De eerste keer

Als je een bepaalde leeftijd hebt bereikt heb je heel veel “al eens gedaan”.
Je komt wel op plaatsen waar je nog nooit geweest bent en ontmoet nieuwe mensen, maar nieuwe handelingen? Dat gebeurt niet zoveel meer.

Ik heb onlangs wel iets gedaan wat ik nog nooit gedaan heb, nooit heb willen doen en ook nooit meer zal doen.
Ik heb een doodskist gedragen.
Weliswaar twee kleine stukjes, maar toch.

De begrafenisondernemer vroeg of 6 mensen de kist vanuit huis naar de auto wilden dragen. We waren met zijn achten, 3 wilden niet. Van die 3 was ik er één.
Ik wilde het niet uit principe niet, het leek me juist wel mooi om zo betrokken bij het proces te zijn.
Ik wilde het niet omdat ik niet zwaar tillen kan, bang dat ik het gewicht niet zou houden, dat de waardigheid van dit alles teniet gedaan zou worden, door één “slappe” draagster. (Doen mannen dat dragen niet meestal?)
De begrafenisondernemer legde uit dat de persoon aan de middelste drager het minst te dragen had. Dus liep ik maar vast naar de middelste drager toe.
Als ik “nodig” was omdat er 6 dragers moesten zijn, dan moest ik het maar doen met het minste gewicht.

Het was maar een klein stukje vanuit huis naar de auto op de oprijlaan.
De tweede keer was vanuit de auto naar de baar in de aula van het crematorium. Weer stond ik in het midden en weer ging het goed.
We droegen de kist met mijn broer naar de baar en de begrafenisonderneemster begeleidde de kist recht de baar op.
kist nico
Het was volbracht

Een gedachte over “De eerste keer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s