MORE

Ooit was er het Scheringa Museum voor Realisme, maar dat ging in 2009 failliet en de collectie dreigde uit elkaar te vallen.
In 2012 kocht miljardair Hans Melchers de collectie en in 2015 werd het museum More in Gorssel geopend.
Meer dan 200 werken van Nederlandse kunstenaars zijn te zien in het Museum voor Modern Realisme.

Bijzondere werken van onder andere Jan Mankes, Charley Toorop,  Pyke Koch en natuurlijk Carel Willink.

Behalve de vaste tentoonstelling zijn er boven in het gebouw ook wisselende tentoonstellingen.
Helaas werd er, toen wij er waren, net een nieuwe tentoonstelling opgebouwd en konden we daar dus niet in.

Eerder schreef ik al over Museum More’s andere  locatie, die  in Kasteel Ruurlo.
De locatie in Gorssel is ook mooi, maar totaal anders: modern, licht en luchtig.
Architect Hans van Heeswijk, die de glazen brug bij kasteel Ruurlo ontwierp*) maakte dit gebouw een waardig “omhulsel” voor deze bijzondere collectie kunstwerken.

Niet alleen schilderijen staan in dit grootste museum voor modern realisme ook andere ” bijzondere kunstwerken” Ik weet eigenlijk niet hoe ik ze moet noemen; sculpturen? Beelden? Het ZIJN  het misschien wel, maar ik vind het te gewone woorden, voor zulke bijzondere Kunstobjecten.

Ter illustratie heb ik een foto gemaakt van een intrigerend kunstobject: een bed met een vrouw (meisje? ) erin. Ze is buiten proporties, qua lengte van benen en van voeten.
Ze ligt op haar buik, je ziet haar gezicht niet: wekt ze medelijden op? Intrigeert ze?
Op mij heeft ze een heel apart effect, ik kan niet ophouden met naar haar te kijken.
Ik zou haar willen strelen, geruststellen.
Er staat een aardige vrouwelijke suppoost bij, die me inderdaad afraad aan het meisje te komen (zij noemt het een meisje). Ze vertelt wel dat sommige mensen een dekentje over haar heen willen leggen en anderen haar wanstaltig vinden.
Dit is zeker KUNST dat iets met mensen doet.more gorssel

Over het verschil is smaak valt niet te twisten.
Ergens hangt een groot schilderij aan de wand met in de hoek een schildersezel, strak en recht; het grootste gedeelte van het schilderij is leeg.
Een meneer staat ervoor, ik loop er langs
”Een schildersezel” zegt hij tegen mij (om een praatje te beginnen denk ik)
– Het kan mij niet bekoren – geef ik hem terug.
“Nou altijd beter dan die werken van Willink, die vind ik FOEIlelijk” een man met een duidelijke mening!
Ik ben het beslist niet met hem eens en laat dat ook merken :
– Willink vind ik intrigerend, bijzonder en soms ook mooi –
Hij kijkt me indringend aan “Je doet zeker ook aan yoga, he? “
Ik lach – Ja, en? –
“Dat dacht ik al” plaatst hij me in een vakje en loopt zelfgenoegzaam naar zijn partner om haar te vertellen dat hij het bij het JUISTE eind had.
Een kunst én mensenkenner (vindt hij vast zelf)

Een bijzonder museum met een bijzondere collectie er in en met aardig personeel dat alert maar vriendelijk de kunst beschermt.

 

 

 

*) Hans van Heeswijk tekende ook voor het nieuwe entree van het Van Goghmuseum(Amsterdam) en de verbouwing van het Mauritshuis (Den Haag)