De Pers (2)

Het regent als we de Pers in de Achterhoek gaan halen, dus behalve een aanhangwagentje is er ook een houdt-de-pers-droog-zeil nodig.
Gelukkig heeft het familielid waarvan we de aanhangwagen mogen lenen ook een bijpassend zeil voor ons te leen.
We rijden naar het huis van mijn broer, gaan opruimen, halen een wasmachine uit het ene huis en brengen hem met het aanhangwagentje naar een ander huis.
En we rollen de pers op.
tapijt
Wat blijkt? Hij hoeft niet in de aanhangwagen, maar kan in de auto.
We zitten dan wat krap, maar het gaat. Geen zeil nodig.
Het aanhangwagentje was dus alleen nodig voor de wasmachine, niet voor de Pers.

We brengen het aanhangwagentje terug en bedanken!
Twee dagen zit de Pers in onze auto, we hoeven niet veel weg en erin en eruit tillen kost weer energie die we beter kunnen gebruiken!

Dan brengen we de Pers naar Amsterdam.
We kunnen de betreffende straat niet in.
Er staat een koeriersdienst midden op de straat met zijn klep open.
We wachten.
Onze medepassagier wordt ongeduldig en laat de rol uit en tilt hem op zijn nek; berezwaar, maar hij kan het en loopt de straat in, we kunnen hem niet meer zien.
We zien wel de koerier met een steekkarretje met pallet en in plastic gewikkelde goederen terug naar zijn auto komen. Hij kon niet de hoge stoep af, dus moest langs de ene kant terug, oversteken en langs de andere kant weer terug.
Vandaar ons lange wachten.
Hij moppert.

De Pers is intussen al op het betreffende adres, alleen wij nog niet.
Dan zien we de koerier met zijn steekkarretje alweer terug komen: de goederen liggen nog op het karretje: “Ze accepteren het niet” zegt hij in het voorbijgaan.
Voor hem is vrijdag de dertiende echt een pechdag.

De pers is op zijn bestemming en gaat hopelijk een lang en gelukkig kleedleven tegemoet.