Doelloos fietsen door je eigen dorp

Het, van oorsprong, boerendorp waarin wij nu wonen, bestaat eigenlijk uit drie gedeeltes: De nieuwbouw, van omstreeks 2013, dan een stuk “oude” nieuwbouw ontwikkelt in de jaren ’70 (daar wonen wij) en tenslotte het “oude” dorp, dat omstreeks 1350 ontstaan is.

Als je niet geboren en getogen bent in een dorp maar pas later (getrouwd met 1 kind) ergens bent komen wonen blijven er altijd plekken waar je niet of nauwelijks bent geweest. Je hebt er niet op school gezeten, met je vriendjes en vriendinnetjes gespeeld of stukken snel moeten afsteken om eerder thuis te zijn. Door sommige straatjes hoef je nooit om van a naar b te komen en je kent niemand die daar woont, dus dat blijft “onontdekt” gebied.

Ik heb aan het verenigings- politieke-en buurtwerk leven deelgenomen en in huizen vergaderd, waarvan ik tevoren het bestaan niet wist, notulen of folders rondgebracht bij adressen, die ik aanvankelijk niet kon vinden en die steevast aangeduid werden met: fiets langs het huis van Teus van Rie en dan links naast de boerderij van Frans….. Aanduidingen die voor een niet-local niet te vatten zijn.

Nu, op een rustige zondag, te moe om echt iets te ondernemen fietsten we  “doelloos” door ons “oude” dorp en komen inderdaad door straatjes waarvan we het bestaan niet wisten. Prachtige opgeknapte boerderijen, villa’s achter heggen verscholen, maar ook bungalowtjes met schattig aangelegde tuintjes. Een lust voor het oog.
De kern  van ons dorp is  niet voor niets beschermd dorpsgezicht  verklaard (er zijn 74 gemeentelijke monumenten en 70 rijksmonumenten)
Het bijzondere  is dat je vaak aan bezoek laat zien hoe mooi je omgeving is, maar zelden zelf met “vreemde” ogen naar je  eigen woonomgeving kijkt.
Dat deden wij laatst  even.

Een gedachte over “Doelloos fietsen door je eigen dorp

  1. Ja ik ken dat gevoel, in mijn geval achteraf, toen jij met je blog me op die gedachte bracht, Breda is mijn geboorte stad en heb er als kleine jongen mijn buurt en schooljaren meegemaakt. pas later ontdek je de ware grootte van de stad. Ik ben je echt dankbaar voor de gevoelens die je bij me oprakelt, Johannes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s