De zon in de zee

Als je bij de zee bent en het wordt avond dan is het mooi als je “De zon in de zee kunt zien zinken”.
Den Haag is niet ver van Scheveningen af. Scheveningen ligt aan de zee.
We hebben twee fietsen ter beschikking, dus………..
We kijken, na het avondeten, op internet wanneer de zon ondergaat: 19.32
Dat kunnen we halen, als we meteen op de fiets klimmen.
Dat doen we.
We rijden langs de haven, langs de weduwe van der Toorn, langs Simonis, zo de boulevard op.
Er is daar mogelijkheid om de fiets neer te zetten, er zijn banken in het zonnetje. Nog wel!

kitesurfersWe zitten en we kijken naar de kitesurfers.
ik tel er zo al 10. Spectaculair om ze te zien wenden en keren en een enkele keer los te zien komen van de golven en een stukje de lucht in te zien gaan.

zon in zee

En dan zakt de zon, het gaat nu heel snel; eerst kon ik niet kijken zo schel was het licht, dan wordt het oranjegeel en zakt de zon razend snel, de zee wordt oranjerood gekleurd en weg is de zon.

We stappen op onze fiets en rijden “huis”waarts. Wel een beetje snel want één van de fietsen bezit geen licht!
De fietsen in de gang, de deur dicht en…………. aan de koffie.
Een latertje vandaag, maar daar hebben we dan voor de zon in de see sien sinken

Straatbeeld Den Haag

Voor iemand zoals ik, die geboren en opgegroeid is in een dorp waar, toen ik op de lagere school zat  de 100.000ste inwoner werd geboren, is een stad zoals Den Haag, met meer dan een half miljoen inwoners, een totaal andere wereld.

Nu, zelf wonend in een boerendorp van net 10.000 inwoners, zijn we tijdelijk verkast naar het multiculturele Den Haag, waar het leven snel gaat, er altijd herrie is en zo veel “anders” is dan in ons boerendorp.

Er is zoveel te zien en te beleven. Vele keren per dag horen we de sirenes van ambulance, brandweer of politie. Denken we thuis nog bij dat geluid, wat zou er gebeurd zijn, hier is het een net zo vanzelfsprekend geluid als een toeterende auto.

“Ons” huis staat, zoals zovele in de stad, direct aan de straat (zonder voortuin) Als er mensen een praatje maken voor je raam lijkt het bijna of ze in je huiskamer staan.

Er zijn smalle straatjes, waar geregeld auto’s van koeriersdiensten midden op de straat staan en geen auto er meer langs kan  (wij doen alles op de fiets en gaan er dan vrolijk omheen)Ook  zijn er brede straten met een middenberm met bomen en gras, of geheel bestraat met geparkeerde auto’s. Soms staat er een soort “kooi” in die middenberm, met speeltuigen voor de kids, zodat ze veilig voor verkeer,  kunnen spelen
Gisteren reden we op de fiets langs een soort volkstuin met groenten en bloemen, waar een klasje kinderen onder leiding bezig was de tuin te verzorgen. Dit alles IN de stad.
In de brede straten met fietspad, zag ik ook een paar keer zo’n wit koeriersautootje op het fietspad rijden en zijn bestelling afleveren ( ik vraag me dan af hoeveel en of ze daar ooit bekeuringen voor krijgen en dat maar voor lief nemen).

VABGisteren zag ik voor het eerst een VAB, een Vol Automatische Autoberging; een soort “huisje” waar je je auto inzet, dan verlaat je de ruimte en wordt de auto volautomatisch “weggezet”.126 auto’s konden daar op die manier van de weg af, uit het zicht, onder de grond worden geparkeerd.
Ook hier zijn, net als in Amsterdam, de bakfietsen met kids erin een niet weg te denken straatbeeld. Evenals de panden met  op de ramen geschilderd, al dan niet versierd met roze en lichtblauwe figuurtjes: kinderopvang, kinderdagverblijf ,24- uurs kinderopvang en gastoudergroep.

In en bij straten met oer Hollandse namen als Hoenderlo-, Otterlo- en Ermelostraat zijn winkels met namen als Groszek, Shiva, Hali Yikama en Polskie Produkty op de ruiten geschilderd. Waarvan ik alleen bij de laatste bij benadering kan raden wat ze verkopen.

Veel portiekwoningen, met hoge, vaak steile, stenen trappen en vaak met prachtige ornamenten versierd. Dat hier ook oude mensen wonen kun je zien aan de vele trapliften die geïnstalleerd zijn en  waarbij boven bij de voordeur het stoeltje onder een zeil staat.

Ik voel me echt op vakantie en geniet van het straatbeeld.
Een Hagenees met wie ik sprak, denkt daar heel ander over.