Onechte gaviaal

gaviaalOmdat ik vandaag de hele dag weg ben heb ik van mijn artisblokken het minst leuke dier gemaakt (ik hoef er nu immers niet de hele dag tegenaan te kijken)

Ik had nog nooit van dit beest gehoord en vind hem echt een engerd
Nu ik hem heb opgezocht, klopt dat ook want het is een krokodilachtige, en met krokodillen heb ik echt helemaal NIETS!

De onechte gaviaal heeft minder tanden dan de echte en een minder lange snuit en is zo’n 5 meter lang
Ik vind het voor het beest een nare naam, waarom kreeg hij zelf geen naam?
“Onecht” is zoiets als bastaard en zo wil je toch niet genoemd worden? Zelfs al ben je een krokodil!
Het is de NEDERLANDSE naam, de wetenschappelijke naam klinkt al beter: Tomistoma schlegelii.
Tomi betekent scherp en stoma = mond; de toevoeging Schlegelii komt van  de naam Hermann Schlegel (1804-1884) een Duitse natuuronderzoeker, die directeur van het Natuurhistorisch museum in Leiden werd. Er zijn meer dieren naar hem genoemd:   de Schlegels pinquin (Eudyptes schlegeli) en  de Schlegels groefkopadder (Bothriechis schlegelii).

onechtegaviaal
De onechte gaviaal is een bedreigde diersoort waarvan, zo las ik,  er nog maar ca 2500 voorkomen in landen zoals Thailand en Indonesië
De onechte gaviaal behoort tot de familie van de krokodillen en eet vis en kreeftachtige; hij leeft in moerassen, rivieren en meren.
De ECHTE gaviaal behoort tot een andere familie, namelijk de gavialen.
Zij zijn de enige nog levende gavialen, de rest van de familie is uitgestorven.

Eetbare souvenirs.

mosterd
Als we op bezoek bij mensen gaan die in een andere provincie wonen nemen we vaak, in plaats van een bloemetje, een streekproduct mee.
Vrienden en kennissen hebben we daarmee aangestoken en ook wij krijgen producten uit hun streek, Doesburgse mosterd, Dalfsermoppen, Zelhemse smoks Hanne drank enzovoortdrank en moppen

Leuk en vaak heel lekker.
Zo kom je met andere producten in aanraking en opeten is beter dan “een prulletje neerzetten”, want bijna iedereen is dezer dagen
aan het ontspullen.snoep en drank

Aankomend weekend én het weekend daarop gaan we een flink eind onze provincie uit en op bezoek, dus ik ga eetbare souvenirs kopen.

Ik fiets naar een tuincentrum in een naburige plaats die een paar displays heeft met streekproducten, van mosterd, tot koekjes, chocolade etc.
Ik zie de displays niet staan dus ik vraag ernaar: “Verkopen we niet meer, té weinig vraag naar”
Gelukkig geeft de dame me een alternatief: het VVV.

Ik fiets naar het VVV.
“We verkopen die producten zelden, ik zal achter kijken wat ik nog voor u heb”.
Helaas was de tocht naar achteren tevergeefs, alles is op.
Maar ook deze dame heeft een alternatief: “Bij de Vershof hebben ze streekmosterd en de bakker in de Vershof heeft speciale koekjes. Ook is er tegenover de Marokkaanse kledingverstelzaak een delicatessezaak ( de straatnaam weet ze niet) die het misschien wel kan hebben.”
Ik bedank voor de suggesties.

Doorfietsen naar de Vershof dus: Die mosterd is er niet meer en de dame met de koekjes heeft ze niet meer in verpakking, alleen los. Dat is niet leuk cadeaugeven en er staat niet op waar ze vandaan komen, dus dat gaan ze niet worden. Maar de dame heeft een alternatief.
Achter de Hema is iemand in een schuur een chocolaterie begonnen, die heeft speciale chocolaadjes uit deze plaats.

De schuur is ook letterlijk een schuur, een heel klein houten gebouwtje met een raampje waarop staat OPEN. Ik loop het schuurtje in en zie enorm veel mooie bruine bonbons en een man achter de toonbank.
Helaas. Hij maakt, in het vaarseizoen, speciale botterchocolaadjes en doet ze dan in een leuk doosje, maar het is nu geen vaarseizoen!
HIJ weet wel een slijter die een speciaal streekbittertje heeft
Ik bedank. Bij mensen die ik nog niet zo goed ken wil ik niet aankomen met een alcoholische versnapering. Stel dat ze anti alcohol zijn!
Ik vraag hem of hij een delicatessezaak weet tegenover een Marokkaanse kledingverstelzaak het adres weet ik niet!.
Hij glimlacht, “Hier de straat uit en de bocht om heeft een Turkse man een  kledingverstelzaak en daartegenover zit een kaasboer, als u die bedoelt?
Ik lach terug, ik denk dat die zaak  bedoeld wordt.

Ik ga die laatste zaak proberen. De kaasboer staat een klant te helpen, ik kijk rond.  Op een plank staan 3 potjes van de mosterd die ik zoek. Van binnen juich ik: TOCH NOG GELUKT.
Ik pak 2 potjes en zet ze op de toonbank, als de klant de winkel verlaat zegt de kaasboer, wijzend op de potjes ”Die mag u voor een euro hebben, ze zijn over de datum, maar mosterd blijft heel lang goed” Ik zucht: ”Het is voor cadeau te geven. ”Nee beaamt de kaasboer “Dan kan het niet”
“Weet u een ander adres” probeer ik nog.
De kaasboer schudt zijn hoofd “De dame die het maakte is er mee gestopt, ik heb haar laatste potjes gekocht. Het liep niet zei ze.”
Ik zet de potjes terug op de plank en bedank de kaasboer.

Wat heb ik geleerd vandaag?
Er zijn ontzettend veel lieve, behulpzame mensen in het dorp! (wist ik al, maar werd weer bewezen) er is een chocolaterie in een schuurtje waarvan ik het bestaan niet wist én ….. streekproducten uit de Randstad worden zelden verkocht.(misschien was ik de enige die ze kocht?)