Piet

Jarenlang ben ik Piet geweest op een school. Ik was daar indertijd voor gevraagd (niet de school waar onze kinderen op zaten) We kregen prachtige pakken aan, met een zwarte maillot eronder, eigen zwarte schoenen en zwarte lange handschoenen. Bij het pak hoorde ook een zwarte krulletjespruik en grote gouden oorringen, géén roe, die was toen al afgeschaft.

Zo’n 15 jaar geleden werd er, bij de voorbespreking op de school, gezegd dat er verleden jaar  door ouders opmerkingen waren gemaakt over de oorringen, ze zouden op slavenringen lijken en vanaf dat jaar zouden ze niet meer worden gebruikt. Ook waren er ouders geweest die het zwart té zwart vonden, de kinderen werden er angstig van. Deze keer zouden we donkerbruin worden geschminkt. Niemand had bezwaar en zo geschiedde het.

sint en piet dak
Ik ben al ver voor de Zwarte Pieten discussie gestopt met Piet zijn. Als je wat ouder wordt en niet meer vloeiend kan koppeltjeduiken, bovenin het klimrek wil of aan de ringen kan hangen wordt het tijd voor verjonging vond ik.
Ik heb het altijd meet veel plezier gedaan.
Dit jaar heb ik bruine, roetveeg, zwarte en zelfs een grijze (lelijk) Piet gezien.
Ik zag  ook de Pieten “optreden” bij hele kleine kindertjes (peuterschoolleeftijd)
Ik geloof niet dat er één peuter gezien heeft dat de Pieten onderling van kleur verschilde.

De zwarte Piet gaat verdwijnen, maar  geleidelijk, elk jaar een beetje minder zwart en meer andere kleuren, totdat niemand meer piept over de kleur van de Piet.
Waarom moet het  veranderen HIER en NU?
Bij veranderingen zetten altijd groepen de hielen in het zand, dat is een wetmatigheid.
Het is toch te gek dat er ME bij een kinderfeestje moet zijn?

Lieve voor- én tegenstanders geef het de tijd!
We kunnen niet meer terug naar de tijd  van een Zwarte Piet met oorringen die “Oele oele zijn hier stoute kinderen roept” dat willen we ook niet meer!
Zodra je weet dat je er mensen mee kwetst, ga je nadenken en kun je niet anders dan tot de conclusie komen dat Toen Toen was en Nu Nu.