Franse Kamp

De zon schijnt, de jas kan open blijven, dus willen we wandelen.
We stappen in de (leen) auto en rijden naar een bos, even ten zuidwesten van Bussum. We parkeren onze (leen)auto bij een seizoenscamping.
We zijn in een natuurgebied dat de naam Franse Kamp draagt.
Het terrein dankt zijn naam aan de 3.000 man sterke Franse troepeneenheid die in 1672, onder het bewind van koning Lodewijk XIV hier zijn legerplaats opsloeg voor het beleg van de vesting Naarden.

In 1932 kocht gemeente Amsterdam het terrein van de Vereniging van Erfgooiers om er een kampeerterrein op te vestigen.  Bij dit (nu lege) kampeerterrein startten we onze wandeling.
hazedlaarkatjesMeteen valt een hazelaar op, die met zijn (mannelijke) katjes in de zon, mooi geel staat te wezen. Op de achtergrond een schattig huisje met rood/witte luikjes.
We horen een specht tikken, en na even speuren zien we hem ook. Van verder weg klinken meer kloppende spechten.
We lopen een eind  langs een rode paaltjesroute, die overgaat in een gele paaltjesroute (of we hebben een aanwijzing gemist en zijn op een andere route overgestapt!)
We komen 3 dames tegen met heel veel honden: uitlaatservices ook hier.
tankgracht
We zien water, het blijkt als tankgracht door de Duitsers gegraven te zijn (of misschien hebben ze het laten graven?) Generaal der  Flieger F.Ch.Christiansen, Wehrmacht -befehlshaber vestigde zich in mei 1942 in Hilversum en liet rondom Hilversum een tankgracht aanleggen om zijn hoofdkwartier tegen de geallieerden te beschermen.
Zo pakken we, tijdens deze boswandeling, ook nog een stukje historie mee.

 

hilversumThuis zie ik dat deze Duitse generaal  onder andere verantwoordelijk was voor de razzia van Putten.
Om te zien of er gerechtigheid is geschied kijk ik even of hij zijn straf heeft gehad.
Inderdaad is hij, na de capitulatie van de Duitsers,  in 1945 gevangen genomen.
In 1948 werd hij veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf, maar hij  kwam, wegens slechte gezondheid, in 1951 al vrij. Die “slechte gezondheid” heeft lang geduurd; hij stierf op 93 jarige leeftijd in 1972.

We zien hoog in de sparrenbomen een hele zwerm kleine vogeltjes.
Gelukkig strijkt er één lager neer, zodat we hem (of haar) goed kunnen bekijken; het blijken zwarte mezen te zijn (kleiner dan een koolmees)

We zijn al pratend van het pad (geen gele of rode paaltjes meer) geraakt.
Omdat we al best wel lang lopen vragen we aan een langslopende meneer (mét 1 hond) hoe we weer bij de camping komen.
We zijn er op dat moment 500 meter vanaf, wordt ons verteld. Dát komt goed uit, ik heb wel zin in thee en rust voor mijn pootjes.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s