Film: Finding your feet

Cast: Celia Imrie, Imelda Staunton, David Hayman, Joanna Lumley,  Thimothy Spall
regie: Richard Loncraine
Uitgekomen :Febr 2018

Finding-Your-Feet_ps_1_jpg_sd-high_NL_FODe film gaat over twee, elkaar uit het oog verloren zussen, die in hun volwassen leven in totaal andere milieus terecht gekomen zijn en laat duidelijk zien dat het leven met geld en status ook zijn nadelen heeft: zoals een strak keurslijf over wat wél en wat niet door “de rest van de crowd” geaccepteerd wordt.
En hoe het leven zonder veel geld, in een huurflatje in een niet beste buurt, maar onder mensen met weliswaar littekens van het leven, maar die hulpvaardig en sociaal zijn en niets afwijzen, kan zijn

De titel van de film vind IK niet de lading dekken. Er komt inderdaad dansen in voor en deze vrijetijdsbesteding haalt vast verdrietige en depressieve mensen uit hun dal, maar dit had ook bij wijze van spreken volleybal of toneelspelen kunnen zijn.
Het is geen DANSfilm

De leidraad in de film is (voor mij) niet het dansen maar het zichtbaar maken van keuzes die je jong doet en waar je soms in verstrikt kunt raken.
Soms zie je niet meer hoe het ook ANDERS kan totdat je er met je neus opgedrukt wordt.
De film toont ook de (voor)oordelen aan van uiterlijkheden: bijvoorbeeld over shabby kleding.
Wat zegt dat over de persoon?
Niet dat hij of zij een minder fijn mens is dan iemand in een design pak!

Natuurlijk komt er ook een stukje “familiegevoel” bij kijken.
Ik heb geen zussen, dus weet niet hoe het voelt, maar als de 2 zussen een familiefilmpje bekijken van toen ze jong waren en je luistert naar wat ze echt zeggen……………familiegevoel.

Het is een feel good movie met inderdaad een “roze” eind, maar kort daarvoor komt nog een “heftig” stukje, zeker voor iemand, die net iemand aan kanker heeft verloren.
De film laat het in het midden of het zelfgekozen of natuurlijk is, zoals er meer “open einden” in de film zijn.
Mooi voor mensen met veel fantasie!