De Intocht

Voor het eerst sinds jaren zijn we weer lijfelijk aanwezig geweest bij een Sinterklaasintocht.
klaasboot plus kinderenDe Sint en zijn gevolg kwam met een boot in de werkhaven aan.
Dranghekken een stuk van de wallenkant af zodat er geen kinderen (of domme volwassenen) in het water konden vallen.
De intocht was gepland om 2 uur, dús kwam de boot om over half drie.
Dat schijnt zo te horen bij een intocht : kinderen en ouders laten wachten; dan worden ze hongeriger. Een man met een schreeuwerige stem en een microfoon te dicht bij zijn mond, roept een uur lang (slimme mensen zijn te vroeg zodat hun (klein) kinderen een plekje voor aan het hek hebben)
“Hoe heet jij? Wil je een liedje zingen, Beatrijs”
En dan zingen alle Beatrijzen en Jan-Willems Sinterklaaskapoentje, dán wordt er een vader of moeder voor de microfoon gehaald die moet “iets doen” en dan zingen we allemaal 5x Zie ginds komt de stoomboot

Omdat déze meneer hard en schel stond te gillen en mijn tere oortjes dat niet aan konden, ben ik in mijn eentje (kleinkind stond vooraan tegen het hek, had een prima plek en was totaal in de ban van de man in het felgroene pak met de schreeuwstem.Opa en papa stonden een stuk achter hem) een stuk gaan lopen. Zodoende zag ik dat DE boot een eind verderop, onzichtbaar voor de menigte, stil lag te wachten op HET SEIN. Gepavoiseerde boten lagen om DE boot heen, ook te dobberen.
Ergens in het riet lagen 6 prachtige, licht metallic gekleurde, ballonnen.
Door op glibberige stenen te stappen kon ik de ballons “redden” Ze zaten aan elkaar vast en waren prachtig. Terug op het pad komen mét ballons werd niet meer riskant, want een stel dan aan kwam lopen staken allebei hun hand en trokken me aan de kant. Lief!!

De boot vertrok gelijk met mij naar de kinders: ik was er eerder.
Geweldig om al die blije kinderen te zien. Pieten hadden kleine jute zakjes gegeven en toen de boot stillag kwamen er andere Pieten pepernoten geven.
Er waren bruine en zwarte Pieten, ook sommige kinderen waren zwart geschminkt én er waren kleine “roetveeg” PeuterPietjes. Het was inmiddels beredruk geworden.
De burgemeester sprak de Sint toe en verklaarde dat de Sint elk jaar hier zou mogen aankomen (refererend aan plaatsen waar de aankomst van Sinterklaas geweigerd was) De Sint ging “alle” kindjes een handgeven en ons kleinkind was één van de gelukkigen. Toen de groene schreeuwlelijk  weer begon op te roepen om een liedje te zingen, ben ik buiten het bereik van de luidsprekers gegaan mét mijn ballonnen. Ik kreeg ze niet los, stevige knopen aan elkaar, anders had ik er 5 weggegeven en één voor het kleinkind gehouden.

Toen de ceremonie voorbij was en kleinkind met zakje pepernoten zich weer bij ons voegde was hij blij met de ballonnen, maar oma mocht ze dragen tot de auto in.
We pasten er nog nét bij. Thuis moest papa ze uit elkaar punniken en werd er driftig mee gevoetbald. Twee mochten er ’s avonds mee naar huis.
”Oma, opa,  ik vond het héél leuk vandaag”!
Zodoende heb ik van de Sinterklaasintocht over; een blij gevoel van een gelukkig kleinkind én 4 prachtige metallic ballonnen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s