De bovengrens

Cabaretshow: Lebbis
Gezien in ’t Spant – Bussum

We zijn vroeg en gaan op onze besproken plaatsen zitten.
Als het drukker wordt komt een stel vragen of we wel op de goede plaatsen zitten.
We pakken (voor de vorm) onze tickets erbij (wisten zeker dat we goede rij en stoelen hadden) Het stel laat ook hun kaartjes zien.
Inderdaad, we hebben allebei dezelfde de stoelen in dezelfde rij.
Drie van de vier betrokkenen lopen terug naar de kassa (ik blijf zitten en wacht af)
Mijn lief komt terug.  Het theater heeft een fout gemaakt, trekt het recht en heeft het stel andere plaatsen gegeven.Zaak opgelost.

De show begint, Lebbis in een felgroen pak steekt van wal en laat ons die avond niet meer los. Geen pauze.
In een sneltreinvaart stelt hij vele zaken aan de orde met humor en zelfspot.
Overal zit wel een kern van waarheid in: het slechte omgaan met het milieu, de hebberigheid en domheid van de mens, het uit zijn op koopjes en het ongeduld (rij bij de kassa, getimed 2 minuten!)
Er wordt ons, toeschouwers, een enorme spiegel voorgehouden.
Lebbis is een activist en moralist, maar wordt nergens “prekerig” hij is een betrokken mens die ons er met de haren bijsleept, en zichzelf niet spaart.

Hij heeft vaak (misschien wel altijd?)gelijk en we weten het, maarrrrrrrrrrr…..
Hij geeft zelf toe dat hij nog dingen doet, die slecht zijn voor het milieu of foute dingen eet, maar hij heeft een GRENS gesteld en hij adviseert ons dat ook te doen: één dag in de week geen vlees, niet ingaan op aanbiedingen 4 voor de prijs van 3, NIET beleggen om je geld MEER te laten worden (waarom moet het altijd méér?) en zo dendert hij door.
Soms vreselijk overtrokken, maar altijd herkenbaar (“Hoest maar als je het herkent”)

Hij is meelevend als een dame vreselijk moet hoesten (hij biedt zelfs zijn water aan), snoeihard als het over schade-experts gaat (“ze moeten DOOD”) , romantisch als hij vertelt over zijn vriendin voor wie hij koekjes verstopt en uitgesproken grappig als hij de link legt tussen de mens en zijn gewilde vooruitgang en de eenden rondom zijn woonboot, die jaar in jaar uit, alleen maar snateren.

Een bijzonder leerzame, amusante avond, waarvan dingen blijven hangen, die het waard zijn om uit te proberen.

Een gedachte over “De bovengrens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s