Fototentoonstelling Lauren Greenfield

Fotomuseum Den Haag

Lauren Greenfield, Amerikaanse, geboren in 1966, start als persfotograaf, maakt ondertussen ook zelf foto’s en heeft haar eerste tentoonstelling in 1997.
Ze start haar Generation Wealth project, foto’s maken van vrouwen, die tegen elke prijs rijk  en beroemd willen zijn. Ze interviewt deze vrouwen ook.

RIJKIn het fotomuseum in Den Haag is nu een tentoonstelling van haar werk  (zo’n 200 foto’s met tekst) en een paar filmpjes te zien.
Het is een tentoonstelling waar IK, door er naar te kijken verdrietig van wordt; vrouwen die zich zelf dingen aandoen om maar beroemd en rijk (zoals hun idolen) te kunnen worden. Medisch: Lip- borst- of bilvergroting, maar ook lesnemen om te kunnen paaldansen, strippen of andere dingen waar zelden iemand ECHT beroemd mee zal worden. Vaak zich daarbij in de schulden stekend om dingen te kunnen aanschaffen, die ze “nodig zouden kunnen hebben” om hun ideaal te bereiken.

Eigenlijk ben ik van mening dat foto’s niet “ondertiteld” moeten worden: de foto moet voor zichzelf spreken. Bij deze tentoonstelling ben ik toch begonnen ALLE tekst onder of naast de foto’s te lezen.
Een meisje van 5, die opgemaakt wordt; de haartjes in de (volwassen) krul, lippenstift op en glitterkleertjes aan wordt gepromoot als een soort  jonge Marilyn Monroe.
Een foto van een meisje van 6 die uit een pashokje komt, met een  roze bovenstukje met een hartje en een roze broekje en roze slippers, waarbij het commentaar van de vader(of opa?) staat; ” Dit heb ik altijd willen hebben een (klein) kind die eruit ziet alsof ze zo uit een bordeel komt.”

De tentoonstelling heeft als ondertitel: Wie ben je echt?
Op alle foto’s lijken de vrouwen NIET ECHT zichzelf.

In hoeveel gevallen zullen de medische ingrepen, de kleding, het bling/bling of the chique auto onder de kont, ertoe bijdragen dat zo’n vrouw gelukkig (er) wordt?
Of rijk en beroemd?

Na één zaal heb ik het opgegeven, ik hoefde niet meer: niet meer lezen, niet meer zien. Mijn (voor) oordeel over Amerikaanse vrouwen is  wel  bevestigd:  voor veel vrouwen is uiterlijk, geld en beroemd -zijn, mega  belangrijk.

Als ik naar buiten loop en in de zon naar de museumvijver sta te kijken zie ik aan de rand van de  afgeschermde vierkanten bak met waterleliebladeren een reiger staan.
Ik denk dat het een beeld is, maar zijn lange nek beweegt en hij loert op iets levends.
HIJ IS ECHT! Hij wél!

 

 

De Haagse Markt

Haagse markt 3De Haagse markt is de grootste onoverdekte markt in Nederland.
Ik liep er met een prachtig zonnetje, dus overdekt hoefde van mij toen ook niet.
Allerlei talen, allerlei huidskleuren en allerlei onbekende en bekende waar. En het vroegere gezegde (in aangepaste vorm) is hier zeker waar:
“Op de markt is je gulden een daalder waard”.haagse markt

Overal waar ik kom ga ik naar de markt en ik weet het zeker: in het buitenland zijn de markten kleuriger dan in Nederland.
Op de markt in Istanbul keek ik mijn ogen uit prachtige tableaus, het leek wel kunst.
haagse markt 2Hier, op de Haagse markt is de (etens)waar ook zo mooi uitgestald. Er zijn groente/fruitkraampjes met bakjes, die een euro of 3 of 5 kosten en waar soms alleen tomaten of mango’s inzitten, maar er zijn ook gecombineerde bakjes. Als je de inhoud koopt wordt die in een plastic zakje gedaan en krijg je dat zó mee. (Afval scheiden, daar doet men in Den Haag niet aan, althans niet in dat deel van het Haagse waar wij nu verblijven. Ook plastic zakjes worden hier nog “gewoon” bij de waar gegeven)

In één van de paden staan aan weerskanten kramen, aan de ene kant zijn een aantal viskramen, naast elkaar, op de afdakjes van de kramen er tegenover zitten (grote) meeuwen te wachten. Een marktkoopman gooit een stuk vis de lucht in, een meeuw vangt het op en vliegt er mee weg. Spectaculair gezicht, maar of het verstandig is…?
Bij verschillende kramen loopt het water me in de mond. Zodoende worden er 2 forellen, een kilo appels, amandelen en limoenen gekocht.
Omdat ik mijn riem vergeten ben en mijn spijkerbroek van mijn bips zakt wil ik een ceintuur kopen, de kraam met 2 voor € 5,- heeft alleen lelijke riemen in felle kleuren en overal zijn zilveren en gouden ceinturen te krijgen, maar die wil ik niet. Mijn geduld wordt beloond: een kraam met “eenkleurige” riemen voor € 1,- per stuk.

Het is een gezellige markt waar veel te zien is, kleurig, veel blingbling met vriendelijke kooplieden én………….een gratis fietsenstalling, waar een speciale heer ons aanwijst waar nog een fietsenstandaard vrij is. Als we terugkomen herkent hij ons (misschien?) hij zegt “hallo” en vraagt om een blauw bonnetje, dat we dus NIET gekregen hebben.
Dat zeg ik , waarop hij ons de stalling in wuift “Pak dan maar”.
Bewaakte stalling dat wel, vriendelijke man ook, maar fietsveilig????