De klap

We rijden op een weg in een naburig dorp. Man rijdt, ik zit er naast.
Rechts staat op een woonerf een auto, die vol optrekt als wij er aankomen, de bestuurder kijkt niet naar ons, maar naar de andere kant.
Manlief kan in de laatste secondes niets doen, aan de overkant staan geparkeerde auto’s.
Ik zie het aankomen, het lijkt eeuwen te duren vóór de klap komt, die is enorm.
Op dát moment denk ik dat we er geweest zijn. Ik denk dat ik schreeuwde.
De auto staat stil, we stappen uit en lopen naar de andere auto. Ook de man stapt uit, hij heeft gelukkig niets. Hij zegt meteen: “Ik zag u niet, dit is ook zo’n rotpunt”
Dan zie ik dat er 2 dames achter inzitten, ik gebaar, zij draait het raampje open en zegt ook niets te hebben. Mijn benen lijken van rubber. De schrik zit er goed in.
Een auto stopt.
Een man stapt uit: “Mankeert u niets”? als we nee schudden loopt hij naar de andere auto en stelt dezelfde vraag. Er komt een mevrouw aanlopen. De gestopte automobilist vraagt of ze hier vlakbij woont, dat doet ze ”Zou u een bezem kunnen halen?” Dat kan ze.
Wat een heerlijke praktische man. Ik pak de grote stukken van de weg op en leg ze bij een boom.Er ligt de grill van onze aanrijder bij met het merk VOLVO erop.
Ik vraag of hij dat mee wil nemen. Er ligt veel troep op de weg.
Hij zucht: “ik had net de motor laten reviseren, de auto is 20 jaar oud, nu is hij totalloss” en weer zucht hij. De gestopte automobilist vraagt of we foto’s kunnen maken, dan kunnen de auto’s aan de kant geduwd worden. Nu leidt mijn lief de auto’s over de stoep om de 2 auto’s heen. Zowel mijn lief als de andere meneer maken foto’s. Er komt een bus aan. Twee mensen zijn al aan het vegen en als de foto’s zijn gemaakt rijdt mijn lief achteruit een parkeerhaventje in. Dat gaat gelukkig. De gestopte automobilist helpt de andere chauffeur; de auto start gelukkig en kan een stukje achteruit waardoor de bus er langs kan. Ik bedank de vegers.
De politie komt; 2 aardige agenten leggen uit dat er geen proces verbaal wordt opgemaakt als er geen lichamelijk letsel is, zij maken wel een rapportje op, de aanrijders zelf kunnen een schadeformulier invullen. Er wordt afgesproken dat ze dat straks samen thuis doen. De andere automobilist heeft nóg een auto , dus hij komt naar ons huis, straks.
De agent kijkt naar onze wielophanging, we mogen wel naar huis rijden en morgen naar de garage. Een van de agenten belt een takelwagen voor de andere auto.
Nu word ik toch wat trillerig in de benen en ga in de auto zitten. De schrik komt er nu uit en mijn schouder gaat gevoelig doen. We rijden naar huis.
Ik heb toch het gevoel dat we door het oog van de naald zijn gekropen.
De man trok op, en wij reden niet hard, maar de klap was behoorlijk en er lagen flink wat onderdelen op de straat.
Gelukkig geen menselijke onderdelen!

2 gedachten over “De klap

  1. Lieve Baars,
    Wat een schrik is dat en wat fijn dat het is afgelopen zonder enige lichamelijke schade. Ik hoop dat het ook emoioneel geen inbreuk heeft gemaakt. Eigenlijk schieten woorden tekort, maar mijn gedachten zijn bij jullie.
    Liefs Johannes

    Like

    1. We zijn vooral erg moe vandaag, zoiets vreet energie. Schouder is gevoelig, kennelijk me toch tegengehouden of gestoten. Van alles moeten regelen vandaag. Voor alsnog werkt iedereen en alles mee. Voel me vreemd. Ik denk vooral dankbaar dat ik wéér een levenskans heb gekregen.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s