Een prachtmens

Soms kom je mensen tegen waar je heel blij van wordt.
Afgelopen week gebeurde me dat. Ik heb nog steeds een heel warm gevoel als ik er aan denk.

Ik kwam onverwachts een oudcollega tegen van héél vroeger. Hij woont in hetzelfde dorp als ik, toch kruisen onze wegen zich zelden.
Alleen met de verkiezingen zien we elkaar; op de vóórbespreking voor stemlokaalmedewerkers.
We hebben echter nog nooit in hetzelfde stemlokaal zitting gehad!
Bij deze ontmoeting (hij lopend, ik met de fiets) maakten we een praatje.

Hij is met 57 jaar in de VUT * gegaan, maar heeft niet stilgezeten en doet allerlei vrijwilligerswerk. Toen ik vroeg waar hij nu mee bezig was, noemde hij op:
Stichting VierhetLeven; oudere en gehandicapte (veelal alleenstaande mensen) thuis ophalen en begeleiden naar theater, concert of bioscoop.
Chauffeur op de parkeerplaats van het ziekenhuis; in een elektrische karretje mensen die niet vanuit hun auto naar de ingang van het ziekenhuis kunnen (of willen) lopen, bij hun auto ophalen en naar de ingang rijden.
Natuurbehoudvrijwilliger: 1 ochtend (9-13.00 uur) o.l.v. een boswachter werken in de natuur, bomen omzagen, wilgenknotten etc.

In de lente hadden al deze activiteiten “even” op een laag pitje gestaan; hij had een nieuwe knie gekregen. Maar hij had flink geoefend en kon al vrij snel alles weer; hij heeft een goede conditie vertelde hij omdat hij bijna alles op de fiets doet en veel loopt.
Ook is hij nu een rondreis door Japan aan het voorbereiden, die hopelijk in mei gaat plaatsvinden.
Wat een actief, positief en sociaal mens!

Hoe lang zijn we nu al geen collega’s meer? Decennia.
Hij vertelde me dat hij nu 81 is!

 

 

 

*) Vervroegd Uit Treden regeling