Mart

Mijn ouders gingen vroeger woensdags en zaterdags naar de Mart, zoals ze dat hier noemen, want daar was je gulden een daalder waard.

Ook wij gingen in het begin van ons trouwen, toen we, na een jaar weer in dezelfde plaats woonden, naar de mart.
Maar langzamerhand kwam de klad er in en werd de gang naar de mart niet van zelfsprekend meer.
Sinds we in dit dorpje wonen ga ik af en toe naar een markt in een naburige dorp. Vandaag besloten we weer eens naar de MART van toen te gaan.
Behalve DE Economen herkenden we niemand meer.
De Economen zijn broers, ze verkopen eieren en kaas en werden door mijn schoonmoeder vroeger zo genoemd omdat ze gestudeerd hadden (geen idee of dat ook werkelijk een economie studie was) Ik denk dat alleen de jongste broer er nog stond, misschien met (oude) neefjes?

In mijn beleving was er op de mart een heel straatje met allemaal visboeren, dat straatje was er nu helemaal niet meer (kleinere markt?) er waren maar 2 visboeren.
Natuurlijk kochten we daar een visje, want dat “hoort” als je op de markt loopt.
Er staan nu 2 gigantische inloop fruitkramen, waar je als een soort zelfbediening een mandje pakt en je zelf aan het fruit helpt. Aan het eind staan 2 dames met een kassa. De prijs was fors, vond ik, maar  we hadden, ongemerkt dan ook mega veel fruit verzameld.

Er stond nog wel een aardappelboer; vroeger kwam er een bij ons thuis de aardappelen afleveren (gooien door een luik de kelder in) want zo’n hoeveelheid kon natuurlijk niet mee op de fiets.
De bloemenkramen, die ik vroeger, toen we op een flat woonde, niet konden laten staan, liepen we nu, al genietend van de kleuren voorbij (er staan nog zoveel gekregen bloemen van lieve mensen in huis)

En ja hoor, we komen een bekende tegen, we praten even en worden uitgenodigd thuis. Zodoende heeft dit “naar de markt gaan” nog een staartje.
Super gezellig om weer een keertje terug te zijn.