Zuid Limburg

Mosa Trajectum, de Latijnse naam voor Maastricht, de hoofdstad (én grootste stad) van Limburg, is letterlijk vertaald:  oversteek bij de Maas.

We waren er dit weekend.
Zes personen, waarvan één nog nooit in Maastricht geweest was.
Dan wil je toch graag de mooie dingen, die je zelf kent, aan haar laten zien:
OLV* de boekhandel Dominicanen, gevestigd in de 700 jaar oude Dominicanerkerk,

* de Onze Lieve Vrouw “Sterre der Zee” Basiliek met daarin het “beroemde” houten beeld*)

maasen natuurlijk de Maas.

Ook voor de, meer- in-Maastricht-geweest-gangers, zijn dit punten waar je best wéér even naar toe wil.

Het jammere was de regen. Bij het lopen onder een paraplu in een mooie stad ben je de blik van het omhoog kijken naar de mooie gevel architectuur helaas kwijt.
Daarentegen voegt op een verwarmd terras van het Vrijthof dan warme chocolademelk drinken en vlaai (mét slagroom) eten onder een enorme parasol, wel weer iets toe aan een dagje Maastricht.(je moet de leuke dingen des levens wél willen zien(voelen)!

In het Zuiden des lands genieten de mensen méér van het leven dan wij Randstadters heb ik het idee. Limburgse dames gaan, volgens mij, meer naar de kapper ( lopen er in het weekend mooigekapt bij), zijn stijlvoller gekleed, hebben mooier aangeklede winkels, lopen vaker op hoge hakken en “verwennen” zich zelf meer, zo ziet het eruit.

Ik herinner me een bezoek ooit aan een Maastrichtse: 2 en een half uur in de trein, aankomen en dan “Houden jullie je jas maar aan dan gaan we even koffie halen”. Ze woonde hartje stad, we lopen een minuut en staan in een koffiebranderij de koffie uit te zoeken die we graag willen; “ Met een vleugje notensmaak dan maar? “ Vandaar door naar de lekkerste bakker (weer amper 2 minuten lopen) om gebak uit te zoeken en dan (pas)bij haar thuis genieten!

We lopen nu voor het eerst de nieuwe opvolger van Xenos in; Casa, een prachtige cadeauwinkel. We kijken vanaf een brug naar de Maas en lopen een stukje op de Onze Lieve Vrouwewal.

vaalsDan zijn we de regen zat en gaan we naar “huis”.
Ons tijdelijke huis, is in een huisjespark in Vaals, waar we vanuit de huiskamer, zo het glooiende Limburgse land zien en waar binnen de houtkachel een prachtige rode gloed verspreid. Flakkerende kaarsen doen de rest: Sfeer in Limburg.

In het park staat, bij een grote waterpartij, een grote boom vol met mistletoe, ook met de namen maretak en vogellijm bekend. Op dit moment draagt de half parasiet zijn witte, wat glazige besjes en is op zijn mooist.
mistletoeWe hadden graag een paar takjes meegenomen om  in kersttijd op te hangen zodat eronder  “straffeloos” gekust kan worden (oud gebruik)  maar de boom staat aan het water en de laagste “bal” mistletoe  hangt boven het water en is niet te pakken, zooo jammer.

De mistletoe komt “bij ons” (midden Nederland) niet voor, vandaar dat we in Limburg altijd zo enthousiast zijn als we de plant zien.
Sinds januari 2017 is de plant niet meer beschermd  en zou je een takje dus “zomaar” mee kunnen nemen. Helaas is dat ons niet gelukt!

 

*) een beeld dat oorspronkelijk geschonken was aan de paters Minderbroeders van de Sint Pieterstraat, toen omstreeks 1470 een edelman op latere leeftijd tot hun orde toetrad