Géén regionale krant

Je kunt je geld maar één keer uitgeven.
De één geeft het aan andere dingen uit dan de ander.
Mijn jongste broer koos voor spullen: hij kocht.
Hij snapte niet dat wij ons geld weggooide, zoals hij zei.
Op een terrasje zitten, naar theater gaan, ver rijden (benzine verbruiken) om iets te zien, daar had je, in zijn ogen niets voor, dat geld was weg.

Het “weggooien” van geld, gaat ons goed af. Wij genieten van de NIET tastbare dingen en hebben mooie herinneringen aan bezoeken van musea, terrasjes, theater en ver afgelegen plekken.
Keuzes moeten gemaakt worden ook qua uitgaves, zeker toen alles minder werd.
Eén van de dingen die wij ooit hebben laten vallen was de regionale krant.
We lazen er altijd twee, een regionale en een landelijke.
Met minder geld kozen we voor de landelijke en hebben daar eigenlijk nooit spijt van gehad.

Een klein nadeel is dat je niet (goed) weet wat er in je eigen regio afspeelt: dat de plaatselijke slager gaat verdwijnen, de bloemkool in de aanbieding is, er een opvoering van iets komt in een buurthuis, of iemand overleden is, dát weten we vaak niet.

folder
Voor sommige plaatselijke dingen heb je ook andere “bronnen”, zoals folders en posters langs de weg, andere zaken ontgaan je gewoon.

Deze week “hoorde” ik twee zaken veel te laat OMDAT we geen lokale krant hebben.
Eén ervan schokte me.
In een praatje met de slager werd een afgebrande snackbar genoemd, het was een “onzin” gesprekje, dus ik nam aan dat het een grapje was.
Toen ik later die dag in een naburig dorp moest zijn, zag ik dat drie winkels, waaronder een snackbar door brand  waren vernield.

Erger was het toen ik een oud buurman sprak, die vertelde dat een andere oud buurman (geen oude buurman)  van ons, anderhalf jaar geleden aan asbestkanker overleden was.
We wisten het niet en hadden dus toen ook niet gereageerd.

Ik weet, je kunt niet ALLES bijhouden en er zullen altijd dingen zijn die je ontgaan, maar sommige zaken had ik  liever WÉL eerder geweten.