Verbindingsdienst.

Bernhardkazerne3Gisteren waren we in de Bernhardkazerne in Amersfoort.
Niet dat we daar zo maar naar binnen liepen. Ik was aangemeld, had een identiteitsbewijs bij me, kreeg een pasje, werd opgehaald en naar gebouw C begeleid.Toen waren we waar we zijn moesten.
Hoe kwamen we daar zo terecht? Dat kwam door mijn broer en zijn morsesleutel.

 

Na een uitvoerige mailcorrespondentie met het NMM (Nat.Millitair Museum in Soesterberg)  over 2 items uit de nalatenschap van mijn broer, waarbij ze ALLES wilden weten over mijn broer*, lieten ze me uiteindelijk weten dat ze géén belangstelling voor de items hadden omdat ze deze al in de collectie bleken te hebben. Men verwees me toen naar de Historische Collectie van de Verbindingsdienst, die na één mailtje met foto’s van de items, liet weten blij te zijn met name met de morsesleutel. Een afspraak tot overhandiging van de items werd gemaakt. Voilä!

Als we aankomen voor het gebouw worden we welkom geheten, worden mijn broers items in ontvangst genomen en wordt er gevraagd of we een rondleiding willen.
Natuurlijk willen we dat!

Wij gaan de Historie van de Verbindingsdienst bekijken. Behalve mijn 2 broers (en misschien ook welde derde broer maar daar weet ik het niet van) heeft ook mijn lief het blauwe wapen met de bliksemschicht op zijn militaire pak gehad.
Mijn lief geniet zichtbaar van de rondleiding.
Het begint in 1800 waarbij er met vlaggen en fluitjes gecommuniceerd werd.
Ieder tijdvak beslaat 50 jaar en het laatste tijdvak is het jaar 2000 tot 2050 en is gericht op de verbindingen in de toekomst.

Het is een rondleiding van meer dan een uur met militaire pakken, telefoniecentrales, satellieten, veldposten en van allerlei apparatuur die ter plekke nog werkt!
Geweldig om door verbonden te worden door stekkertjes in en uit te halen, relais te horen klikken en ,verderop  in de tijd ,met één druk op de knop met een computer over de hele wereld verbonden te kunnen zijn.

Onze gids leidde ook schoolkinderen rond en vertelt ons  een voorval van kort geleden met een schoolklas en een oude zwarte telefoon met een draaischijf.
Als de kids mogen bellen stoppen ze wel hun vinger in de gaatjes van de getallen maar weten NIET dat je daarmee ook draaien moet om een verbinding tot stand te brengen.

Wat ikzelf het interessants vond was de crypto afdeling; de enigma machine en al de daarvan afgeleide apparatuur voor het gecodeerd versturen van berichten en het ontcijferen ervan.

cavalerieOp het terrein van de Bernhardkazerne zit ook het Cavaleriemuseum (van paard tot pantser)
Maar toen we, na de rondleiding ,nog even bij de verbindingsdienstcollectie rondgekeken hadden en (wéér) bedankt waren voor onze (mijn broers) gift zaten onze hoofden vol van alle informatie en wilden we eigen een terrasje pikken, wat we ook gedaan hebben.

Een leuk leerzaam bezoek aan een kazerne, waar eerdaags mijn broers morsesleutel in een vitrine zal liggen.morse
*) die toen al overleden was en die ik dus niets meer kon vragen en waarvan ik wist dat hij bij de verbindingstroepen gediend had, maar niet waar en wanneer ( wel waarom: hij moest voor zijn nummer)