij het einde.
Groente en fruit worden op “buitenlandse wijze” tentoongesteld, waardoor de kleuren feller en frisser lijken.
Er zijn etenswaren wier naam ik niet ken en sommige ervan heb ik nog nooit (bewust) gezien.

Ook de huishoudelijke artikelen zijn kleuriger, er is meer bling bling, zilver- en goudkleurige schalen en lichtgevende kleuren plastic artikelen.

De kledingstukken zijn vaak exotisch, felgekleurd met bontrandjes of met (namaak) edelstenen versierd.
Ik koop deze dingen niet, maar mijn ogen genieten van zoveel kleurenpracht.
En dan de mensen! Sarongs, burka’s, tulbanden, van alles veel en kleurig.

Natuurlijk koop ik te veel en te zware (!) etenswaren en loop te sjouwen, met fruit, groente  (ook een leuke blouse voor € 5,-)
Bij de kaas raakte ik in de war. Allemaal manden met stukken kaas, daarop prijzen in de 7 en 8 euro, maar op het kaartje bij de mand: € 2,98.
Toch maar even vragen.
“Welke prijs mevrouw? Nou, ik wil de mensen laten kiezen. U mag de prijs op het kaartje of die op de kaas betalen. U wil liever de prijs op het kaartje? Ja, dat doen de meeste mensen, eerlijk gezegd. Dat is dan € 3,- *)

Ik maak een opmerking tegen een koopman bij het fruit, hij lacht me toe en zegt : “Ik maak graag iedereen om me heen gelukkig, is dat bij u gelukt?” Ik lach en steek mijn duim op.

Ik fiets lachend en blij weg van de Haagse markt.
Een auto rijdt langs me, opent zijn raampje en zegt in onvervalst Haags; “He, trut, waarom rij je niet op t fietspad?”
Ik zeg niets terug. Dat hoeft ook niet, de auto spuit weg.
Ik rijd het fietspad op en de lach keert terug op mijn gezicht.

 

*)en weer verlaat een tevreden klant het pand! Uit de conference Herman Finkers